RSS

Category Archives: Verhoudings

Hekel en word heel: Onderhoud met Nadia de Kock

  1. Hekel en word heelVertel ons ietsie oor jouself? Vorige boeke? Is jy self ‘n hekelaar? Wat beteken hekel vir jou persoonlik?
    Ek woon in Johannesburg en werk in Inligtingstelsels. Ek het twee romans op my kerfstok: Sabina’s (onder die skrywersnaam Nadia de Wet) en Heildronk op ‘n Gypsyromp. Dit het onderskeidelik in 2008 en 2010 verskyn. Ek het vir lank nie geskryf nie omdat Inligtingstelsels my ingesluk het. Ek hekel self, maar sal my nie uitgee as ‘n voorslag nie! Ek geniet dit vreeslik en dit help my beslis om stres te ontlaai. Al die tellery help geweldig: mens kan mos nie tel en stres tegelyk nie.
  2. Vertel ons meer oor Hilda Steyn? Wat is haar spesifieke bydrae tot die boek? Wat is haar agtergrond?
    Hilda hekel en brei al vandat sy vier jaar oud is. Sy het in 2013 begin ontwerp en het ‘n groot aanhang. Haar Facebookgroep “Ilona’s slow living” is baie gewild en sy maak gebruik van vertalers en toetsers van regoor die wêreld. Sy het al die motiewe en patrone vir die boek ontwerp.
  3. Hoe het julle mekaar leer ken?

Toe ek en Marida Fitzpatrick van LAPA op die konsep van die boek besluit het, het Christelle Botha (van die “Ons Hekel Facebook-groep) voorgestel dat ek met Hilda gesels en ons samewerking het daar begin.

  1. Hoe lank is daar aan die boek gewerk?

Ons het middel-September 2018 begin: 6 maande dus. Die hekel self het lank gevat: patrone moes ontwerp word en toetsers moes hekel, toets en terugvoer gee.Nadia en Hilda.jpg

Hilda (links) en Nadia – foto deur Di O’Donovan

  1. Waar het julle al die stories opgespoor?

Ek ken ‘n hele paar vroue wat hekel en ek ken ook hul stories. Ek het geweet van die trauma wat hul moes hanteer, en steeds hanteer, en het gevra of ek hulle stories kan gebruik. Hilda ken baie hekelaars en sy het ook geweet wie sy kan kontak.

  1. Hoe het jy te werk gegaan? Onderhoude? Skype? Wyn? Was mense oor die algemeen gretig om hulle ervarings te deel?

Ek het onderhoude in persoon gevoer, ook oor Whatsapp video calls. ‘n Paar van die onderhoude het telefonies en e-pos geskied (veral as ek die vrou geken het.) Mense was almal bereid om hul stories te deel. Ek het gedink dit is baie dapper. Ons het wel skuilname gebruik waar dit nodig was.

  1. Was daar ‘n storie wat jou spesifiek aangegryp het?

Die stories is almal roerend, en ‘n hele klompie verskillende temas word aangespreek. Dis vir my dus moeilik om een uit te sonder. “Gemaak vir mekaar” het my aangegryp, die vrou en haar man is aangeval in ‘n kapingspoging en hy is geskiet. Sy het op die grond neergesak en na klippe gesoek om die aanvallers mee te gooi. Ek het die toneel voor my geestesoog gesien en dit sal my altyd bybly. Dit het my diep geraak, die feit dat die vrou van oor die 50-jaar oud op die grond kniel en na klippe soek om skote mee af te weer.

  1. Vertel bietjie meer oor al die medewerkers? Die fotograaf, die modelle, ens. Wie het al hierdie mense bymekaargebring?

Ek en Hilda het al hierdie mense self bymekaar gebring. Die jaarn in die boek is deur Hester Bester en Martine Ryder van die MoYa-jaarnwinkel (www.afriqueyarn.com) geborg. My vriendin Annemarie Ross-Viviers was die een model en Hilda, haar dogter en ‘n vriendin van hulle die ander. My vriendin Alma Kennedy het die fotograwe geken en hulle was van meet af aan vol entoesiasme vir die projek. Warm mense met groot harte, almal van hulle. Dit was ‘n stresvolle maar ongelooflik lekker projek om aan te werk.

  1. Wie het al die patrone ontwerp en gehekel? Het jy self al daarvan gehekel? Watter een is jou gunsteling?

Hilda het almal ontwerp en sy het ‘n span toetsers (ek dink daar was tien toetsers) het gehekel. Nee, ek het nie help hekel nie – ons sou nou nog vir die boek gewag het! My gunsteling is die sonneblomsjaal wat Hilda in die boek modelleer.

  1. Daar verskyn later in die jaar ook ‘n roman uit jou pen. Vertel asb. ‘n ietsie daaroor.

Ja! My roman, Die wolkversamelaars, verskyn op 15 Augustus. Ek sal nader aan die datum vir jou meer vertel as jy nie omgee nie. Al wat ek nou wil sê is dat ek al so lank met die boek in my kop rondloop en dat die laaste twee jaar aan twee ingrypende veranderings/redigering/herskryf spandeer is. Ek het reeds in 2007 met idees vir die boek begin speel en het op ‘n stadium ernstig gewonder of ek die boek ooit gaan skryf. Hierdie moontlikheid het my hartseer gemaak en ek het besluit dis nou of nooit, het my kop laat sak en hard gewerk. Ek het in hierdie week die omslag gekry; die droom is amper waar en ek is bitter opgewonde.

  1. Jy en ‘n paar vriendinne het ook onlangs ‘n unieke reisagentskap begin. Vertel ‘n bietjie meer, asb.

Ons reisagentskap, Luminance Travels, beoog om klein groepe vroue van ouer as 45 na verskeie bestemmings te neem. Die konsep van “independent female travel” is nie nuut nie, maar ek dink in Suid-Afrika is dit dalk. Ons glo dat vroue soms tog sonder hul mans of metgeselle wil reis en ons maak dit makliker binne hierdie klein groepe. Daar is ‘n mate van struktuur (ons het reisplanne maar jy is vry om af te wyk soos dit jou pas) en ook veiligheid. En saans eet ons almal saam en deel ons dag met die res van die groep. Ons gaan ook geen uitsonderings maak in terme van mans toelaat op die toere nie, ons voel dat mans die dinamika van ‘n groep gaan verander (net soos vroue die dinamika van ‘n “men only”-toergroep sal verander). Luminance Travels verpes bustoere en omhels kulture in ander lande. Ons eerste vier bestemmings is Amsterdam, Istanboel, Lissabon en Praag. Nog twee spesialiteitstoere word later hierdie jaar bekendgemaak.

  1. Jou kortverhale verskyn ook gereeld in tydskrifte. Watter genre verkies jy? Waar kry jy jou inspirasie?

Ek verkies romans. Oor inspirasie kan ‘n mens lank praat maar daar gaan baie aan in ons onderbewussyn. Alles wat ons al gelees, gehoor, gevoel en gesien het word gebêre en kom soms na die oppervlak wanneer ons dit nie verwag nie – en wanneer ons dit nodig het!

  1. Waar kry jy die energie vir al hierdie ondernemings?

Ek wonder partykeer self. Die feit dat ek met goed besig is waarvan ek hou help. Ook die feit dat ek nie ‘n televisie het nie! (Die enigste reeks wat ek die laaste ruk gekyk het was Game of Thrones.) Ek lees, skryf en doen navorsing vir Luminance Travels. Dis heerlik. O, en ek hekel.

Advertisements
 

Sleutelwoordw: , , , , , , , ,

Die waarde van ‘n drukkie

Drukkie bewegend.gifEk het – soos seker baie van my tydgenote – nie met drukkies grootgeword nie. Nog minder met openlike verklarings van liefde tussen familie of vriende. Maar wel met die soen-op-die-mond-gewoonte. Nogal ʼn vreemde teenstelling, as mens mooi daaroor dink.

Vandag werk dinge natuurlik meestal andersom. Mondsoene word in my kringe deesdae vir die geliefde gereserveer, of dalk vir ouer familie wat nog in die gewoonte is en dalk kan aanstoot neem as dinge nou skielik verander. Eintlik is dit so ʼn intieme handeling dat ek my amper nie ʼn tyd kan voorstel toe dit algemeen was tussen al wat leef en beef nie. Dink net aan die kieme … J Om nie eens van die snorre en baarde te praat nie. Mens hoef maar net bietjie rond te vra en jy hoor vele stories van kinders wat (vir hulle) grillerige ooms of tantes moes soen. Persoonlik het ek ‘n paar storietjies wat ek dalk nie hier moet deel nie. J Die meeste van hulle behels ‘n skaam dogtertjie en volwasse manlike familielede – of selfs ‘n skaam Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoordw: , , ,

‘n Man vir altyd: drie stories oor liefde en honde

'n man vir altyd_voorblad_high res.jpgDie eerste van die drie stories in hierdie omnibus het ek ‘n klompie jare gelede geskryf terwyl ek by ‘n teler vir ‘n wolfhondbaba gewag het. Ek het baie met die teler gesels, van sy opleidingsklasse vir honde bygewoon en baie geleer. En vir altyd verlief geraak op die ras, wat ek as jong meisie die eerste keer in my man se familie leer ken het. Teen die einde van daardie jaar het Hilde deel van ons familie geword en die volgende twee boeke is in die roes van my liefde vir haar geskryf. 🙂 As jy dus nie van diere en veral van honde hou nie, moet jy dalk maar verbyhou by hierdie stories.
Dis ironies dat ek die proeflees vir die omnibus moes doen in Hilde se laaste tydjie by ons. Dit was emosioneel om weer te onthou hoe ek vir haar gewag het, watter harde maar vreugdevolle werk dit was om haar mooi op te voed en hoeveel vreugde sy in ons gesin gebring het.
Henri arboretum.jpgIntussen moes ons van Hilde afskeid neem en het die liewe Lea heel onverwags in ons lewe gekom. Ek het nooit vermoed dit kan so ‘n vreugde wees om ‘n bejaarde hond in mens se hart toe te laat nie. Sy laat my, snaaks soos dit mag klink, so baie aan my ma in haar laaste jare dink: Oud, bietjie broos, al deur die lewe getrap, maar steeds sag en geduldig en sonder ‘n greintjie boosheid of bitterheid in Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoordw: , , , ,

Afskeid en verlies …

My gedagtes pas na die afskeid van my geliefde Hilde-hond – met behulp van wortelkoek en cappuccino … Kromrivier 006

Vandag weet ek opnuut: Verlies is deel van die lewe.

En: As jy liefkry, stel jy jou bloot aan seerkry.

Ja, ek weet ek het nie alleenreg op hierdie inligting nie. Die mens weet dit al eeue der eeue lank.

En tog hou ons aan om dinge – en mense – om ons te versamel.

En nie net te versamel nie, maar lief te kry.

Iewers diep binne glo elkeen van ons blykbaar steeds ons sal ‘n manier vind om die onafwendbare te Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoordw: , , , , , ,

Resensie: Net ‘n mens

NET 'N MENS voorbladMin karakters het nog so hardnekkig by my gebly soos Willem en Sanet van Net ‘n mens. Met elke storm oor gaywees wat die media tref, besef ek weer eens ek het nie hulle swaarkry oordryf nie. Hulle stryd is fiksie, maar hulle stryd is ook werklikheid vir baie mense. Ook die uitweg van selfdood wat Willem gekies het, is ongelukkig alte dikwels die werklikheid vir gay mense. Riette Rust het my karakters deeglik verstaan. Hier is wat sy oorspronklik vir FMR oor Net’ n mens geskryf het:

Alta Cloete is bekend vir lekkerleesverhale. Hoewel sy al die jare romanses en liefdesromans skryf, is Net ’n mens en sy voorganger, Opdrag van oorkant, ietwat meer gewigtig. Dié skrywer skroom nie om seksuele  en sosiale kwessies aan te spreek nie. Tog is Net ’n mens ’n toeganklike leeservaring. Ook ’n storie vol hoop.

Kort ná ’n bekende skrywer se dood, sterf sy uitgewer ook. Dit word duidelik dat Willem, sy prokureur, en die uitgewer se band nie bloot vriendskaplik was nie. Willem se vrou, Sanet, besef dat daar in haar huwelik iets op seksuele gebied skort, maar sy gee haar groot lyf die skuld en laat haar kosverslawing weer Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoordw: , , , , , , , , ,

Die mense langsaan – Elsa Hamersma

Die mense langsaan.jpgWanneer die huislike en alledaagse versmorend raak

Die mense wat langs jou bly of werk, is dikwels nie wat hulle voorgee om te wees nie. Christine en Zebith werk elke dag saam, maar Zebith weet nie dat Christine vasgevang is in ’n ongelukkige huwelik en daagliks planne maak om van haar man ontslae te raak nie. Andersyds is Christine onbewus van die feit dat Zebith se hart gebreek word.

Beide vroue kry nuwe bure en hierdie mense verander hulle lewe, maar nie ten goede nie.

Toe Christine later langs Zebith in ’n veiligheidskompleks intrek, het hulle albei ’n metamorfose ondergaan. Zebith se wêreld lê aan skerwe en alhoewel dit aanvanklik lyk asof Christine uiteindelik geluk gaan vind, word sy met bedrog, kaping en moord gekonfronteer. Geld – gewen, geërf of gesteel – is die swart skaduwee wat oor al die gebeure en karakters hang.

Gou besef beide vroue dat geld nie geluk kan koop nie, liefde alleen nie altyd genoeg is nie en dat veiligheid nie altyd Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoordw: , , ,

Bly by my – slot

really_big_wave“Hoekom was jy Kersoggend so hartseer?” Al is dit donker, weet Christopher hoe lyk die oë wat vraend na hom opkyk: diepbruin en ‘n bietjie seergemaak. Een of ander tyd sal hy móét antwoord, sy stilswye begin aan onbeskoftheid grens.

Dis amper middernag. Oujaarsaaand. Hulle sit-lê langs mekaar op die bank met hulle kaal voete op die stoepmuurtjie voor hulle, hulle oë op die donker oseaan, wagtend vir die fakkels wat met die aanbreek van die nuwe jaar van verbygaande skepe afgevuur word.

Haar ma-hulle se kamervenster is reg agter hulle, maar dis nie vir hom ‘n issue nie. Hier gaan nie vanaand gevry word nie. Hierdie girl is te kosbaar vir casual Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoordw: , , , ,