RSS

Tag Archives: Romanza

Vurige verhale in Afrikaans

Johan Myburg skryf in die nuutste uitgawe van Plus50 soos volg oor romanses in Afrikaans:

“Menige skrywer (hierdie een ingesluit!) sal baie betaal om die woord hygroman terug te stop in die gat waaruit hy ons samelewing binnegekruip het.” Aan die woord is Alta Cloete, Bolandse skrywer met meer as 50 tydskrifverhale asook 20 romanses en nege liefdesromans op haar kerfstok.

“Dié woord [hygromans] word nou oor die algemeen gebruik waar erotiese verhale bedoel word,” sê sy. “Elke skrywer van liefdesromans of romanses word tot vervelens gevra: Wat skryf jy? Hygromans? Of nog erger: Huigromans…?”

Maar daar was ʼn tyd toe daar vir “bodice ripper” nie ʼn behoorlike Afrikaanse ekwivalent bestaan het nie, en toe het skrywer en ouduitgewer Kerneels Breytenbach met “hygroman” vorendag gekom, ʼn term wat hopelik “die knip sou terugsit in knipoog”. Dat daar ʼn mark was vir Afrikaanse ontvlugtingsleesstof waarin ʼn gelukkige einde ononderhandelbaar sou wees, het soos ʼn paal bo water gestaan. (Klik op bladsy 2 hieronder om verder te lees.)

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , , ,

Laaste proestukkie: Vir altyd lente

Ongelukkig moet dit die laaste proestukkie wees. Vir altyd lente is by hierdie skakel beskikbaar (tot en met 30 April teen ‘n groot afslag): https://lapa.co.za/catalog/product/view/_ignore_category/1/id/4509/s/vir-altyd-lente-eboek/#reviews

“Surprise, surprise!” Herman roep nie saam met die twintigtal gaste uit nie, maar hou sy oë op Jennie gerig waar sy in die deur van die Blou Olifant se private eetkamer vasgesteek het. Hy het vir Lisa gesê haar idee van ’n verrassingspartytjie om Jennie op die dorp terug te verwelkom, is nie ‘n goeie een nie. Net een kyk in Jennie se bleek gesig is nodig om te weet hy was reg.

Die vrolike uitroepe sterf weg en die stilte wat daarop volg, is vinnig besig om ’n ongemaklike stilte te word. Jennie staan doodstil, haar oë wyd, die toonbeeld van verbasing. Maar sowaar as wat sy naam Herman Fick is, is dit nie ’n lekker soort verbasing nie. As mens goed kyk, sien jy iets van ’n verwilderde bokkie in daardie donkerbuin oë, ’n bokkie in die motorligte wat nie weet Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , ,

Proestukkie 2: Vir altyd lente

“Jennie! Vriendin, waar kom jy vandaan?” Roelien pluk haar voordeur wyd oop, staan op haar tone en val Jennie met haar gewone spontaniteit om die hals. Terselfdertyd roep sy oor haar skouer: “Wynand, kom kyk wie’s hier! Bring sommer vir Max ook.”

“Hallo, Roelie.” Jennie adem haar vriendin se bekende geur in, besef dan hulle is nie net twee in die omhelsing nie. “Roelien, jy’s swanger!” Onmiddellik verdring ‘n hele boel teenstrydige emosies mekaar in haar binneste.

“Jip.” Roelien lig haar los trui summier op om die klein bababoep ten toon te stel, laat val dit weer terug voor Jennie iets kan sê of doen. “Maar kom in, vriendin, en vertel. Wat gaan aan? Vir hoe lank is jy terug? Waar is die heer Wiktor? Hoekom is jy nog maerder as wat jy altyd was? Hoekom is jou oë hartseer?” Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , ,

Gesoek: ‘n eietydse heldin

Princess.pngEk het onlangs weer ’n paar Afrikaanse liefdesverhale uit die jare sewentig van die vorige eeu deurgedraf.  Dit was ’n ervaring wat my ietwat gehawend gelaat het, hoewel daar ook (kortstondige) aha-oomblikke was.

Dit was egter nie net nag nie, dit was ook pret. Want mens kan steeds verstaan hoekom die ou hardeband-liefdesverhale vir ’n hele paar dekades Afrikaanse vroue (maar ook heelwat mans) aan die lees gehou het. Die dinge wat die leser in ’n lekker liefdestorie soek, was almal daar: ’n aantreklike held, ’n pragtige heldin, dikwels ’n eksotiese plek. En dan natuurlik die verpligte gelukkige einde. Wat destyds gewoonlik ’n (redelik) innige soen behels het.

Aan die ander kant was dit ’n frustrerende ervaring om die boeke te herlees. Eerstens kan mens sien hoe die taal intussen ontwikkel het. Nie almal sal dit as positief sien nie, maar vir my is die gemakliker, meer informele taal en selfs die invoeging van Engelse woorde wat ons deesdae kry, ’n teken van groei. Die vryer, losser taal is vir my bloot ’n weerspieëling van ons Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , ,

Teen haar beterwete: Die Ontmoeting :)

Teen haar beterwete_high res (2)By die skoolhek wag die onderhoofseun getrou op sy pos, trots in sy prefekbaadjie met die ry wapentjies op die lapel. Dit het al tradisie geword dat die onderhoofseun haar ontvang en saal toe begelei, al ken sy die pad teen hierdie tyd baie goed.

“Gee vir my, dominee Jossie.”

Teensinnig gee sy die kitaarsak af. Sy kon nog nooit die seuns oortuig sy is heeltemal sterk genoeg om die ding self te dra nie. “Goed dan maar.” Terwyl hulle aanstap, groet sy links en regs. Sy wonder dikwels hoekom sy so lief geraak het vir die seunskool, sy wat sonder broers grootgeword het. Of dalk is dit juis omdat sy hier ’n paar honderd kleinboeties raakgeloop het.
Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , ,

Lus vir skryf? Hier’s jou kans!

Writing is like breathingLENTESKOOL VIR SKRYWERS VAN ROMANTIESE FIKSIE

Die ATKV-Skryfskool van die Noordwes-Universiteit, in samewerking met die liefdesverhaaluitgewers LAPA en NB, bied van Donderdag 4 tot Saterdag 6 September 2014 ’n slypskool in die skryf van liefdesverhale aan. Bekende en bekroonde skrywers van romantiese fiksie, naamlik Bernette Bergenthuin, Elsa Winckler en Sophia Kapp, asook die uitgewers Charlene Hougaard en Hester Carstens, tesame met Franci Greyling van die ATKV-Skryfskool, tree as gespreksleiers op. Liefdesverhaalsoorte soos die romanse en liefdesroman kom onder die loep.

Hierdie driedag-slypskool, aangebied op die Potchefstroom-kampus van die Noordwes-Universiteit, is ’n praktiese slypskool vir enigiemand wat ’n liefdesverhaal wil skryf. Die inskrywingsgeld daarvoor beloop R2 500 per persoon. Dié bedrag dek ook deelverblyf in selfsorgeenhede by die PUK Astro Villa, middagetes, oggend- en middagpouseverversings en ’n funksie op Vrydagaand 5 September. ’n Beperkte hoeveelheid verblyfplekke is beskikbaar (skakel vir meer besonderhede).

Voornemende kursusgangers moet ’n kortverhaal met ’n romantiese strekking (ongeveer 1 500 woorde) of ’n eerste hoofstuk (nie meer as 3 000 woorde nie) van ’n liefdesverhaal voor die sluitingsdatum vir inskrywing op Vrydag 22 Augustus 2014 aanstuur na Kobie.VanAswegen@nwu.ac.za.

Wil jy die kursus bywoon? Skakel dan dadelik vir Kobie van Aswegen by 018 299 1783, of by bogenoemde e-posadres.

 Kom leer onder die leiding van mense wat weet!

 
 

Sleutelwoorde: , , , , , ,

Heruitgawe: Die tuiskoms – Sophia Kapp

Die tuiskomsDie tuiskoms is ʼn liefdesverhaal, maar dis ook ʼn storie oor een van die onaantreklikste eienskappe van die mens – die neiging om te veroordeel. Sophia Kapp slaag egter daarin om uit hierdie gegewe ʼn geloofwaardige verhaal te weef waarin die liefde oor alle voorbehoude seëvier.

Natuurlik is daar steeds skeptici wat sulke verhale as onrealisties beskou en die feit probeer ignoreer dat romantiese fiksie die volk aan die lees hou. ʼn Onlangse artikel in Beeld by http://www.beeld.com/bylae/2014-07-12-lank-lewe-die-liefde erken die feit dat liefdesverhale topverkopers is en dat daar veral onder vroulike lesers (Maar moenie die manne weggooi nie!) ʼn geweldige aanvraag daarvoor bestaan. Die tong-in-die-kies styl van die artikel toon dat skrywers sowel as lesers weet romantiese fiksie kyk met ʼn sagte oog na die werklikheid en verf ʼn fyn lagie idealisme daaroor. Geen ingeligte persoon dink vandag nog skrywers, uitgewers en lesers van romantiese fiksie leef in die waan dat die lewe uit maneskyn en Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , ,

Uittreksel: Eindelik liefde

Eindelik liefdeSonbruin en selfversekerd verskyn die man in die deur van die trem. Loshande die mooiste voorbeeld van die spesie waarop Anke Viljoen nog haar twee oë gelê het. Deurleefde jeans, stewels wat al ‘n paar kilo’s afgelê het, sterk gesig. Anke kan sweer die temperatuur van die koel Duitse somerdag styg ‘n paar grade toe die vroulike passasiers hom in hulle radar kry. Die enetjie naaste aan hom se gesiggie kry ‘n ligte gloed en sy vat-vat onbewustelik aan die ringetjie in haar onderlip, haar vriendin vee haar mini-rompie glad oor haar sexy paar bene. Self moet Anke konsentreer om nie aan haar hare te begin vroetel nie.

Met sy bos donker krulle, oopnekhemp met opgerolde moue en gehawende rugsak oor die skouer lyk hy soos ‘n swerwer wat nie regtig op ‘n vaal laatsomerdag in ‘n Europese stad tuishoort nie. Hy lyk soos iemand wat wye horisonne ken, iemand wat al ver geloop het en elke oomblik daarvan geniet het. Sy beny hom uit die diepte van haar hart.

Haar kans sal nog kom, sy sal nog wyd reis, veel wyer as Europa wat sy al betreklik goed ken. Die Ooste, Suid-Amerika, Kanada. Dalk vir ‘n paar jaar in die buiteland gaan werk. Vreemde plekke, verre streke, dis wat haar trek, dis wat haar geliefde ouma Santa by haar ingeprent het – hou jou kop oop, verskuif jou Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , ,

Vaarwel aan 2013!

Wat my skryfwerk betref, was 2013 ʼn geseënde jaar met baie om voor dankbaar te wees.

482236_10151580992643223_1926667681_nDie uitdagings van klein openbare optredes het gewissel van ʼn leeskring wat eintlik letterkunde lees (ja, ek het effens bedreig gevoel, maar individueel was almal baie vriendelik) tot ʼn biblioteekkuier waar ek (en Kristel Loots) soos ʼn koningin ontvang is (dankie Goodwood), ʼn kuier by die grondslagfase van ʼn meisieskool (meisietjies in feetjierokkies, met net een lieflike heks), ʼn kuier by Madri Victor se skryfkursus (ek onthou haar sexy skoene!) en ʼn gesprek oor die liefde saam met Kristel Loots en Elsa Winckler in ʼn lieflike kerkie by die Tulbagh Lentefees. Elkeen spesiaal op sy eie manier. Elkeen ʼn goeie herinnering op sy eie manier. By elkeen het ek iets geleer en iets van myself ontdek.

Seisoen van Vergifnis - Copy - CopyDie tweede Seisoen-boek (Seisoen van vergifnis – Amanda en Wim se storie) het na heelwat pyn en trane in Februarie verskyn en was ook die eerste Lekkerlitboek van die jaar. Die grootste werk hieraan is natuurlik al in 2012 gedoen. Skryf is nie ʼn ding waar ʼn mens op instant gratification moet hoop nie, die beloning kom eers met verloop van tyd. Wat dit soveel soeter maak.

Die derde Seisoen-boek (Seisoen van vervulling) het met betreklik min pyn die geboorteproses, afronding en al die stappe tot by verskyning in Oktober deurgegaan. Na ʼn laagtepunt laat in 2012 moes ek die moed om die storie aan te pak diep en ver gaan haal. Dis ʼn groot vreugde dat dit toe eintlik (relatief) maklik gegaan het. Daarvoor kan ek net vir Ben en Emily dankie sê (al bestaan hulle nie regtig nie). Hulle storie het my eenvoudig aangegryp, dalk maar omdat daar soveel raakpunte met my eie storie is.

Van êrens het ek die moed (of die koppigheid) gekry om ʼn mislukte romanse van ʼn jaar of twee gelede uit die laai te haal en nie net af te stof nie, maar Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , ,

Skuilnaam of skrywersnaam? En hoekom?

Seisoen van GenadeIn ‘n baie interessante artikel in Die Burger word redes ondersoek waarom skrywers skuilname gebruik: http://www.dieburger.com/Vermaak/Nuus/Stories-van-pennename-20130105

Ek voeg graag ‘n paar gedagtes daarby:

Eerstens word die term skuilnaam nie meer so algemeen gebruik nie, bloot omdat min skrywers dit werklik meer geheim hou.  In ons oper samelewing waar intellektuele snobisme teenoor nie-literêre skryfwerk genadiglik stadig maar seker aan die afneem is, word skrywersname deesdae dikwels om meer praktiese redes gekies.

Die belangrikste rede is waarskynlik dié wat in die artikel genoem word, naamlik waar ‘n skrywer  in verskillende genres bedrywig is en dit vir lesers maklik wil maak om te onderskei. Ekself  skryf  liefdesromans onder my eie naam en romanses onder die skrywersnaam Marilé Cloete. ‘n Leser weet dus wat om te verwag wanneer hy ‘n spesifieke boek optel. Oorspronklik het ek albei name vir my tydskrifverhale gebruik, weens die rede wat ook in die artikel genoem word, naamlik dat Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , ,

Eindelik: My tiende romanse

In teenstelling met wat ‘n mens geneig is om te dink, word skryf nie noodwendig makliker as jy alreeds gepubliseer het nie. Inteendeel, dit wil vir my lyk of dit veel eerder moeiliker word. Daar is dinge om mee rekening te hou … Is my tema nie maar elke keer dieselfde nie? Is my STORIE nie maar elke keer basies dieselfde nie? Verskil my karakters ooit? Handhaaf ek dieselfde kwaliteit? Is daar variasie? Is daar groei in my werk?

Om dit te demonstreer, het dit my die skryf van twee volle romanses gekos om hierdie tiende een in publikasie te sien. Die eerste poging vir die titel van Nommer 10 was my eerste romanse wat nie net gekritiseer is deur die uitgewers, maar afgekeur is. ‘n Swaar slag vir die ego … Tot jy die verslag deeglik bestudeer en agterkom: Ja, hulle was weer eens reg. Dan bêre jy hom diep in ‘n laai (waar hy nog weer eendag sal opstaan, ek belowe!) en begin met Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , ,

Moet ek bly of moet ek gly?

Nee, ek oorweeg nie emigrasie nie!

Sedert die romanses Waar sy hoort (Australië) en Liedjie vir jou (Noorweë) het die tema egter ongemerk in my werk ingesluip – en vasgesteek. In Geur van vergifnis keer Mariaan se swerwerbroer terug om te bly en in Seisoen van genade (Mei 2012) ontmoet hy vir Karla, wat as tiener saam met haar ouers Australië toe is en nou alleen teruggekom het. In die pas voltooide (en nog nie goedgekeurde!) Seisoen van vergifnis is dit Wim en Ben wat in Noorweë bly en hulle ouers wat hoop en glo hulle sal wel weer terugkom. Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , ,

Random gedagtes: Is nederigheid altyd ‘n bate?

Soos die meeste Afrikaanse vroue van my geslag, is ek deur my liewe ou moeder geleer dat nederigheid een van die heel grootste bates is. Amper so belangrik soos eerlikheid, hardwerkendheid en sindelikheid. Andersom gesien, is hoogmoed dan een van die heel grootste sondes – soos oneerlikheid (wat soms takt genoem kan word!), (selektiewe) luiheid (of die besef dat ‘n mens jouself kan uitbrand) en die vermoë om enige stoffie langer as ‘n paar sekondes te kan ignoreer.
Maar nou leef ons in ‘n nuwe tyd in ‘n nuwe land en ons weet nie meer aldag mooi hoe Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , ,

Random gedagtes: Om vir jouself te lag …

Die vertel van onderstaande storietjie is deel van my offensief om my swakhede aan die wêreld te toon (binne perke!) en nie die masker so perfek in plek te probeer hou nie. Waarmee die vermoë om vir jouself te lag nogal baie kan help.
Agtergrond: Manlief is vir die week weg, so ek en hond is alleen tuis. Hy bel gewoonlik laat saans en die gewoonte is dat hy tweekeer miss call, dan bel ek terug op my gratis minute. (Wat my met weemoed aan my ma laat dink, want die kontrak met baie gratis minute is aanvanklik spesiaal geneem vir haar weeklikse oproep.) Tweedens werk ek op die stadium met ‘n geleende selfoon en sukkel ‘n bietjie Read the rest of this entry »

 
1 Kommentaar

Posted by op 13/05/2011 in Humor, Random gedagtes, Skrywers

 

Sleutelwoorde: , , , ,

Romanse: Waar sy hoort

Waar sy hoort is my agste Romanza en is deel van die boek-familie wat al destyds met die geboorte van Klein klippie ver gooi ontstaan het. (In Man van min woorde, Man met ‘n missie en Man van sy woord, asook in Liedjie vir jou verskyn dieselfde karakters telkens weer.) Die Bezuidenhout-familie het my net nie weer toegelaat om van hulle te vergeet nie. In Waar sy hoort keer die oudste suster uit Australië terug, waar sy haar ontroue man agterlaat nadat sy die keuse gemaak het om haar nie langer te laat misbruik en minag nie. Sy is ‘n sterk vrou wat verantwoordelikheid vir haar en haar kind se geluk neem, maar sy is ook vol vrese en onsekerheid oor die besluit wat sy geneem het.
Sonder dat ek bewustelik so ‘n besluit geneem het, het dit die tema van al my skryfwerk geword – die uitbeelding van ‘n doodgewone vrou wat Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , ,

Dagboek van ‘n romanseskrywer (vervolg)

As jy belang stel in die geboorte van ‘n romanse, lees by:http://madelie.wordpress.com/dagboek-van-n-romanseskrywer/

 

Sleutelwoorde: , , ,

Dagboek van ‘n romanseskrywer (5)

Dit het die afgelope week maar swaaaar gegaan. Ek het by my beoogde getal woorde (min of meer) gebly, maar die storie wou net nooit lekker op loop gaan nie.

Lees verder (as jy lus is!) by  http://madelie.wordpress.com/2010/10/12/dagboek-van-n-romanseskrywer-5/

 

Sleutelwoorde: , , , , ,

Dagboek van ‘n romanseskrywer (2)

Dis half tien op ‘n Saterdagaand en ek het my doelwit vir die week bereik. ‘n Dag laat, maar darem. En ek kan sweer dit het iets te doen met feit dat ek so gek was om my persoonlike stryde op die internet te begin uitsaai … ‘n Mens het darem jou trots!
Van Maandag tot Woensdag het ek fluks gevorder. Behalwe dat ek soggens te lank gedraai het met allerhande noodsaaklike en minder noodsaaklike dinge wat gedoen moet word, en dan teen die middag eers pootuit voor die rekenaar beland het.
Verlede week se moord op ‘n paar honderd woorde werp nou vrugte af. Daar is meer geleentheid om spanning te laat ontstaan as sy nie so dadelik weet wie hy is nie. Vir my word hy by die dag mooier en interessanter. En ons weet mos, as die held die skrywer se hart kan sag maak, dan is sy pad oop na die leser se hart toe.
Ek besef ek moet oppas dat dit nie storie word van die heldin en haar ma se issues met mekaar nie. Dit kan sekerlik ‘n subtema wees, maar natuurlik moet dit nie die storie van die ontluikende liefde oorheers nie. Daar is ook die moontlikheid dat die heldin kan dink hy raak verlief op haar ma (wat maar so ‘n stuk of vyftien jaar ouer is as hy), maar ek weet nie of dit corny sal klink nie.
As newekarakters duik daar gelukkig twee kollegas van haar op. En bring met hulle saam hul eie vreugdes en pyne en heelwat potensiaal vir konflik en misverstande wat die sentrale liefdesverhouding kan befoeter. Maar ai, ek is so bang vir misverstande – my seuns hou hoeka vol geen intelligente mens kan regtig so onnosel word as hy/sy verlief is nie. Asof hulle nou weet …
Goed, hulle het mekaar raakgeloop, daar is spanning en opwinding in die lug. Maar nou moet daar iets GEBEUR. Prof Hans praat van die spanningslyn as die ruggraat, en elke toneel moet VERBIND wees met daardie ruggraaat, maw dit moet funksioneel wees binne die ontwikkeling van die verhouding. Vir my is dit nogal ‘n moeilike ding, want dit moenie ‘n gebeurtenis wees wat die verhaal gaan oorheers nie, dit moet net die tweetjies ‘n stappie of twee aanhelp. Maar dit moet ook nie onoortuigend wees nie …
Donderdag breek aan, die dag gaan verby en ek tik nie ‘n enkele woord nie. Daar is eenvoudig te veel mense en dinge wat aandag nodig het. Hoe om prioriteite te bepaal? Hoe om aktiwiteite af te skaal sonder om myself van mense af te sny?
Vrydag kom en gaan – nie ‘n enkele woord nie. Maar dink jy ek kan die blogs uitlos? Hoegenaamd nie! Maar dit maak nie saak nie, want dis gesprekke met kollegas wat net nie onder dieselfde dak as ek werk nie. Ek kry my kerk se koerantjie wat ek die afgelope agt jaar of so doen, op die nippertjie ingegee. En bevestig dat ek dit nog net tot Desember gaan doen. En probeer om nie skuldig te voel nie.
Saterdag kom en bring met hom saam die akademiese verslag wat ek Kleinboet belowe het om taalkundig te versorg. Gruwelik oninteressant en totaal bo my vuurmaakplek. Maar ‘n moeder is mos geskape om te wil help, dus worstel ek dapper voort.
Sesuur op die Saterdagaand breek my oomblik aan. Almal is weg op ander sendings, ek sit Springsteen se Hyde Park DVD aan en begin oorlees. Dit neem ‘n volle uur om weer in voeling met die storie te kom. En in my kop is daar nie juis inspirasie nie.
Maar soos altyd help dit om oor te lees en te begin redigeer. Een ding lei tot ‘n ander en stadig, stadig begin die storie loop. Twee en ‘n half uur later pryk daar meer as die beplande aantal woorde op my skerm. Die tweetjies is deeglik bewus van mekaar en daar is potensiaal vir ‘n paar volgende tonele wat die temperature ‘n bietjie kan opstoot.
En ek weet weer hoekom ek niks anders kan doen as skryf nie.

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , ,

Is dit regtig WERK waarmee ek my besig hou?

Ek het besluit die antwoord op hierdie vraag lê in jou eie benadering tot die saak. As ek nou terugkyk, besef ek ek was self nie doodseker van die antwoord toe ek destyds tuis begin werk het nie.

‘n Vriend het eenmaal opgemerk dis belangrik om so ‘n ietsie te hê om te doen – en hy’s nie ‘n gemene mens nie, hy het net nie verstaan dis vir my ‘n saak van erns nie. En ek het nie die moed gehad om hom reg te help nie! Vandag sou ek hom nie daarmee laat wegkom nie, maar ekself het ‘n lang pad gekom sedert daardie dag.

Ek moes eers ‘n mate van sukses behaal en sien ek verdien darem genoeg om ook ‘n bydrae tot die gesin se finansies te maak voor ek regtig begin glo het in my werk. Dit beïnvloed die manier waarop jy oor jou werk praat – en dit beïnvloed wat ander mense daarvan dink.

Voordele is daar baie. Die grootste voordeel? Geen baas wat die lugkastele bou en jy moet hulle pienk verf nie – jy kan jou eie lugkastele bou en hulle self enige kleur verf waarvoor jy lus is. Geen dodelike roetine, geen spitsverkeer, geen kritiese kollegas nie, geen kantoorpolitiek, nie lang ure vasgekeer in ‘n kantoor nie. Niemand is geskok as jy onwelvoeglik geklee gaan in die somer of in die winter met jou skootrekenaar binne-in die bed klim nie. Niemand kyk hoeveel koppies tee jy drink nie, niemand loer oor jou skouer of skinder by die ander oor jou nie. Jy kan die voëltjies deur jou venster kyk na hartelus, jy kan ‘n boom omhels, jy kan see toe ry en na die branders kyk – as jy wil.

Ek is ‘n op-en-af mens wat met rukke en stote werk. ‘n Vaste roetine werk nie vir my so goed soos vir iemand anders wat ‘n meer gelykmatige geaardheid het en wat vir lang tydperke kan konsentreer nie. By die huis kan ek my oppe en affe bestuur soos dit my pas.

Kortom – jy kan doen wat jý wil, nie wat iemand anders wil nie. (Binne perke, natuurlik!)

Nadele? Ja, ‘n paar … soos dat die no work, no pay beginsel ongelukkig geld. En al ruik die blommetjies hoe lekker – hulle betaal nie so goed nie!

Snaaks, ek kan nou aan geen verdere nadele dink nie! As hulle daar is, word hulle eenvoudig oorheers deur al die geweldige gevoel van vryheid wat ek ervaar.

As ek al die positiewer dinge moet probeer opsom, kan ek net sê dat jy beheer oor jou eie lewe kan neem wanneer jy van die huis af werk. Jy kan doen wát jy wil, wanneer jy wil, hoe jy wil – solank jy net die verlangde resultate lewer, gee niemand om nie (dis nou behalwe die kat en die kanarie wat honger ly en die man en die kinders wat afgeskeep voel wanneer jy die heeldag die blomme geruik het en nou skielik twintig uur aanmekaar moet werk!)

O ja, daar is nog een nadeel: Jy kan baie alleen raak. Daar is nie die groepsgevoel wat ‘n mens ervaar wanneer jy saam met ander mense werk nie (al maak hulle jou soms gek). Daarvoor is sms’e en e-pos vir my onontbeerlik as maniere om in kontak met die buitewêreld te bly. Maar die grootste geluk wat my getref het, is die Romanzaskrywersblog waaraan ek saam met mede-skrywers van Lapa se Romanzareeks behoort. Ons het vir mekaar kollegas geword en ons deel die daaglikse vreugdes en pyne van ‘n lewe agter ‘n rekenaar met net jouself as geselskap.

Wenke? Jy het ‘n goeie skoot dissipline nodig. En jy moet regtig glo in wat jy doen. As jy diep binne-in voel dis eintlik nie ‘n regte werk nie, gaan ander mense ook so dink.

My werksdag begin in teorie so teen negeuur wanneer die kind en die man weggehelp is, die diere kosgegee en die lyf geoefen is, die wasgoed op die draad en die hondehare gestofsuig. In die praktyk lui die telefoon sodra ek aan die gang is, iemand wat ondersteuning nodig het kom kuier, die son skyn so lekker buite, daar is dringende administratiewe goed wat gedoen moet word en die rekenings moet betaal word. En skielik is dit vyfuur en jy was die hele dag druk besig, maar daar is nie ‘n steek WERK gedoen nie.

Die grootste voordeel? Die algehele vryheid. (Maar ons weet almal vryheid bring verantwoordelikheid …)

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , , ,

Romanse: Liedjie vir jou

My nuutste romanse speel in Noorwee af (waarheen ek nou weer oppad is). By hierdie skakel is die eerste toneeltjie:  https://altacloete.wordpress.com/skryfwerk/romanses/n-liedjie-vir-jou/
Die boek verskyn hierdie maand en behoort binnekort by CNA en Exclusive beskikbaar te wees, asook op Kalahari.net en op Loot.

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , ,

Wil jy ‘n liefdesverhaal skryf? Hier’s jou kans!

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , ,

Lusmakertjie (hopelik!) – Geur van genade

As jy nog nie ‘n stukkie van my eerste liefdesroman gelees het nie, kliek hier:  https://altacloete.wordpress.com/skryfwerk/liefdesromans/geur-van-genade/

As jy nie die boek in jou naaste CNA of Exclusive Books kan kry nie, is dit die maklikste om dit direk van Lapa Uitgewers te bestel.

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , ,

ATKV-Skryfskool – Potchefstroom

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , ,

Kuier met skrywers!

 

Sleutelwoorde: , , , , ,

Nog romanses deur Marile Cloete

Man van min woorde, Man met ‘n missie en Man van sy woord vorm ‘n eenheid, met karakters wat in al drie stories voorkom. Die hoofkarakters van die verhale val in verskillende ouderdomsgroepe. Dit was vir my ‘n uitdaging om ‘n held en heldin in hul laat twintigs of vroee dertigs te skep, maar ook die tweetjies wat nog studente is en die ouer paar wat al ‘n paar foute in hul lewens gemaak het.

Kliek gerus op die onderskeie titels onder Romanses hier langsaan vir uittreksels.

 

Sleutelwoorde: , , , , ,

Geur van genade

My eerste enkeltitel (dus nie deel van die Romanza-reeks nie) verskyn in Junie by Lapa.

Kliek gerus op https://altacloete.wordpress.com/skryfwerk/liefdesromans/geur-van-genade/ vir ‘n uittreksel.

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , ,

Romanses deur Marile Cloete

‘n Romanse is ‘n korterige verhaal waarin die ontwikkeling van die liefdesverhouding tussen die twee hoofkarakters sentraal staan. Dit word deesdae erken as ‘n genre met sy eie meriete wat ‘n plekkie in die son verdien naas ander genres soos liefdesromans, spanningsromans, letterkundige werk, ens. Die doel daarvan is ontspanning en ontvlugting en dit probeer niks anders wees nie. En nee, die boeke word nie volgens ‘n resep geskryf nie, is nie almal eenders nie, is nie hygromans nie, is nie vol swak skryfwerk nie – kortom, is nie minderwaardig nie. En dis nie omdat ek skaam is vir wat ek skryf dat die boeke onder ‘n skrywersnaam (skuilnaam is uit die oude doos!) verskyn nie, maar bloot om dit te onderskei van die liefdesromans wat ek ook skryf.

Kliek op die onderskeie titels hier langsaan om die eerste hoofstukke van my eerste drie romanses te lees. (En ja, dis al wat jy te siene gaan kry, want hulle is lankal uitverkoop … Dalk is jy gelukkig om by jou plaaslike biblioteek een op te spoor!)

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , ,

Eerste liefdesroman van Alta Cloete

Dis vir my wonderlik om te kan se my eerste liefdesroman gaan (DV) in Junie by LAPA verskyn.
Die titel is GEUR VAN GENADE en dis die verhaal van ‘n vrou wat platgeslaan was, hoofsaaklik agv haar eie verkeerde keuses, maar verantwoordelikheid vir haar eie lewe geneem het en ‘n omkeer kon maak. Dit sal onder my eie naam verskyn om dit te onderskei van die Romanzas, wat onder Marile Cloete verskyn. Hierdie storie het omtrent 15 jaar lank gebroei en gegroei tot in sy huidige vorm en die verskyning daarvan is vir my ‘n hoogtepunt.
Die liefdesroman verskil van die romanse in die opsig dat dit nie deel uitmaak van die Romanza-reeks nie en dat dit langer is. Daar is dus meer ruimte vir karakters om te onwikkel en meer geleentheid om hul agtergrond en issues te leer ken. Daar kan ‘n sekondere storielyn wees of meer inligting oor die karakters se beroepe en die omgewing waar hulle hul bevind.
Maar dit bly steeds in die eerste plek ‘n liefdesverhaal.

Kliek gerus op https://altacloete.wordpress.com/skryfwerk/liefdesromans/geur-van-genade/ vir ‘n kort uittreksel.

 

Sleutelwoorde: , , , , , ,

Nuwe romanse van Marile Cloete

Marile se romanse  ‘n Liedjie vir jou is pas deur Lapa aanvaar en sal (DV) in Augustus verskyn. Die storie speel in Noorwee af  en probeer ook iets van die atmosfeer van die pragtige land weergee.

Nelleke het die stem,  maar sy het nie die woorde en die musiek nie. Philip het woorde en musiek in oorvloed, maar kon dit nog nooit oor sy hart kry om dit aan iemand anders toe te vertrou nie.  Albei is al wreed ontnugter deur die lewe. Sal hulle weer kan vertrou?

Kliek gerus op https://altacloete.wordpress.com/skryfwerk/romanses/n-liedjie-vir-jou/ vir ‘n kort uittreksel.

2 Comments

 
Lewer kommentaar

Posted by op 19/04/2010 in Uncategorized

 

Sleutelwoorde: , , , , , ,

Ek is hier!

Alta Cloete (ook bekend onder die skrywersnaam Marile Cloete) is ‘n late bloomer wat op vyftig haar eintlike passie ontdek het. Haar lewe bestaan nou uit skryf en skryfverwante dinge en sy wil dit graag met ander skrywers en lesers deel.
Daar is egter nog twee belangstellings wat sy weens gebrek aan tyd (en energie!) nie voluit kan beoefen nie. Die eerste is life coaching (lewensafrigting) en die tweede is die aktiewe bevegting van depressie – met klem op die aktiewe!

 
2 Kommentaar

Posted by op 15/04/2010 in Uncategorized

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , ,