RSS

Tag Archives: Marile Cloete

Laaste proestukkie: Vir altyd lente

Ongelukkig moet dit die laaste proestukkie wees. Vir altyd lente is by hierdie skakel beskikbaar (tot en met 30 April teen ‘n groot afslag): https://lapa.co.za/catalog/product/view/_ignore_category/1/id/4509/s/vir-altyd-lente-eboek/#reviews

“Surprise, surprise!” Herman roep nie saam met die twintigtal gaste uit nie, maar hou sy oë op Jennie gerig waar sy in die deur van die Blou Olifant se private eetkamer vasgesteek het. Hy het vir Lisa gesê haar idee van ’n verrassingspartytjie om Jennie op die dorp terug te verwelkom, is nie ‘n goeie een nie. Net een kyk in Jennie se bleek gesig is nodig om te weet hy was reg.

Die vrolike uitroepe sterf weg en die stilte wat daarop volg, is vinnig besig om ’n ongemaklike stilte te word. Jennie staan doodstil, haar oë wyd, die toonbeeld van verbasing. Maar sowaar as wat sy naam Herman Fick is, is dit nie ’n lekker soort verbasing nie. As mens goed kyk, sien jy iets van ’n verwilderde bokkie in daardie donkerbuin oë, ’n bokkie in die motorligte wat nie weet Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , ,

Proestukkie 2: Vir altyd lente

“Jennie! Vriendin, waar kom jy vandaan?” Roelien pluk haar voordeur wyd oop, staan op haar tone en val Jennie met haar gewone spontaniteit om die hals. Terselfdertyd roep sy oor haar skouer: “Wynand, kom kyk wie’s hier! Bring sommer vir Max ook.”

“Hallo, Roelie.” Jennie adem haar vriendin se bekende geur in, besef dan hulle is nie net twee in die omhelsing nie. “Roelien, jy’s swanger!” Onmiddellik verdring ‘n hele boel teenstrydige emosies mekaar in haar binneste.

“Jip.” Roelien lig haar los trui summier op om die klein bababoep ten toon te stel, laat val dit weer terug voor Jennie iets kan sê of doen. “Maar kom in, vriendin, en vertel. Wat gaan aan? Vir hoe lank is jy terug? Waar is die heer Wiktor? Hoekom is jy nog maerder as wat jy altyd was? Hoekom is jou oë hartseer?” Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , ,

Proestukkie 1: Vir altyd lente

Vir altyd Lente_LOWRESMy romanses het nog altyd te veel na die ernstige kant geneig. Dit is dus ‘n groot verligting dat ons deesdae meer vryheid het om ernstige kwessies in ons stories aan te raak. Maar moenie bekommerd wees nie – die liefde kom in ‘n romanse altyd heel eerste.
Vir altyd lente is besonder toepaslik in die tyd van inperking waar mens van alle kante hoor hoe gesinsgeweld toegeneem het. En ja, mans is soms aan die ontvangkant daarvan. 

“Jennifer Mouton, waar val jy uit? Ek kan nie glo wat ek sien nie!” Herman se oë is nog presies so blou soos altyd, sy glimlag skitterend genoeg om mens te verblind.

Jennie moet konsentreer om nie op die drumpel van Herman se Hare om te draai en te vlug nie. Wat het haar besiel om terug te kom Klein-Karoo toe? Sy kon doodstil in Europa gebly het; sy kon die reeds gebrekkige kontak met haar vriende in Suid-Afrika gaandeweg laat doodloop het en self haar probleme baasgeraak het. Maar nee, sy vlug stert tussen die bene terug huis toe – net om te ontdek by haar ouerhuis is daar nie vir haar veel genade nie. Hopelik verstaan haar vriende beter, of kan hulle bloot gemakliker haar foute aanvaar. “Hallo, Herman. Ja, dis regtig ek.” Sy draai haar wang vir sy Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , ,

Teen haar beterwete: Die Ontmoeting :)

Teen haar beterwete_high res (2)By die skoolhek wag die onderhoofseun getrou op sy pos, trots in sy prefekbaadjie met die ry wapentjies op die lapel. Dit het al tradisie geword dat die onderhoofseun haar ontvang en saal toe begelei, al ken sy die pad teen hierdie tyd baie goed.

“Gee vir my, dominee Jossie.”

Teensinnig gee sy die kitaarsak af. Sy kon nog nooit die seuns oortuig sy is heeltemal sterk genoeg om die ding self te dra nie. “Goed dan maar.” Terwyl hulle aanstap, groet sy links en regs. Sy wonder dikwels hoekom sy so lief geraak het vir die seunskool, sy wat sonder broers grootgeword het. Of dalk is dit juis omdat sy hier ’n paar honderd kleinboeties raakgeloop het.
Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , ,

Lusmakertjie: Teen haar beterwete

Teen haar beterwete_high res“My kindjie, jy gaan sowaar nooit ’n man kry nie.” Ma Mabel tuur ernstig deur die bifokale lense waaraan sy so sukkel om gewoond te raak.

“My mammatjie, ek wil asseblief tog nie ’n man hê nie.” Jossie ken al hierdie deuntjie, sy steur haar nie meer daaraan nie. Die goedige gekorswel is maar deel van haar en haar ma se gemaklike en soms minder gemaklike saamwoon.

“Dis abnormaal om nie na ’n maat te soek nie.”

Dis ’n nuwe toevoeging tot haar ma se lysie klagtes. Sy is darem nog nooit tevore van abnormaliteit beskuldig nie. “Nou wie wil nou normaal wees?” lag sy moedswillig.

“Nie dat jy nog ooit buitengewoon normaal was nie.” Haar ma kyk op van die prent wat sy aan die uitknip is, bestudeer vir Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , ,

Uittreksel: Eindelik liefde

Eindelik liefdeSonbruin en selfversekerd verskyn die man in die deur van die trem. Loshande die mooiste voorbeeld van die spesie waarop Anke Viljoen nog haar twee oë gelê het. Deurleefde jeans, stewels wat al ‘n paar kilo’s afgelê het, sterk gesig. Anke kan sweer die temperatuur van die koel Duitse somerdag styg ‘n paar grade toe die vroulike passasiers hom in hulle radar kry. Die enetjie naaste aan hom se gesiggie kry ‘n ligte gloed en sy vat-vat onbewustelik aan die ringetjie in haar onderlip, haar vriendin vee haar mini-rompie glad oor haar sexy paar bene. Self moet Anke konsentreer om nie aan haar hare te begin vroetel nie.

Met sy bos donker krulle, oopnekhemp met opgerolde moue en gehawende rugsak oor die skouer lyk hy soos ‘n swerwer wat nie regtig op ‘n vaal laatsomerdag in ‘n Europese stad tuishoort nie. Hy lyk soos iemand wat wye horisonne ken, iemand wat al ver geloop het en elke oomblik daarvan geniet het. Sy beny hom uit die diepte van haar hart.

Haar kans sal nog kom, sy sal nog wyd reis, veel wyer as Europa wat sy al betreklik goed ken. Die Ooste, Suid-Amerika, Kanada. Dalk vir ‘n paar jaar in die buiteland gaan werk. Vreemde plekke, verre streke, dis wat haar trek, dis wat haar geliefde ouma Santa by haar ingeprent het – hou jou kop oop, verskuif jou Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , ,

Vaarwel aan 2013!

Wat my skryfwerk betref, was 2013 ʼn geseënde jaar met baie om voor dankbaar te wees.

482236_10151580992643223_1926667681_nDie uitdagings van klein openbare optredes het gewissel van ʼn leeskring wat eintlik letterkunde lees (ja, ek het effens bedreig gevoel, maar individueel was almal baie vriendelik) tot ʼn biblioteekkuier waar ek (en Kristel Loots) soos ʼn koningin ontvang is (dankie Goodwood), ʼn kuier by die grondslagfase van ʼn meisieskool (meisietjies in feetjierokkies, met net een lieflike heks), ʼn kuier by Madri Victor se skryfkursus (ek onthou haar sexy skoene!) en ʼn gesprek oor die liefde saam met Kristel Loots en Elsa Winckler in ʼn lieflike kerkie by die Tulbagh Lentefees. Elkeen spesiaal op sy eie manier. Elkeen ʼn goeie herinnering op sy eie manier. By elkeen het ek iets geleer en iets van myself ontdek.

Seisoen van Vergifnis - Copy - CopyDie tweede Seisoen-boek (Seisoen van vergifnis – Amanda en Wim se storie) het na heelwat pyn en trane in Februarie verskyn en was ook die eerste Lekkerlitboek van die jaar. Die grootste werk hieraan is natuurlik al in 2012 gedoen. Skryf is nie ʼn ding waar ʼn mens op instant gratification moet hoop nie, die beloning kom eers met verloop van tyd. Wat dit soveel soeter maak.

Die derde Seisoen-boek (Seisoen van vervulling) het met betreklik min pyn die geboorteproses, afronding en al die stappe tot by verskyning in Oktober deurgegaan. Na ʼn laagtepunt laat in 2012 moes ek die moed om die storie aan te pak diep en ver gaan haal. Dis ʼn groot vreugde dat dit toe eintlik (relatief) maklik gegaan het. Daarvoor kan ek net vir Ben en Emily dankie sê (al bestaan hulle nie regtig nie). Hulle storie het my eenvoudig aangegryp, dalk maar omdat daar soveel raakpunte met my eie storie is.

Van êrens het ek die moed (of die koppigheid) gekry om ʼn mislukte romanse van ʼn jaar of twee gelede uit die laai te haal en nie net af te stof nie, maar Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , ,

Kortverhaal: Bly by my (Deel 1)

Bly by myBly by my het oorspronklik in Huisgenoot van  21 Desember 2006 verskyn, toe ek nog Marilé Cloete was. Die illustrasie is destyds deur Stefanus Bekker gedoen. Ek het die storie so ‘n bietjie afgestof en opgekikker, maar ek dink dis steeds relevant. (Die oorspronklike is elders op dié blog te kry.) Die idee van die botteldraaiery het ek nog uit Egoli gekry. Die eensame surfer kom uit ‘n kortverhaal van ‘n geliefde skrywer en die rampspoedige serenade het my ook eenmaal lank, lank gelede oorgekom. Ongelukkig was daar nie ‘n held byderhand om my eer te red nie.

            “Kom, my meisie, ons tweetjies gaan sommer motor toe, ek’s nie lus vir die kamer Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , ,

Skuilnaam of skrywersnaam? En hoekom?

Seisoen van GenadeIn ‘n baie interessante artikel in Die Burger word redes ondersoek waarom skrywers skuilname gebruik: http://www.dieburger.com/Vermaak/Nuus/Stories-van-pennename-20130105

Ek voeg graag ‘n paar gedagtes daarby:

Eerstens word die term skuilnaam nie meer so algemeen gebruik nie, bloot omdat min skrywers dit werklik meer geheim hou.  In ons oper samelewing waar intellektuele snobisme teenoor nie-literêre skryfwerk genadiglik stadig maar seker aan die afneem is, word skrywersname deesdae dikwels om meer praktiese redes gekies.

Die belangrikste rede is waarskynlik dié wat in die artikel genoem word, naamlik waar ‘n skrywer  in verskillende genres bedrywig is en dit vir lesers maklik wil maak om te onderskei. Ekself  skryf  liefdesromans onder my eie naam en romanses onder die skrywersnaam Marilé Cloete. ‘n Leser weet dus wat om te verwag wanneer hy ‘n spesifieke boek optel. Oorspronklik het ek albei name vir my tydskrifverhale gebruik, weens die rede wat ook in die artikel genoem word, naamlik dat Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , ,

Eindelik: My tiende romanse

In teenstelling met wat ‘n mens geneig is om te dink, word skryf nie noodwendig makliker as jy alreeds gepubliseer het nie. Inteendeel, dit wil vir my lyk of dit veel eerder moeiliker word. Daar is dinge om mee rekening te hou … Is my tema nie maar elke keer dieselfde nie? Is my STORIE nie maar elke keer basies dieselfde nie? Verskil my karakters ooit? Handhaaf ek dieselfde kwaliteit? Is daar variasie? Is daar groei in my werk?

Om dit te demonstreer, het dit my die skryf van twee volle romanses gekos om hierdie tiende een in publikasie te sien. Die eerste poging vir die titel van Nommer 10 was my eerste romanse wat nie net gekritiseer is deur die uitgewers, maar afgekeur is. ‘n Swaar slag vir die ego … Tot jy die verslag deeglik bestudeer en agterkom: Ja, hulle was weer eens reg. Dan bêre jy hom diep in ‘n laai (waar hy nog weer eendag sal opstaan, ek belowe!) en begin met Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , ,

Terugblik: Koms van die Paashaas

Ek het ongelukkig net hierdie een Paasstorie – so hy word maar elke jaar weer uit die onderste laai gehaal en afgestof.
Koms van die Paashaas het in die Huisgenoot van 13 April 2006 verskyn, maar jare tevore al sy ontstaan gehad in die tyd toe ek ‘n tuisbly-ma en teler van miniatuurkonyne was. Aanvanklik was die storie ook meer godsdienstig van aard – waarskynlik ‘n bietjie prekerig as ek nou daaraan dink. Toe ek dit jare later oorskryf, was dit interessant om te sien hoe my styl intussen verander het. Hopelik ten goede.

Soos dit maar gaan, is daar heelwat raakpunte Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , , ,

Inspirerende skrywer? Wie, ekke?

Kry ek ‘n redelike skrik toe ek die eerste keer sien LAPA beskryf my as ‘n inspirerende skrywer … Inspirerend? Vir wie? En hoe? Nooit gesien nie.

Onmiddellik begin ek met ‘n kampanje om my van dié etiket te bevry. Want sien, ek hou nie van etikette nie. Selfs al is hulle pienk en plesierig. Ek reken nie ek pas in ‘n boksie nie. Eintlik pas netmooi niemand in ‘n boksie nie. Daarvoor is ons eens te ingewikkeld en vol draadwerk.

Ek het ‘n hele reeks Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , ,

Vanaf skrywersblog: Uittreksel uit Geur van vergifnis

Haar foon se wilde gelui op ‘n rumoerige rockdeuntjie ruk haar en die katte wreed uit die slaap. Die twee strek grasieus en draf dan optimisties gangaf om te gaan kyk of daar nie dalk intussen ‘n wonderwerk by hul kosbakke gebeur het nie. Sy klap die foon eers van die bedkassie af en druk hom toe summier dood. Met skrefiesoë korrel sy na die skermpie.  9:34,  sê die ding. En: Marius.

Met ‘n kragwoord wat Lana nagmerries sal gee, vlieg sy uit die bed. Dis so goed soos die wet van Mede en Perse – Saterdagoggende om negeuur vat sy vir Marius om sy kos vir die week te gaan koop. Sweerlik die enigste keer in die week wat hy uit die huis kom. Sy ry met haar eie motor, laai die rystoel in by die huis en uit Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , ,

Aangepas vanaf my ou skrywersblog: Kom stap saam!

Toe ek in 2004 uiteindelik die moed bymekaargeskraap het om die onderwys te verlaat en pens en pootjies in die onbekende waters van die skrywerspoel te spring, het ek nie ‘n idee gehad van die skrikwekkende, interessante en wonderlike pad wat vir my voorlê nie.
Na amper agt jaar en skuins onder die veertig tydskrifverhale, nege gepubliseerde romanses en drie liefdesromans (die vierde verskyn DV in Mei), is ek nou op die punt waar ek dit wil waag om jou te nooi om saam met my te stap en te deel in die hoogtepunte (en laagtepunte!) wat vir my mag voorlê. Ek hoop jy word ‘n gereelde besoeker en dat jy Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , ,

Random gedagtes: Is nederigheid altyd ‘n bate?

Soos die meeste Afrikaanse vroue van my geslag, is ek deur my liewe ou moeder geleer dat nederigheid een van die heel grootste bates is. Amper so belangrik soos eerlikheid, hardwerkendheid en sindelikheid. Andersom gesien, is hoogmoed dan een van die heel grootste sondes – soos oneerlikheid (wat soms takt genoem kan word!), (selektiewe) luiheid (of die besef dat ‘n mens jouself kan uitbrand) en die vermoë om enige stoffie langer as ‘n paar sekondes te kan ignoreer.
Maar nou leef ons in ‘n nuwe tyd in ‘n nuwe land en ons weet nie meer aldag mooi hoe Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , ,

Liewe Kersvader …

Liewe Kersvader
As jy kan ophou met jou selfoon speel en op die pad konsentreer, sou ek graag ‘n paar dingetjies wou hê. Gelukkig vir jou is ek ‘n tevrede soort mens wat nooit baie verwag van die lewe nie. Jy sal dus nie veel moeite met my versoekies hê nie.
1. ‘n Middel wat my vir die res van my lewe op my huidige ouderdom (35) kan laat vassteek. ‘n Mens se kans is deesdae so goed om baie lank te leef en daar is nog soveel goed wat ek wil doen, dat ek dit nie graag met ‘n OU lyf wil doen nie.
2. As jy nie met bogenoemde kan help nie, sal blote Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , ,

KKNK toe!

08 April · 10:00 – 11:30
Arbeidsgenot Jan van Riebeeckweg 217 Oudtshoorn
Elke vrou het stories om te vertel. Geliefde skrywers van vrouefiksie, Chanette Paul, Alta Cloete en Kristel Loots gesels oor die vrouekarakters in hulle boeke.
Tee en verversings word bedien.
R25,00pp
Vir Navrae en besprekings kontak: Mariëtte Wienekus by mariettew@lapa.co.za
RSVP teen 1 April

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , ,

Romanse: Waar sy hoort

Waar sy hoort is my agste Romanza en is deel van die boek-familie wat al destyds met die geboorte van Klein klippie ver gooi ontstaan het. (In Man van min woorde, Man met ‘n missie en Man van sy woord, asook in Liedjie vir jou verskyn dieselfde karakters telkens weer.) Die Bezuidenhout-familie het my net nie weer toegelaat om van hulle te vergeet nie. In Waar sy hoort keer die oudste suster uit Australië terug, waar sy haar ontroue man agterlaat nadat sy die keuse gemaak het om haar nie langer te laat misbruik en minag nie. Sy is ‘n sterk vrou wat verantwoordelikheid vir haar en haar kind se geluk neem, maar sy is ook vol vrese en onsekerheid oor die besluit wat sy geneem het.
Sonder dat ek bewustelik so ‘n besluit geneem het, het dit die tema van al my skryfwerk geword – die uitbeelding van ‘n doodgewone vrou wat Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , ,

Dagboek van ‘n romanseskrywer (vervolg)

As jy belang stel in die geboorte van ‘n romanse, lees by:http://madelie.wordpress.com/dagboek-van-n-romanseskrywer/

 

Sleutelwoorde: , , ,

Dagboek van ‘n romanseskrywer (2)

Dis half tien op ‘n Saterdagaand en ek het my doelwit vir die week bereik. ‘n Dag laat, maar darem. En ek kan sweer dit het iets te doen met feit dat ek so gek was om my persoonlike stryde op die internet te begin uitsaai … ‘n Mens het darem jou trots!
Van Maandag tot Woensdag het ek fluks gevorder. Behalwe dat ek soggens te lank gedraai het met allerhande noodsaaklike en minder noodsaaklike dinge wat gedoen moet word, en dan teen die middag eers pootuit voor die rekenaar beland het.
Verlede week se moord op ‘n paar honderd woorde werp nou vrugte af. Daar is meer geleentheid om spanning te laat ontstaan as sy nie so dadelik weet wie hy is nie. Vir my word hy by die dag mooier en interessanter. En ons weet mos, as die held die skrywer se hart kan sag maak, dan is sy pad oop na die leser se hart toe.
Ek besef ek moet oppas dat dit nie storie word van die heldin en haar ma se issues met mekaar nie. Dit kan sekerlik ‘n subtema wees, maar natuurlik moet dit nie die storie van die ontluikende liefde oorheers nie. Daar is ook die moontlikheid dat die heldin kan dink hy raak verlief op haar ma (wat maar so ‘n stuk of vyftien jaar ouer is as hy), maar ek weet nie of dit corny sal klink nie.
As newekarakters duik daar gelukkig twee kollegas van haar op. En bring met hulle saam hul eie vreugdes en pyne en heelwat potensiaal vir konflik en misverstande wat die sentrale liefdesverhouding kan befoeter. Maar ai, ek is so bang vir misverstande – my seuns hou hoeka vol geen intelligente mens kan regtig so onnosel word as hy/sy verlief is nie. Asof hulle nou weet …
Goed, hulle het mekaar raakgeloop, daar is spanning en opwinding in die lug. Maar nou moet daar iets GEBEUR. Prof Hans praat van die spanningslyn as die ruggraat, en elke toneel moet VERBIND wees met daardie ruggraaat, maw dit moet funksioneel wees binne die ontwikkeling van die verhouding. Vir my is dit nogal ‘n moeilike ding, want dit moenie ‘n gebeurtenis wees wat die verhaal gaan oorheers nie, dit moet net die tweetjies ‘n stappie of twee aanhelp. Maar dit moet ook nie onoortuigend wees nie …
Donderdag breek aan, die dag gaan verby en ek tik nie ‘n enkele woord nie. Daar is eenvoudig te veel mense en dinge wat aandag nodig het. Hoe om prioriteite te bepaal? Hoe om aktiwiteite af te skaal sonder om myself van mense af te sny?
Vrydag kom en gaan – nie ‘n enkele woord nie. Maar dink jy ek kan die blogs uitlos? Hoegenaamd nie! Maar dit maak nie saak nie, want dis gesprekke met kollegas wat net nie onder dieselfde dak as ek werk nie. Ek kry my kerk se koerantjie wat ek die afgelope agt jaar of so doen, op die nippertjie ingegee. En bevestig dat ek dit nog net tot Desember gaan doen. En probeer om nie skuldig te voel nie.
Saterdag kom en bring met hom saam die akademiese verslag wat ek Kleinboet belowe het om taalkundig te versorg. Gruwelik oninteressant en totaal bo my vuurmaakplek. Maar ‘n moeder is mos geskape om te wil help, dus worstel ek dapper voort.
Sesuur op die Saterdagaand breek my oomblik aan. Almal is weg op ander sendings, ek sit Springsteen se Hyde Park DVD aan en begin oorlees. Dit neem ‘n volle uur om weer in voeling met die storie te kom. En in my kop is daar nie juis inspirasie nie.
Maar soos altyd help dit om oor te lees en te begin redigeer. Een ding lei tot ‘n ander en stadig, stadig begin die storie loop. Twee en ‘n half uur later pryk daar meer as die beplande aantal woorde op my skerm. Die tweetjies is deeglik bewus van mekaar en daar is potensiaal vir ‘n paar volgende tonele wat die temperature ‘n bietjie kan opstoot.
En ek weet weer hoekom ek niks anders kan doen as skryf nie.

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , ,

Op pad met Mandela – 15 lewenslesse: Richard Stengel

“Die wereld smag na helde, maar hulle is dun gesaai. Nelson Mandela is miskien die laaste ware held op aarde. Hy is die glimlaggende verpersoonliking van opoffering en integriteit, en word deur miljoene as ‘n heilige beskou. Tog is hierdie beeld eendimensioneel. Hy sou die eerste wees om te ontken dat hy ‘n heilige is – en allermins uit vals beskeidenheid.
Nelson Mandela is ‘n man van vele teenstrydighede. Hy is dikwellig, maar terselfdertyd kwesbaar. Hy is sensitief teenoor sy medemens, maar ignoreer dikwels die gevoelens van die wat die naaste aan hom is. Hy het ‘n oop beursie vir almal, maar tel sy sente wanneer hy fooitjies uitdeel. Hy sal nie op ‘n kriek of ‘n spinnekop trap nie; tog was hy die eerste bevelvoerder van die ANC se militere vleuel. Hy is ‘n man van die volk, maar geniet die geselskap van beroemdes …”

Ek het hierdie boek vir my oorsese kind saamgebring om hom te herinner aan sy bande met Afrika – en nou geniet ek dit self geweldg. Richard Stengel is ‘n medeskrywer van Long walk to freedom en het lang tye in Mandela se geselskap deurgebring en hom goed leer ken. Die vyftien lewenslesse is nie dinge wat Mandela vir hom uitgestippel het nie, maar dinge wat hy self waargeneem het in Madiba se lewe, gedrag en optrede teenoor ‘n wye verskeidenheid mense. Ek hoop om voor ek huis toe gaan, nog ‘n bietjie meer daarvan te kan plaas. Voorlopig volstaan ek met die punte:

1. Moed is NIE om nie bang te wees nie.
2. Wees deurdag.
3. Lei van voor af.
4. Lei van agter af.
5. Laat jou voorkoms by jou rol pas.
6. Leef volgens ‘n kernbeginsel – die res is taktiek.
7. Sien die goeie in ander raak.
8. Ken jou vyand.
9. Hou jou teenstanders na aan jou.
10. Weet wanneer om nee te se.
11. Haas jou langsaam.
12. Liefde maak die verskil.
13. Om opsy te staan is ook leierskap.
14. Dis altyd albei.
15. Kry vir jou ‘n tuin.

 
Lewer kommentaar

Posted by op 13/08/2010 in Boeke, Inspirasie, Skrywers

 

Sleutelwoorde: , , , , , ,

Romanse: Liedjie vir jou

My nuutste romanse speel in Noorwee af (waarheen ek nou weer oppad is). By hierdie skakel is die eerste toneeltjie:  https://altacloete.wordpress.com/skryfwerk/romanses/n-liedjie-vir-jou/
Die boek verskyn hierdie maand en behoort binnekort by CNA en Exclusive beskikbaar te wees, asook op Kalahari.net en op Loot.

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , ,

Random gedagtes: Wat is atmosfeer?

My veelberese vriendin stem saam dat in Leipzig se Ou Stad nie veel van die atmosfeer van ander ou Europese stede oorgebly het nie. Daar is pragtige ou geboue met ‘n lang geskiedenis (oa die kerk waar Luther begin preek het oor die Hervorming, en die kerk waar die vreedsame revolusie begin het wat tot die val van die Muur gelei het), daar is lekker eet- en koffieplekke (maar niks tipies Duits nie!), daar is straatmusikante en blommestalletjies en mooi winkels … maar daar’s nie veel atmosfeer nie.
Wat my laat wonder – wat is atmosfeer nou eintlik? Hoe vat ‘n mens dit vas?
Dalk is dit maar wat tot ‘n mens se hart spreek, tot jou emosies. En sekerlik is dit nie dieselfde vir almal  nie. En glad nie so belangrik vir mense wat minder hartgedrewe is as ek nie. Dalk het dit te doen met die mense wat so stug lyk en geen oogkontak maak nie.
Of dalk begin verlang ek maar net huis toe …

 
1 Kommentaar

Posted by op 05/08/2010 in Random gedagtes

 

Sleutelwoorde: , , , , , , ,

Wil jy ‘n liefdesverhaal skryf? Hier’s jou kans!

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , ,

Random gedagtes: Die invloed van jou omgewing

Ek stap in ‘n woonbuurt in Leipzig en ek kry ‘n klein glimpsie op die lewe in Oos-Duitsland toe dit nog agter die Muur was. Blok op blok op blok woonstelle en woonstelle en woonstelle … Sommige grys en aaklig en eenders – maar darem leeg en hopelik oppad om herstel te word. Rondom is daar volop voorbeelde van sulke lelike blokke wat darem geverf en meer individueel gemaak is. Ek stap voor al hierdie vensters verby en wonder oor die mense binne-in. Daar is kantgordyne en orgidee in sommige vensters, toegetrekte blindings in ander. Hier en daar is ‘n balkon met pragtige plante of blombakke, maar dis in hierdie buurt die minderheid. Die mense op straat is min – en stil. Hulle stap rustig met hul kinders of honde, maar hulle lyk nie baie gelukkig nie. Hulle roep nie op mekaar of skree vir mekaar gevatte segoed nie … maar hulle lyk ook nie of hul vreeslik lus is om mekaar te beroof en/of te vermoor nie.

Eenderde van die stad bestaan blykbaar uit groen ruimtes. Ek was nou in twee van hulle. Dis groen en stil en mooi, maar half onpersoonlik. Nie juis tuin nie, net die lieflike bome wat waarskynlik vanself daar groei en uitgestrekte stukke gras. Nie ons grasperke wat water vreet en gladgesny moet wees om na iets te lyk nie, sommer net doodgewone gras. Maar erens is gewoonlik ‘n dam met eende en lieflike ou bome wat oor die water leun.

Nou wonder ek of die parke in die tyd van kommunisme ook al hier was? Het die ruimtes die mense by hul sinne gehou? Wat het die sterkste invloed – aaklige, eenvormige behuising of lieflike oop ruimtes?

Ek vermoed ek begin alreeds huis toe verlang …

 
Lewer kommentaar

Posted by op 01/08/2010 in Random gedagtes

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , ,

Lusmakertjie (hopelik!) – Geur van genade

As jy nog nie ‘n stukkie van my eerste liefdesroman gelees het nie, kliek hier:  https://altacloete.wordpress.com/skryfwerk/liefdesromans/geur-van-genade/

As jy nie die boek in jou naaste CNA of Exclusive Books kan kry nie, is dit die maklikste om dit direk van Lapa Uitgewers te bestel.

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , ,

ATKV-Skryfskool – Potchefstroom

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , ,

Wat het jy vandag nodig?

Vir die ses basiese menslike behoeftes (buiten dinge soos kos, skuiling en klere), lees gerus by die volgende skakel:

https://altacloete.wordpress.com/life-coaching-lewensafrigting/basiese-menslike-behoeftes/

Die goeie nuus is dat ‘n mens wanneer jy af voel, kan gaan sit en vasstel watter behoefte(s) word op daardie stadium nie bevredig nie. En dan iets daaraan kan DOEN.

Ja, regtig!

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , ,

Nog romanses deur Marile Cloete

Man van min woorde, Man met ‘n missie en Man van sy woord vorm ‘n eenheid, met karakters wat in al drie stories voorkom. Die hoofkarakters van die verhale val in verskillende ouderdomsgroepe. Dit was vir my ‘n uitdaging om ‘n held en heldin in hul laat twintigs of vroee dertigs te skep, maar ook die tweetjies wat nog studente is en die ouer paar wat al ‘n paar foute in hul lewens gemaak het.

Kliek gerus op die onderskeie titels onder Romanses hier langsaan vir uittreksels.

 

Sleutelwoorde: , , , , ,

Geur van genade

My eerste enkeltitel (dus nie deel van die Romanza-reeks nie) verskyn in Junie by Lapa.

Kliek gerus op https://altacloete.wordpress.com/skryfwerk/liefdesromans/geur-van-genade/ vir ‘n uittreksel.

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , ,