RSS

Tag Archives: inspirasie

Hekel en word heel: Onderhoud met Nadia de Kock

  1. Hekel en word heelVertel ons ietsie oor jouself? Vorige boeke? Is jy self ‘n hekelaar? Wat beteken hekel vir jou persoonlik?
    Ek woon in Johannesburg en werk in Inligtingstelsels. Ek het twee romans op my kerfstok: Sabina’s (onder die skrywersnaam Nadia de Wet) en Heildronk op ‘n Gypsyromp. Dit het onderskeidelik in 2008 en 2010 verskyn. Ek het vir lank nie geskryf nie omdat Inligtingstelsels my ingesluk het. Ek hekel self, maar sal my nie uitgee as ‘n voorslag nie! Ek geniet dit vreeslik en dit help my beslis om stres te ontlaai. Al die tellery help geweldig: mens kan mos nie tel en stres tegelyk nie.
  2. Vertel ons meer oor Hilda Steyn? Wat is haar spesifieke bydrae tot die boek? Wat is haar agtergrond?
    Hilda hekel en brei al vandat sy vier jaar oud is. Sy het in 2013 begin ontwerp en het ‘n groot aanhang. Haar Facebookgroep “Ilona’s slow living” is baie gewild en sy maak gebruik van vertalers en toetsers van regoor die wêreld. Sy het al die motiewe en patrone vir die boek ontwerp.
  3. Hoe het julle mekaar leer ken?

Toe ek en Marida Fitzpatrick van LAPA op die konsep van die boek besluit het, het Christelle Botha (van die “Ons Hekel Facebook-groep) voorgestel dat ek met Hilda gesels en ons samewerking het daar begin.

  1. Hoe lank is daar aan die boek gewerk?

Ons het middel-September 2018 begin: 6 maande dus. Die hekel self het lank gevat: patrone moes ontwerp word en toetsers moes hekel, toets en terugvoer gee.Nadia en Hilda.jpg

Hilda (links) en Nadia – foto deur Di O’Donovan

  1. Waar het julle al die stories opgespoor?

Ek ken ‘n hele paar vroue wat hekel en ek ken ook hul stories. Ek het geweet van die trauma wat hul moes hanteer, en steeds hanteer, en het gevra of ek hulle stories kan gebruik. Hilda ken baie hekelaars en sy het ook geweet wie sy kan kontak.

  1. Hoe het jy te werk gegaan? Onderhoude? Skype? Wyn? Was mense oor die algemeen gretig om hulle ervarings te deel?

Ek het onderhoude in persoon gevoer, ook oor Whatsapp video calls. ‘n Paar van die onderhoude het telefonies en e-pos geskied (veral as ek die vrou geken het.) Mense was almal bereid om hul stories te deel. Ek het gedink dit is baie dapper. Ons het wel skuilname gebruik waar dit nodig was.

  1. Was daar ‘n storie wat jou spesifiek aangegryp het?

Die stories is almal roerend, en ‘n hele klompie verskillende temas word aangespreek. Dis vir my dus moeilik om een uit te sonder. “Gemaak vir mekaar” het my aangegryp, die vrou en haar man is aangeval in ‘n kapingspoging en hy is geskiet. Sy het op die grond neergesak en na klippe gesoek om die aanvallers mee te gooi. Ek het die toneel voor my geestesoog gesien en dit sal my altyd bybly. Dit het my diep geraak, die feit dat die vrou van oor die 50-jaar oud op die grond kniel en na klippe soek om skote mee af te weer.

  1. Vertel bietjie meer oor al die medewerkers? Die fotograaf, die modelle, ens. Wie het al hierdie mense bymekaargebring?

Ek en Hilda het al hierdie mense self bymekaar gebring. Die jaarn in die boek is deur Hester Bester en Martine Ryder van die MoYa-jaarnwinkel (www.afriqueyarn.com) geborg. My vriendin Annemarie Ross-Viviers was die een model en Hilda, haar dogter en ‘n vriendin van hulle die ander. My vriendin Alma Kennedy het die fotograwe geken en hulle was van meet af aan vol entoesiasme vir die projek. Warm mense met groot harte, almal van hulle. Dit was ‘n stresvolle maar ongelooflik lekker projek om aan te werk.

  1. Wie het al die patrone ontwerp en gehekel? Het jy self al daarvan gehekel? Watter een is jou gunsteling?

Hilda het almal ontwerp en sy het ‘n span toetsers (ek dink daar was tien toetsers) het gehekel. Nee, ek het nie help hekel nie – ons sou nou nog vir die boek gewag het! My gunsteling is die sonneblomsjaal wat Hilda in die boek modelleer.

  1. Daar verskyn later in die jaar ook ‘n roman uit jou pen. Vertel asb. ‘n ietsie daaroor.

Ja! My roman, Die wolkversamelaars, verskyn op 15 Augustus. Ek sal nader aan die datum vir jou meer vertel as jy nie omgee nie. Al wat ek nou wil sê is dat ek al so lank met die boek in my kop rondloop en dat die laaste twee jaar aan twee ingrypende veranderings/redigering/herskryf spandeer is. Ek het reeds in 2007 met idees vir die boek begin speel en het op ‘n stadium ernstig gewonder of ek die boek ooit gaan skryf. Hierdie moontlikheid het my hartseer gemaak en ek het besluit dis nou of nooit, het my kop laat sak en hard gewerk. Ek het in hierdie week die omslag gekry; die droom is amper waar en ek is bitter opgewonde.

  1. Jy en ‘n paar vriendinne het ook onlangs ‘n unieke reisagentskap begin. Vertel ‘n bietjie meer, asb.

Ons reisagentskap, Luminance Travels, beoog om klein groepe vroue van ouer as 45 na verskeie bestemmings te neem. Die konsep van “independent female travel” is nie nuut nie, maar ek dink in Suid-Afrika is dit dalk. Ons glo dat vroue soms tog sonder hul mans of metgeselle wil reis en ons maak dit makliker binne hierdie klein groepe. Daar is ‘n mate van struktuur (ons het reisplanne maar jy is vry om af te wyk soos dit jou pas) en ook veiligheid. En saans eet ons almal saam en deel ons dag met die res van die groep. Ons gaan ook geen uitsonderings maak in terme van mans toelaat op die toere nie, ons voel dat mans die dinamika van ‘n groep gaan verander (net soos vroue die dinamika van ‘n “men only”-toergroep sal verander). Luminance Travels verpes bustoere en omhels kulture in ander lande. Ons eerste vier bestemmings is Amsterdam, Istanboel, Lissabon en Praag. Nog twee spesialiteitstoere word later hierdie jaar bekendgemaak.

  1. Jou kortverhale verskyn ook gereeld in tydskrifte. Watter genre verkies jy? Waar kry jy jou inspirasie?

Ek verkies romans. Oor inspirasie kan ‘n mens lank praat maar daar gaan baie aan in ons onderbewussyn. Alles wat ons al gelees, gehoor, gevoel en gesien het word gebêre en kom soms na die oppervlak wanneer ons dit nie verwag nie – en wanneer ons dit nodig het!

  1. Waar kry jy die energie vir al hierdie ondernemings?

Ek wonder partykeer self. Die feit dat ek met goed besig is waarvan ek hou help. Ook die feit dat ek nie ‘n televisie het nie! (Die enigste reeks wat ek die laaste ruk gekyk het was Game of Thrones.) Ek lees, skryf en doen navorsing vir Luminance Travels. Dis heerlik. O, en ek hekel.

Advertisements
 

Sleutelwoordw: , , , , , , , ,

Nog steeds ek en die inspirasie

‘n Paar los gedagtes:

Ek sou graag lesers en veral vroue wou aanspoor om te lees.

En tweedens om self verantwoordelikheid vir hul lewens te neem.

Derdens om hulle vrese in die gesig te kyk

Ek moes self die twee dinge (verantwoordelikheid neem en vrees hanteer) leer Read the rest of this entry »

 
 

Sleutelwoordw: , , , , , ,

Terugblik: Inspirasie – Waarom Springsteen?

Vir almal wat saam met my uitsien na my groot avontuur in Junie – hierdie post is op 23 Sept. 2010 geskryf – toe ek nog nie eens gewaag het om te DROOM dat ek hom eendag in lewende lywe sal sien optree nie.

Ek bevind my in my middel-vyftigs vir die eerste keer in die posisie dat ek werklik vir my rolmodelle gekies het. Voorheen was ek meer geneig om stilletjies jaloers te wees op mense wat ek bewonder. Miskien lê die sukses hierdie keer daarin dat ek nie die geringste kans het om ooit te bereik wat my twee rolmodelle bereik het nie. Beslis nie die vlak van die 70 miljoen dollar wat Bruce blykbaar die afgelope jaar verdien het nie! (Dit plaas hom blykbaar vierde onder musikante en sewende onder vermaaklikheidsterre in die algemeen.) Nog minder die moraliteit en grootse menswees van Nelson Mandela. Daar is dus nie sprake van kompetisie nie, net van bewondering.
My agting vir Madiba hoef ek sekerlik nie te verdedig nie. Hy is ‘n ikoon van formaat. Soos iemand gesê het – dalk Read the rest of this entry »

 
 

Sleutelwoordw: , , , , ,

Kry ‘n mens nog rolmodelle?

Lank, lank gelede, toe ons almal nog jonk en jikkerig (seker eintlik jeukerig, maar dit val nie so lekker op die oor nie) was, was goed nog goed en sleg was sleg. Daar was goeie ouens en daar was slegte ouens. Cowboys en crooks. Boere en Kakies. Voortrekkers en Zoeloes. Soldaat teenoor terroris. En ‘n paar nog minder polities korrekte moontlikhede wat ek liewer nie hier gaan noem nie. Read the rest of this entry »

 
9 Kommentaar

Posted by op 28/03/2012 in Inspirasie

 

Sleutelwoordw: , , , , , , , , , ,

Inspirerende skrywer? Wie, ekke?

Kry ek ‘n redelike skrik toe ek die eerste keer sien LAPA beskryf my as ‘n inspirerende skrywer … Inspirerend? Vir wie? En hoe? Nooit gesien nie.

Onmiddellik begin ek met ‘n kampanje om my van dié etiket te bevry. Want sien, ek hou nie van etikette nie. Selfs al is hulle pienk en plesierig. Ek reken nie ek pas in ‘n boksie nie. Eintlik pas netmooi niemand in ‘n boksie nie. Daarvoor is ons eens te ingewikkeld en vol draadwerk.

Ek het ‘n hele reeks Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoordw: , , , , , , , , , , ,

Soms word drome waar!

Maar nie sommer vanself nie – ons moet ons drome DOEN.

Wel, ek lewer ten minste my beste … 🙂

En nee, dis nie ek wat tyd het om posters soos hierdie te maak nie – net een van die paar miljoen Bruce fans wat van gister af Read the rest of this entry »

 
 

Sleutelwoordw: , , , ,

Terugblik: Inspirasie – Waarom Springsteen?

Post op 23/09/2010:

Ek bevind my in my middel-vyftigs vir die eerste keer in die posisie dat ek werklik vir my rolmodelle gekies het. Voorheen was ek meer geneig om stilletjies jaloers te wees op mense wat ek bewonder. Miskien lê die sukses hierdie keer daarin dat ek nie die geringste kans het om ooit te bereik wat my twee rolmodelle bereik het nie. Beslis nie die vlak van die 70 miljoen dollar wat Bruce blykbaar die afgelope jaar verdien het nie! (Dit plaas hom blykbaar vierde onder musikante en sewende onder vermaaklikheidsterre in die algemeen.) Nog minder die moraliteit en grootse menswees van Nelson Mandela. Daar is dus nie sprake van kompetisie nie, net van bewondering.
My agting vir Madiba hoef ek sekerlik Read the rest of this entry »

 
 

Sleutelwoordw: , , , , , , , , ,