RSS

Tag Archives: letterkunde

Gelyke kans – Santie van der Merwe

Gelyke kansDie dae van voorspelbare liefdesverhale oor die wel en wee van beeldskone, maar effense patetiese heldinne en lang , donker helde (tall dark and hands all over – en meestal manne van min woorde) is genadiglik in Afrikaans verby. (Nie dat daar nie ook ‘n saak uit te maak is vir ‘n mate van voorspelbaarheid nie, want die tipiese leser van romantiese fiksie – as daar so iemand bestaan – wil verseker wees die tweetjies gaan wel bymekaar uitkom. Vir Afrikaanse lesers is daar deesdae volop romanses te kry, wat uitsluitlik op die ontwikkeling van die liefdesverhouding konsentreer en nie aandag gee aan die gewone klein en groot ellendes van die lewe nie. Maar ook hierdie stories is deesdae baie meer realisties as ‘n halfeeu gelede, al is daar by die romanse steeds ‘n aspek van fantasie betrokke.)

In Afrikaanse liefdesromans is die hoofkarakters deesdae dikwels nie meer bakvissies of snuiters nie en vlekkeloos en foutloos is hulle beslis nie. Nee, dit word vir die moderne leser al hoe makliker om met die karakters te identifiseer, want helaas is min van ons mos maar jonk, beeldskoon en volmaak. Aansluitend by hierdie neiging is daar die verskynsel dat romantiese fiksie ook oor getroude pare geskryf kan word. Niemand – behalwe miskien ‘n paar gelukkige siele – glo immers meer in die happy ever after konsep nie. En vir lesers is dit toenemend lekker om te lees oor karakters met wie hulle volkome kan identifiseer. Dit sluit myns insiens aan by die neiging van ouer vroue om hulself, hulle liggame en hul ouderom te aanvaar en steeds voluit te leef en lief te hê, al het swaartekrag alreeds sy tol begin eis. En ja, ouer persone het nog seks. En mag dit selfs geniet. Ook die kamerdeur van getroude pare is nie meer ‘n ondeurdringbare skans nie. Daarby word die manne ook deesdae ‘n woordjie gegun en word ‘n deel van die verhaal dikwels uit hulle oogpunt vertel. Read the rest of this entry »

 
1 Kommentaar

Posted by op 15/04/2015 in Boeke, Lees, Liefdesverhale

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , ,

Pastoor – Pat Stamatélos

PastoorNa boeke wat mens ruk, soos Annelie Botes se Thula Thula, Dis ek, Anna van Anchien Troskie en Swartskaap van  Odette Schoeman, sien mens amper nie kans vir nog ‘n boek oor molestering nie. Maar die reputasie van Pat Stamatélos as die skrywer van aangrypende boeke met egte karakters laat jou deurdruk.

Pastoor is beslis nie ‘n goedvoelboek nie. Nee, dis ‘n boek wat jou hart uit jou lyf wil ruk. Maar die vreeslikheid word stukkie vir stukkie vir die leser gevoer, sodat hy nie oorweldig word nie en bly voortbeur.

Die verskil van ander boeke is dat die verhaal van molestering hier slegs in die hoofkarakter se gedagtewêreld binne die konteks van haar besoeke aan ‘n baie eksentrieke sielkundige vertel word. Terwyl Kleintjie aan die een kant hulp soek vir haar depressie en aan die ander kant voortdurend sorg dat die gesprek nie by haar eintlike kwessie uitkom nie, voer sy ‘n gesprek met die pastoor wat dit aan haar gedoen het.

            Die skreiende ironie van die situasie word alreeds deur die voorblad gesuggereer – die titel Pastoor, die kerkbank, die broek en gordel vertel eintlik al die hele verhaal. Die liefdevolle herder van die gemeente, die een met die sagte stem, die empatie, die enigste persoon wat ooit vir Kleintjie positiewe insette oor haarself gegee het, die enigste een wat haar ooit liefgehad het, vir haar gesê het sy is spesiaal en mooi, is ook die een wat haar na die dieptes van die ellende geneem en daar alleen gelaat het. Dit is na my mening wat hierdie boek so spesiaal – en ook so vreeslik – maak. Mens is so geneig om die molesteerder as ‘n bose persoon te sien, iemand wat kinders wreed dwing om hulle hul sin te gee en hulle in voortdurende vrees vir hulle vergelding laat leef, sou hulle dit waag om te vertel. Maar hierdie pedofiel is juis die sagte, die goeie een, die herder, die lig in die meisietjie se donker lewe. Hy bind haar aan hom met die sagte bande van liefde, aanvaarding en aanmoediging. Dis juis hierdie bande wat haar vir jare aan hom vashou, selfs nog toe sy lankal verstaan presies wat hy aan haar doen. En dis hierdie bande wat haar wroeging soveel dieper maak, want sy is van vroeg af ten volle bewus van die verkeerdheid van wat hulle doen, maar sy kan haar nie van haar enigste bron van liefde losmaak nie.

            Kleintjie word geteken as ‘n beskadigde vrou, iemand wat haar lewe lank worstel met wat met haar gebeur het en wat ten spyte van ‘n man wat sy bes doen om te verstaan en twee gelukkige dogters, steeds nie haar verlede kan agterlaat nie. Mens herinner jouself dat dit ‘n ware verhaal is en jy hoop en bid maar net dat die ware Kleintjie deur die vertelling van die verhaal wel genesing gevind het. Die gedagte dat ‘n vrou met soveel potensiaal deur hierdie verwronge vorm van ‘liefde’ ontneem is van ‘n gelukkige lewe, wil hierdie leser se hart laat breek.

            Die verhaal is natuurlik des te meer relevant in die lig van onlangse gebeure en dit bring helaas meer vrae as antwoorde. Weeg enkele misstappe op teen die tonne goed wat so ‘n persoon in sy lewe gedoen het? Is dit sinvol om dekades na die tyd steeds vergelding te soek? Sou dit ooit genesing vir die slagoffers bring?

            Soos die verhaal van Philomena Lee in die film Philomena en die boek The lost child of Philomena Lee, laat Pastoor mens ook met nuwe oë na die kerk kyk. Dit is net soveel erger as die ergste wandade uit die koers van diegene kom wat die staf van die herder dra.

            En ja, natuurlik weet hierdie leser nie almal is so nie. Maar een vrot appel is ongelukkig genoeg om onmeetbare skade te doen.

            Daar is wel hinderlikhede in die verhaal, maar dit word oorskadu deur die groter boodskap. Die rol en selfs die egtheid van die eienaardige sielkundige is nie heeltemal duidelik nie. Die oormatige aandag aan haar kleredrag en feetjies bied ‘n skel teenstelling met die verskriklike tema, maar word soms bloot irriterend.

            Uiteindelik is dit egter net belangrik dat die nare boodskap ongelukkig moet uitgedra word: Mens kry vandag nog wolwe in skaapklere en daardie skaappakkie kan ongelukkig ook die toga van ‘n geliefde geestelike wees.

 
3 Kommentaar

Posted by op 22/07/2014 in Boeke, Lees, Skryf, Skrywers, Suid-Afrika

 

Sleutelwoorde: , , , , , , ,

Vryheid vir Afrikaanse lekkerleesboeke!

EboekeEen van die besware wat die meeste teen ‘soetsappige liefdesverhale’ ingebring word, is die voorspelbaarheid daarvan. Wat ons natuurlik sommer ook by die vermeende soetsappigheid uitbring.
Soos met baie ander dinge, is dit met boeke ook goed om die spreekwoordelike appels met appels te vergelyk en nie met ander vrugte nie, hoe eksoties (en anglisisties) ook al. Wanneer romantiese fiksie met ander (sub)genres van ontspanningslektuur of met letterkunde vergelyk word, is die vrugte nie dieselfde nie en word albei soorte ‘n onreg aangedoen.
As romantiese fiksie met letterkunde vergelyk word, kan dit sekerlik Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , ,

Vaarwel aan 2013!

Wat my skryfwerk betref, was 2013 ʼn geseënde jaar met baie om voor dankbaar te wees.

482236_10151580992643223_1926667681_nDie uitdagings van klein openbare optredes het gewissel van ʼn leeskring wat eintlik letterkunde lees (ja, ek het effens bedreig gevoel, maar individueel was almal baie vriendelik) tot ʼn biblioteekkuier waar ek (en Kristel Loots) soos ʼn koningin ontvang is (dankie Goodwood), ʼn kuier by die grondslagfase van ʼn meisieskool (meisietjies in feetjierokkies, met net een lieflike heks), ʼn kuier by Madri Victor se skryfkursus (ek onthou haar sexy skoene!) en ʼn gesprek oor die liefde saam met Kristel Loots en Elsa Winckler in ʼn lieflike kerkie by die Tulbagh Lentefees. Elkeen spesiaal op sy eie manier. Elkeen ʼn goeie herinnering op sy eie manier. By elkeen het ek iets geleer en iets van myself ontdek.

Seisoen van Vergifnis - Copy - CopyDie tweede Seisoen-boek (Seisoen van vergifnis – Amanda en Wim se storie) het na heelwat pyn en trane in Februarie verskyn en was ook die eerste Lekkerlitboek van die jaar. Die grootste werk hieraan is natuurlik al in 2012 gedoen. Skryf is nie ʼn ding waar ʼn mens op instant gratification moet hoop nie, die beloning kom eers met verloop van tyd. Wat dit soveel soeter maak.

Die derde Seisoen-boek (Seisoen van vervulling) het met betreklik min pyn die geboorteproses, afronding en al die stappe tot by verskyning in Oktober deurgegaan. Na ʼn laagtepunt laat in 2012 moes ek die moed om die storie aan te pak diep en ver gaan haal. Dis ʼn groot vreugde dat dit toe eintlik (relatief) maklik gegaan het. Daarvoor kan ek net vir Ben en Emily dankie sê (al bestaan hulle nie regtig nie). Hulle storie het my eenvoudig aangegryp, dalk maar omdat daar soveel raakpunte met my eie storie is.

Van êrens het ek die moed (of die koppigheid) gekry om ʼn mislukte romanse van ʼn jaar of twee gelede uit die laai te haal en nie net af te stof nie, maar Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , ,

Selfpublikasie: Geleentheid of slaggat?

EboekeDaar is by baie mense ʼn mate van agterdog oor die verskynsel van selfpublikasie. As ʼn skrywer nie ʼn uitgewer kan kry nie, is wat hy te sê het tog seker nie die moeite werd nie, of hoe? Daarby het dit tradisioneel ʼn gruwelike bedrag gekos om ʼn boek self uit te gee. En dikwels (sekerlik nie altyd nie) het heelwat van daardie boeke in ʼn boks in die garage staan en stof vergaar, want ʼn goeie skrywer is nie outomaties ook ʼn goeie bemarker nie. (ʼn Swak skrywer kan natuurlik ʼn goeie bemarker wees, en andersom. Wat ook implikasies vir verkope het.)

            Die uitgewer is vir die skrywer ʼn veiligheidsnet, ‘n sambreel, beskermende ouerfiguur. In ideale omstandighede, natuurlik. Stories van fly-by-night uitgewers wat met skrywers se Read the rest of this entry »

 
3 Kommentaar

Posted by op 13/10/2013 in Boeke, Lees, Skryf, Skrywers, Suid-Afrika

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , ,

Loslit Leeskring: Biografieë en ware verhale

David Kramer 'n biografieIncredible TretchikoffI have life Life without limits My beskeie deel Mathys boek cover.inddAnton Rupert AfrSilent boyYouthSteve JobsEn toe fire hulle my

 
 

Sleutelwoorde: , ,

‘n Klompie gunstelinge

'n Oomblik in die wind Die meeste van die gunstelinge wat ek in my stukkie in Rapport Boeke genoem het : http://www.rapport.co.za/Boeke/Nuus/Geen-skaamte-in-ontvlugting-20130706Onder hoë sterre

Die GSRDie wilde druif valTietiesbaaikosOulap se blouDie ambassadeurOp 'n eilandOns wag op die kapteinDie hartseerwalsMahalaOupa Landman se viool

 
 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , , , , , ,

Loslit Leeskring: gunstelinge

WeerkaatsingsAbel se ontwakingEen stadOnse VadersDie staat teen Anna BruwerSomersneeu 2Abel se ontwakingTroos vir die gebrokenes

 
 

Sleutelwoorde: , , ,

Die jaar is halfpad …

… en ek staan op 46 boeke van my mikpunt vir boeke om in die jaar te lees. Ek sit sommer net die voorblaaie van ‘n paar gunstelinge hier op.

KatrynMy kort vir jou sopKarretjiemenseKoljanderTafel vir twee

In limbo

 
1 Kommentaar

Posted by op 30/06/2013 in Boeke, Lees, Skryf, Skrywers, Suid-Afrika

 

Sleutelwoorde: , , , , , ,

Lekker gelees in 2012!

Lees met katLees bly steeds een van die heel grootste vreugdes in my lewe.

Onder andere ook omdat ek myself nou finaal oortuig het dis deel van my werk – dus hoef ek geen gewetenswroeging te hê oor die ure wat ek op my rug deurbring nie. 

En ja, ek lees net in een posisie: die lêposisie.

Ek weet nie waar dit vandaan kom nie. Kan glad nie onthou nie.
Maar ek voel eenvoudig ongemaklik as ek probeer sit terwyl ek lees.

Vanjaar het ek nog meer as tevore op Afrikaans gekonsentreer.
Die sakke vol lekker boeke wat in Afrikaans verskyn, is ‘n vreugde vir elkeen wat die taal liefhet.

My absolute gunstelinge vir 2012 – in geen volgorde Read the rest of this entry »

 
12 Kommentaar

Posted by op 30/12/2012 in Boeke, Lees, Skrywers, Suid-Afrika

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , , ,

Lig wankelend – Gerard Scholtz

Lig Wankelend is ‘n juweel wat met sy verskyning in 2010 op een of ander manier by my (wat hard probeer om op hoogte te bly van wat in Afrikaans verskyn) verby gegaan het. Danksy leesvriende op facebook het dit egter onlangs onder my aandag gekom – en baie gou ook in my hande.

Die verhaal van Utte Reuter word hoofsaaklik deur terugflitse vertel, vanwaar sy haar as pasiënt in ‘n versorgingsoord vir Alzheimers-pasiënte bevind. Die verskriklikhede van die Tweede Wêreldoorlog vorm ‘n groot deel van ‘n verhaal en bepaal uiteindelik die verloop van haar lewe, omdat sy nooit daarin slaag om werklik daaroor te praat en dit te Read the rest of this entry »

 
8 Kommentaar

Posted by op 08/07/2012 in Boeke, Lees, Skrywers, Suid-Afrika

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , ,

Tussen middernag en dagbreek – Japie Bogaards

Japie Bogaards se debuutroman Tussen middernag en dagbreek  is veel meer as die roman oor dwelmverslawing waarvoor ek dit aanvanklik aangesien het.

Hoewel die bose kringloop van verslawing in die lewe van die immigranteseun Marco Verkerk met amper brutale eerlikheid uitgebeeld word, is dit die lot van die ander twee prominente karakters wat hierdie leser die diepste geraak het.

Sam het as die seun van ‘n plaasarbeider opgegroei en leer haat toe hy die Read the rest of this entry »

 
Lewer kommentaar

Posted by op 30/06/2012 in Boeke, Lees, Skrywers, Suid-Afrika

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , ,

Vanaf skrywersblog: Om te hyg of nie te hyg nie

Menige skrywer (hierdie een ingesluit!) sal baie betaal om die woord hygroman terug te stop in die gat waaruit hy ons samelewing binnegekruip het. Erens lank gelede (ek vermoed dit was iewers in die 80′s) het ‘n joernalis dié woord uitgedink vir Afrikaanse verhale wat die seksuele redelik direk aanspreek. En hy het vasgesteek en bly sit in die Afrikaanse psige. Niks en niemand gaan hom daar uitkry nie. Veral skrywers van ontspanningslektuur loop baie onder hom deur.

Maar hy het nie meer die oorspronklike betekenis nie, altans nie in die volksmond nie. Die woord word nou oor die algemeen gebruik waar erotiese verhale bedoel word. Elke skrywer van liefdesromans of romanses word tot vervelens gevra: Wat skryf jy? Hygromans? Of nog erger: Huigromans

Die ongeluk is dat dit vir baie skrywers ‘n negatiewe betekenis gekry het, omdat dit die indruk skep dat seks die hoofbestanddeel van ‘n sogenaamde hygroman is. (Ek sien op Litnet word die woord hygverhaal gebruik as vertaling vir erotic literature – ek het gewaag om enetjie op LêNet te lees, en dis bietjie heavy vir my! Om die minste te sê.) Die romanses en ander liefdesverhale wat in Afrikaans Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , ,

Die geheime kamer – Corlia Fourie

Soos die jare aanstap word ek blykbaar sensitiewer/pieperiger/uitsoekeriger wat my lees- en kykgoed betref. (As student het ek nogal destydse naelbytflieks soos Towering Inferno gekyk – nou sal ek nie naby kom nie.) Dit maak my dus ook nie die ideale leser vir ‘n sielkundige riller nie. Maar ek het probeer. En glad nie so sleg gevaar nie – wat natuurlik aan die spesifieke boek te danke is.
Ons weet almal Corlia Fourie is Mikro se dogter en ‘n uiters bekwame skrywer wat al in ‘n hele verskeidenheid genres gewerk (en pryse gewen) het. Dit op sigself vervul my met verwondering, want ek het al so ‘n vae idee hoe moeilik (en gevaarlik) dit vir ‘n skrywer is om tussen genres te spring. Daar is maar net enkele skrywers wat dit in Afrikaans regkry.

Ek het die boek dus benoud aangepak – en sowaar heeltemal deurgelees. Wat alreeds ‘n groot pluimpie vir die skrywer is, want deesdae sit ek gou Read the rest of this entry »

 
2 Kommentaar

Posted by op 26/02/2012 in Boeke, Lees, Skrywers

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , ,

Wals met Matilda – Dan Sleigh

Dan Sleigh, wie se historiese romans Eilande en Afstande bakens in die Afrikaanse letterkunde is, se jongste roman is ‘n enorme verrassing: eietyds, aktueel en met hope, hope houding. Dit is ‘n stormagtige, uitdagende verhaal waarvan elke sin getuig van die insig en kwaliteit van ‘n beleë skrywerskap. Aldus die agterblad.

Eintlik kan ek maar net Sela! sê, dis al.

Ek het nie Eilande en Afstande gelees nie. Hoofsaaklik omdat dit my ervaring is dat die storie waaragter ek aanlees, gewoonlik wegraak binne  die omvang van so ‘n lywige roman. Nadat ek met Matilda kennis gemaak het, besef ek natuurlik hier is ‘n skrywer wie se werk ‘n mens behoort te lees net om te sien hoe Afrikaans gebruik kán word, nevermind of die storie jou aanstaan of nie.

Wals met Matilda is die storie van Koos van der Merwe, vermaarde skrywer wat ‘n doodloopstraat bereik het, sowel as die storie van Japie van der Merwe, die swagman oor wie die bekende Australiese liedjie gaan. (Ja, dit was Read the rest of this entry »

 
5 Kommentaar

Posted by op 18/09/2011 in Boeke, Lees, Skrywers

 

Sleutelwoorde: , , , , , , ,

Hoogty – E. Kotze

Die agterblad beskryf E. Kotze as ‘n kenner van mense, van die see, en van die troebel en helder waters waardeur verhoudings gaan. ‘n Mens kan dit kwalik beter stel. Ek geniet al jare haar ongelooflike boeke oor die Weskus en sy mense. Afgesien van die pragtige stories, is haar boeke ook die optekening van ‘n vergange era in ‘n streek wat alreeds onherkenbaar verander het.

Hoogty vertel die verhaal van Helena Burger wat op Flaminkbaai opgroei en daarin slaag om weg te breek, hoërskool en tegniese kollege toe te gaan en (vir daardie tyd en vir haar gesin) die dapper stap doen om in die Vrystaat te gaan werk. Daar ontmoet sy wonderlike mense en word haar horisonne nog Read the rest of this entry »

 
3 Kommentaar

Posted by op 20/08/2011 in Boeke, Lees, Skrywers

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , ,

Met koffer en kaart – Helena Gunter

Omdat ek baie lief is vir kortverhale (dalk kom dit van die dae met klein kindertjies toe ek myself tot tydskrifte en kortverhale beperk het, weens my frustrasie as ek nie ‘n lekker boek kon vat en klaar lees nie), is ek altyd bly as daar iets nuuts verskyn. Populêr of letterkundig of enigiets tussenin – almal spreek my aan. Van almal kry ‘n mens goeies, swakkeres en al die grade tussenin. By almal is die leser se eie belangstelling, persoonlikheid en stadium van sy lewe ook faktore wat help bepaal of hy die verhale geniet.
Helena se eerste bundel, Op ‘n plaas in Afrika is hoog aangeskryf en het my ook aangeraak. Ek het haar ook by ‘n boekoggend van Protea Boekhuis op Stellenbosch hoor praat en respek gekry vir haar as mens en as skrywer.
Dis sekerlik moeilik om met ‘n tweede boek gemeet te word aan ‘n eerste poging wat Read the rest of this entry »

 
1 Kommentaar

Posted by op 13/06/2011 in Lees, Skrywers

 

Sleutelwoorde: , , , , ,

Die vreugde van blogging

Die Romanzaskrywersblog (‘n geslote blog vir skrywers van romanses vir Lapa se Romanzareeks) was op 23 Oktober een jaar oud. Vir my sal dit nou altyd ‘n spesiale dag wees, want dit was deur my betrokkenheid by hierdie blog dat die wêreld van blogging vir my oopgegaan het. (En nee, ek weet nie van ‘n lekker Afrikaanse woord vir blogging nie). Tevore het ek wel my hand ‘n bietjie daaraan gewaag op Litnet se blogs, maar dit het my gou verveel. En gefrustreer agv die aardige taal wat op blogs gebesig word. Moet vir geen oomblik dink die mense wat by Litnet blog, kan (of wil) ordentlike Afrikaans skryf nie!
‘n Blog is natuurlik eintlik iets soos ‘n virtuele dagboek, ‘n plek vir mense om hul gedagtes (meestal anoniem) met ‘n wyer gehoor te deel. Die Skrywersblog is egter anders aangepak – ‘n hele groep mense met gedeelde belangstellings blog saam oor onderwerpe wat vir hulle van belang is. Daar is nie skuilname nie (behalwe sommiges se skrywersname) en ‘n hegte band is tussen ons klomp gevorm. Heelwat interessante ontmoetings tussen lede het al hieruit voortgekom, waarvan my ontmoeting in Leipzig met ‘n medeskrywer wat in Pole woon, seker die hoogtepunt was. Uit die skrywersblog het later ook die Romanzalesersblog (www.romanzalesers.wordpress.com) en die Skrywersontwikkelingblog (www.madelie.wordpress.com) ontstaan, wat jy gerus kan besoek. Dis vir my heerlik om aan hulle mee te werk en dis vir my ‘n baie kreatiewe ervaring.
Dit was dus ‘n logiese stap vir my om weer my hand te waag aan ‘n persoonlike blog. Maar hierdie keer nie as anonieme bieg- of skinderplek nie, maar veel eerder ‘n plek om my belangstellings en die dinge wat my lewe vol en ryk maak, met bekendes te deel. Wanneer vreemdes wel deesdae inval en kommentaar lewer, is dit vir my ‘n ekstra vreugde. Facebook is natuurlik ook ‘n lekker platform om ‘n blog aan te koppel en mense daarvan bewus te maak.
Die hele blogbesigheid het vanjaar my nie-skryftye gevul met skryfverwante aktiwiteit, wat my skrywery vir my meer soos ‘n regte, egte werk  laat voel (En nie soos iemand netnou weer vir my gesê het, iets om my besig te hou nie!!) en meewerk dat ek dit ook soos ‘n egte, regte werk hanteer.  Daarby het dit vir my ‘n handvol kosbare kollegas en vriendinne meegebring. En baaaaie pret!
Die volgende stappie was om internasionaal te gaan en in Engels te begin blog.  Hier kom my geliefde Springsteen weer eens tot my redding. Binne ‘n week het www.marilebetterdays.wordpress.com my in kontak gebring met ‘n wye verskeidenheid Springsteen fans, van Amerika tot Iran tot Amsterdam. En my laat besef dis ‘n baie goeie oefening om weer ‘n slag in Engels te probeer skryf. En my laat besef dis ‘n goeie platform om ook sommer ‘n lansie vir my land te breek. Wie weet wat volgende sal wees? Ek kan nie wag nie!
Ek lig ‘n glasie op nog baie blogjare!
PS. En hier loop ek sowaar ‘n lekker webwerf raak in die proses om ‘n prentjie te soek: http://www.bloggingteacher.com/ Die internet is ‘n amazing plek …
PPS. Ek weet nog nie presies wat is nou eintlik die verskil tussen ‘n webwerf en ‘n blog nie. Dit lyk of ‘n blog bloot ‘n interaktiewe webwerf is. Is ek reg? En ek vermoed dat blogs alreeds besig is om gewone webwerwe te vervang, juis as gevolg daarvan dat lesers so lekker op ‘n blog kan reageer. Dit is dus nie meer ‘n eenrigtinggesprek nie, maar kom van albei kante af.

 
Lewer kommentaar

Posted by op 26/10/2010 in Blogging, Inspirasie

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Eleanor Baker – Verbeelde werklikheid

Almal wat my goed ken, weet ek is mal oor Eleanor Baker se boeke. En dat Weerkaatsings my absolute gunsteling is – een van daardie boeke wat ek elke paar jaar nog ‘n keer herlees. En dit bly steeds onverstaanbaar hoekom so ‘n talentvolle skrywer so vroeg moes sterf.
Verbeelde werklikheid is een van haar latere boeke en ‘n boeiende ineenstrengeling van die hoofkarakter (‘n skrywer van liefdesverhale) se eie storie en dié van die hoofkarakters in haar boek. Baker se gewone sober skryfstyl en subtiele humor is daar; haar gewone realisme gemeng met die broodnodige romantiek wat die lewe leefbaar maak. Die liefdesverhaal is roerend mooi, en die sloer van ‘n lankgetroude lewe word met pynlike realisme daarteenoor geteken. En albei vroue kom sterker anderkant uit.
Na al die jare bly die voorblad egter vir my verskriklik lelik en ek kry nie die dieper betekenis daarvan raakgesien nie. Ek is seker daar is ‘n storie agter die storie, want die skilder het dieselfde van as die hoofkarakter (en dus haar oorlede man, wat nie ‘n mooi karakter is nie …)
As jy een van die mense is wat graag weer wil Afrikaans lees, maar nie so lekker weet waar om te begin nie – beproef gerus hierdie boek.

 

 
 

Sleutelwoorde: , , , , , ,

Erskine, Marion – Oos

Die Verre-Ooste is die verste wat jy van SA kan wegkom – dit is wat Louis van Jaarsveld ook agterkom toe hy in Taiwan begin skoolhou. Dit is die vreemdste taal en kultuur denkbaar, en daarby is daar ook nog die meisies wat op ‘n baie eienaardige manier betelneute verkoop, die stinkende tofu, hurktoilette, tifone … Met 23 miljoen mense saamgehok op ‘n eilandjie is Louis so ver moontlik van sy gemaksones, maar ook van die spoke van sy verlede.
In die vreemde maak Louis besondere vriende, leer die waarde van lojaliteit ken, en vind uiteindelik die groot liefde van sy lewe. Maar hy besef ook dat van die vreemdste plekke in sy eie hart is, en dat hy nie vir ewig daarvan kan weghardloop nie. In die vreemde leer hy hoe om huis toe te kom.

Marion Erskine se debuut is ‘n aangrypende uitbeelding van ‘n Suid-Afrikaner se ervaring in Taiwan. Dit is ook ‘n uitbundige viering van die lewe en sy ingewikkeldhede, die liefde en veral vriendskap.

-0-

Ek het die boek bloot toevallig raakgevat op die trollie in die biblioteek en dit tamelik langtand aangepak. Dit lees dan aanvanklik ook nie lekker nie en die Oosterse letters en die blokkies wat sy e-posse aandui, het my aan die begin gepla. Die skryfstyl is vir my ook nie gemaklik nie, maar hou tog nou verband met hoe jongmense praat en het na ‘n rukkie nie meer so gepla nie. Op die ou end kon ek die boek nie neersit nie en moes in een sessie deurdruk einde toe. Daar is baie klein dingetjies om te kritiseer, maar eintlik is dit ‘n aangrypende storie wat vir ons almal lig kan werp op die internasionele bestaan wat baie SA jongmense ook vandag voer, van die keuses, die vreugdes en die vriendskappe wat daardie lewe meebring.  Die boek was dus vir my ‘n aangename verrassing en leer my weer eens om nie ‘n boek volgens sy voorblad te beoordeel nie.

 
 

Sleutelwoorde: , , , , , , ,

‘n Tapisserie met klein diere – Erika Murray-Theron

Met die tweede lees het hierdie wenner van ‘n jaar of wat gelede se Sanlam/Insig Romanprys meer tot my gespreek as die eerste keer. Ek vermoed dit het meer met myself (en die toenemende jare!) te doen as met die boek self.

Soos haar vorige boeke, is dit nie ‘n boek met groot dramatiese gebeure of stellings wat ten hemele skree nie. Maar dis eg en waar, dalk juis omdat dit in ‘n gestroopte, onderbeklemtoonde styl geskryf is. Die karakters is doodgewone mense, nie karikature nie, geloofwaardig en vol swakhede. Die verhaal gaan basies oor ‘n familiebyeenkoms en die dinge wat daar losgepraat word. Dinge wat in die verlede verswyg is, dinge wat in die donker bly le het en juis daarom soveel meer skade aangerig het.

Ek het die boek ervaar as ‘n dringende pleidooi dat mense (en veral familie) tog met mekaar moet PRAAT. En vir die broosheid en krag van bande van bloed.

Kliek op die skakel vir die flapteks van hierdie besondere boek:
https://altacloete.wordpress.com/stokperdjies/lees-lees-en-lees/oor-skrywers-en-boeke/erika-murray-theron-n-tapisserie-met-klein-diere/

 
Lewer kommentaar

Posted by op 18/07/2010 in Boeke, Lees, Ouderdom, Skrywers

 

Sleutelwoorde: , , , ,

Kyk net hoe kap hul mekaar!

WHEN INSULTS HAD CLASS
These insults are from an era before the English language got boiled down to 4-letter words.

“He has all the virtues I dislike and none of the vices I admire.”
– Winston  Churchill

“I have never killed a man, but I have read many obituaries with great pleasure.”
– Clarence  Darrow

Doen jouself ‘n guns en lees verder by https://altacloete.wordpress.com/skryfwerk/plesierige-aanhalings/kyk-net-hoe-kap-hul-mekaar/

Jy sal met ‘n glimlag verder gaan – en jou vriende waardeer!

 

Sleutelwoorde: , , ,

Reisiger – Elsa Joubert

Ek het ongelukkig eerste hierdie tweede volume van Elsa Joubert se outobiografie in die hande gekry, maar ek dink nie dit maak saak nie. Dis ‘n besondere boek oor ‘n besondere mens, haar tyd ver vooruit. Net die manier waarop sy in die 1940’s al as jong meisie alleen deur Afrika gereis het, verstom my al. Haar ervaring van die bewindsoorname van die Nasionale Party in 1948 (terwyl sy aan die reis was) en die impak wat die geweldige sukses van Die swerfjare van Poppie Nongena op haar as persoon gehad het, was vir my van die treffendste dele van die boek. Maar veral haar beskrywing van haar geliefde lewensmaat se einde, die aanpassing daarna en veral haar pogings om sy ongeskrewe manuskrip klaar te maak, raak ‘n mens diep.

Elsa Joubert beskryf haar lewensreis met die insig, presiese aanvoeling en skrywerlike waagmoed wat in boek na boek gevorm en geslyp is. Reisiger is verrassend, verhelderend, meesleurend, en uiteindelik bied dit ook een van die ontroerendste maar terselfdertyd ook mees lewensbevestigende uitbeeldings van die mens se konfrontasie met die dood van ‘n geliefde.

 

Sleutelwoorde: , , ,

Swartskaap – Odette Schoeman

Swartskaap is die debuutroman wat reeds bekendheid verwerf het as die roman wat Jeanne Goosen laat huil het. Hoewel die boek my diep geraak het, het dit nie daarin geslaag om my te laat huil nie (en ek dink nie ek’s  so tough soos Jeanne nie!).

Lees meer by https://altacloete.wordpress.com/stokperdjies/lees-lees-en-lees/oor-skrywers-en-boeke/odette-schoeman-swartskaap/

 
2 Kommentaar

Posted by op 08/05/2010 in Boeke, Lees, Skrywers

 

Sleutelwoorde: , , , , , ,

‘n Anderste leeskring

Ek is lid van ‘n leeskring met ‘n verskil. Ons funksioneer heeltemal informeel en daar word geen formele vergaderings met ‘n voorlegging oor ‘n spesifieke boek gedoen nie.

Ons is vyf mense met redelik verskillende leessmake. Ons vergader eenkeer per maand, maar heeltemal informeel. Ons werk wel die einde van die jaar ‘n program vir die volgende jaar uit. Ons doen egter meestal nie  een spesifieke boek nie. Dit skakel probleme uit om almal tegelyk ‘n spesifieke boek te bekom. Soms neem ons ‘n skrywer (meestal Afrikaans), soms ‘n onderwerp, soms bring elkeen bloot ‘n boek wat sy geniet het. Sodoende word ons elkeen met elke kuier aan ‘n verskeidenheid boeke blootgestel. Natuurlik ruil ons dan ook baie boeke onder mekaar uit. Met Karel Schoeman het ek byvoorbeeld van sy ouer boeke gelees en van die ander die lywige nuwes en kon ons lekker vergelyk daartussen. Enigiemand wat lus is, bring gewoonlik ook meer inligting oor die skrywer saam, dikwels van Litnet af. Ons gesels bloot informeel en elkeen deel wat sy wil deel. Daar is dus geen spanning oor ‘n voorlegging nie, en elkeen is vry om soveel tyd aan voorbereiding te bestee soos sy kan. Kliek op die skakel vir ons program vir 2010:
https://altacloete.wordpress.com/stokperdjies/lees-lees-en-lees/n-anderste-leeskring/

 
3 Kommentaar

Posted by op 03/05/2010 in Uncategorized

 

Sleutelwoorde: , , , ,

Karel Schoeman

Ek het onlangs sy ou boeke weer ‘n slag nader getrek. Daar is niemand wat in Afrikaans ‘n atmosfeer kan skep soos hierdie man nie.

Die hart van die son is die biografie van William Shakespeare en gee ‘n wonderlike blik op die lewe in England in die sestiende eeu. Die groot skrywer word simpatiek geteken as iemand met ‘n besondere waarnemingsvermoe, maar ook deernis vir sy medemens.

Die noorderlig herskep die Amsterdam van ‘n klompie jaar gelede. Maar veral ook die Suid-Afrika van ‘n klompie jaar gelede.

 
2 Kommentaar

Posted by op 26/04/2010 in Uncategorized

 

Sleutelwoorde: , , , , ,