RSS

Category Archives: Spanning

Die liewe internet!

InformationOh, the internet – that amazing global collaboration that brings the world to a digital device near you.

Like all awesome technological progress, it also brings plenty of problems. In this case, it’s the huge amount of useless or even dangerous information it puts at your fingertips.

Let’s see how we can sort the digital wheat from the chaff.

Honestly assess your information diet

recent post likened the abundant information from the digital revolution to the abundant calories from the agricultural revolution.

Calories are food for our bodies. Information is food for our minds. 

So, how’s your mental diet been lately? Do you feed your mind with healthy amounts of wisdom-rich information? Or is it more like one long empty information binge?

Empty information is just like empty calories: great for instant endorphin releases, terrible for long-term health and vitality. 

Cutting out empty information is key to a healthy digital diet.

Video streaming

Digital video entertainment offers an excellent example of this comparison between information and food: 

  • Semi-illegal streaming of series and movies is like dirt-cheap empty calories. A decidedly average experience that makes you prone to catching some nasty viruses, but oh so addictive.
  • Budget subscription platforms like Netflix are like a cheap all-you-can-eat buffet. To get good value from your purchase, you have to stuff yourself to bursting point.
  • Platforms like Google Play where you pay for what you watch promote quality over quantity. This is like buying a fine chocolate and enjoying it slowly, preferably with friends.
  • Going to see a highly rated new movie in the cinema is like a fine dining experience.

It doesn’t take a rocket scientist to figure out that the last two are much preferred to the first two.

Just like food, endorphins from digital treats are sometimes useful to improve mood or enhance a nice social situation. And just like food, we should focus on healthier snacking.

The key bit of wisdom in the above-linked post goes thusly: if you can’t get yourself to pay for a healthier snack, you clearly don’t need it.

So, it’s either healthy digital snacking or no digital snacking. 

It’s not just video

This simple rule works for any other type of online information.

Online news offers a highly topical example in these virus-infested times. Having all the world’s problems conveniently summarized at your fingertips is a smooth highway to overwhelm and anxiety.

Oorspronklike post: https://schalkcloete.com/intelligent-internet-use/

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , ,

Emosionele oorlewing in die tyd van Korona

Was jou hande! Bly by die huis!

Moenie aan jou gesig vat nie!

Ja, instruksies oor hoe om die verspreiding van die virus te beperk, kom van alle kante op ons af.

Soms is daar ’n paar instruksies op die lysie wat vaer is, moeiliker om vas te vat, ingewikkelder om uit te voer: Bly kalm! Moenie paniekerig raak nie!

Ja, die fisieke sy van enige situasie is dikwels makliker om te hanteer as die emosionele aspekte. Ons is nou eenmaal geneig om ons fisieke welsyn bó ons emosionele gesondheid te stel. As ons in hierdie tyd egter nalaat om ook na ons geestesgesondheid om te sien, kan die pandemie merke op ons laat wat ons nog lank ná die Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , ,

Die ooreenkoms tussen kos en inligting!

My seunskind se blog trek nou heel toevallig by die belangrikheid daarvan om die inligting te beheer wat na jou toe kom en seker te maak jy stel jou nie aan goed bloot wat jou net ontstel en waaraan jy niks kan doen nie. 

InformationThe digital revolution is the dominant influencing factor in our lives today. It’s impact is so great that the whole of next week will be dedicated to digital mastery.

But before we get to that, let’s take a bit of a detour and talk about diet…

Information: food for your mind

The previous post introduced the striking similarities between food and information.

Just like nutrient-rich food nurtures your body, wisdom-rich information nurtures your mind. And of course, on the dark side, we find empty calories and empty information. 

The good, the bad, and the useless

Distinguishing between good and bad information is easy:

If it takes your mind to creative places that can genuinely benefit your life (or the lives of others), it’s good. If it gets you stuck in a distressed or distracted state with no positive outcome, it’s bad. 

Good information is like nuts, seeds and berries – super tasty and very good for you. Bad information is like a tub of cheap ice cream – not really all that great, but for some reason you can’t stop eating.

And then there’s the useless. This is the mindless flipping through TV channels, the purposeless scrolling on Facebook or the random YouTube adventures. It’s primary cost is time. 

In terms of our food analogy, useless information is like filler carbs – not good, not bad, just there. And just like filler carbs, too much of it can crowd out your capacity to consume the good stuff.

Treat your information like food

This analogy is very interesting to play with in day-to-day life.

Does the information you consumed today remind you more of a green salad or a deep-fried doughnut?

Are there perhaps some signs of addiction to your deep-fried doughnut digital treats? Or perhaps an information snacking problem? Do you know where to find the green salads of information?

Do You Maintain a Healthy Information Diet?

 

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , ,

Wanneer jy nie genade ontvang nie …

Depressie 2Hier is die ervaring van dapper depressievegter Adele Vorster ten opsigte van die behandeling van geestesiektes selfs by gerespekteerde hospitale waartoe die geseëndes met ‘n mediese fonds toegang het. Ek plaas dit in haar eie woorde en met haar toestemming, met die hoop dat dit iemand sal bewus maak van die stigma wat nog aan geestesiektes kleef en die groot skade wat mediese werkers én gewone mense uit onkunde kan veroorsaak. Intussen het Adele voortgegaan om die saak op te volg en ‘n uitnodiging gekry om met die ambulansmense te gesels. Dis ‘n voorbeeld van die goeie dinge wat kan gebeur as ons praat oor die slegte dinge wat ons ervaar. 

Ek het hierdie week weer besef hoe moeilik dit is om goeie mediese sorg vir ‘n geestessiekte te kry, AL het jy ‘n mediese fonds. Ek het besluit ek gaan my storie wyd en syd verkondig in die hoop dat daar iewers een persoon in die mediese bedryf is wat dit sal lees en die volgende keer wat hul met ‘n beangste en psigotiese pasiënt werk daardie persoon met respek en empatie sal hanteer en nie met ongeduld en walging nie. En bo alles dat hul nie vir daardie persoon sal lag nie. Hoe wreed is dit om vir iemand wat in so toestand is te lag?

Ek het my Maandagaand in ‘n slegte toestand bevind. Ek het ‘n vriendin gebel en sy het vir my ‘n ambulans gebel. Ek kan nie alles onthou nie, maar ek onthou dele. Ek onthou hoe ek op die trap van die huis gesit het en myself natgepiepie het. Dan onthou ek twee ambulansmanne wat vir my lag. Ja, lag. Ek onthou ek het die een gevra om asseblief vir my te tel. Ek het nie geweet wat is waar en wat nie en wou desperaat seker maak ek verbeel my nie alles nie en gaan nie totaal in die psigose in nie, want wat as ek hierdie keer nie weer terugkom nie? Ek het gesien hoe die een ambulansman vir die ander een kyk en lag toe ek hom vra watter kleur my pajamatop is. Hoe weet ek jy is werklik? vra ek hom. Volgende onthou ek hulle stamp my seer want ek is te groot om op die stretcher te pas. Stamp stamp. Die ambulansbestuurder bel iemand en ek hoor hom weer lag. Wat is op my beursie? vra ek. Hoe weet ek ek verbeel my nie hierdie rit nie? Ek kan hierdie angs nie beskryf nie.
Volgende flash: ons is by die hospitaal. Netcare Universitas sê hulle vir my. Ja, ek noem die naam om te name en shame. Dinge is steeds so deurmekaar. Iemand baklei met my oor my mediese fonds. Ek praat met myself. Ek sê Adele, as jy al ooit in jou lewe baklei het dan is dit NOU. Jy het te ver gekom om die waansin nou te laat oorneem. Komaan, Adele, bly by nou. Bly by nou. Daar is ‘n uiters ongeskikte vrou wat my vorms laat teken, maar ek weet nie hoe of wat om te skryf nie. Ek sien weer die ambulansman, hy lag nogsteeds. My bene ruk. Hoekom het jy my gevra om te tel? vra hy. Want ek probeer desperaat by nou bly sê ek of dink ek, nie seker nie. Die vrou van die vorm sit voor ‘n rekenaar, sy kyk met disgust na my pajamas, kaal voete en sien ek het myself natgepiepie. Daar is ‘n grys dokter, kort dokter. Hy praat oor toe hy in die weermag was? Daar is ongeduldige verpleegsters. Iemand sê of vra: Is dit ‘n ou bietjie depressie? Ek lê. Op ‘n stadium loop ek. Sit by ontvangs. Ek moet huis toe gaan, hier is nie hulp nie. En ek is bang hul spuit my in en dan moet ek vir dae slaap en kan nie beweeg nie. Nee, nee. Ek moet baklei. Die gryskopdokter vra vrae, kan nie onthou wat. Ek gaan lê maar weer op die bed. Ek is papnat gepiepie, niemand gee om nie. Lê en lê en lê. Ek kry ‘n vriendin gekontak. Sy klim in haar kar en kom na my toe. Ek huil van verligting, ‘n bekende gesig. Dan is hierdie dalk tog nie ‘n droom nie. Nog vrae van dokter. Trek bloed. Na nog ‘n ewigheid ‘n drup en pille. Als is steeds ‘n droom.
Almal hanteer my of met disgust of hulle lag soos die twee ambulansmanne.
Ek vat die ambulansman se hand, ek sê vir hom: Belowe my een ding. Volgende keer as iemand jou vra om vir hulle te tel doen dit asb. Dis dalk die enigste ding wat hul anker. Kan nie onthou of hy geantwoord het nie.
Vir die verpleegpersoneel, dokters en adminassistente en vir die twee ER24-ambulansmanne: Weet asb dat hoe “mal” iemand ookal is, ‘n deel van hulle kan hoor en sien. Weet julle hoe skaam ek gekry het oor julle gelag? Julle is wreed!
Ek gaan dit nie hier los nie. Ek gaan praat en praat en praat totdat mense soos julle psigiatriese pasiënte met waardigheid, respek en empatie hanteer. Ek gaan name en shame.
En ook dankie sê vir die twee susters wat my wel so hanteer het, die een wat bloed getrek het en die een wat my drip opgesit het, wat my met menswaardigheid hanteer het.
En ook dankie aan my vriendinne vir hul bystand.
Dit gaan nou baie beter en ek is weer fighting fit. Sodat ek kan baklei vir die regte van psigiatriese pasiënte wat nie vir hulself kan baklei nie. Want ek is die bliksem in.

 

Sleutelwoorde: , , ,

Net een treetjie op ‘n slag is nodig

everydaymaynotbe-min2Die idee van “mini-habits” of selfs “atomic habits” is deesdae oral om ons. Doodeenvoudig: Stel vir jouself sulke klein doelwitte dat jy feitlik nie kan misluk nie. Sodoende verseker jy eintlik jou sukses en word dit soveel makliker om vol te hou met wat jy ook al wil verbeter in jou lewe. Hier is die idee van net met 1% verbeter in ‘n week:
(Moenie skrik vir die grafiek nie – jy kan hom maar ignoreer ook! 🙂 )

A 1% improvement sounds like nothing, right? Anyone could become 1% better in a week if they tried.

However, when you unleash the superpower of consistency on this simple idea, it takes on a whole new form. The numbers tell the story:

  • Improve by 1% every week for a year and you’ll be 66% better. Not bad.
  • 2 years? 179%.
  • 5 years? Thanks to the power of compounding, 5 years of 1% weekly improvements will make you a whopping 13 times better!
  • After 15 years (only a third of a standard career), it gets pretty ridiculous: 2325 times better! Now we are getting to the realm of billionaires, presidents and great inventors.

These numbers told me to end each Supermorning week with a 1% improvement post. So, here are my top 3 improvements over the past week:

  1. Started this blog and kept to my daily post commitment
  2. Totally clean eating habits and 10 hours of light-to-moderate exercise
  3. Published an article in the largest publication on Medium

In fact, this week was much more than 1% improvement 🙂 You can see the sharp upwards spike in my daily consistency data below (the little red bit). I really hope I can maintain this performance!

Did you grow your 1% this week? Any plans for how you can grow 1% next week? Feel free to share – a little commitment here could make a big difference!

The graph shows my cumulative performance against a target of 35 points daily. Up to now, I have only been averaging a bit more than 33 points per day, hence the slow downwards trend. 33 points per day is still good, but I really want to get back above the 35 point target!

Week 1 of getting 1% better

 

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , ,

Goed begin is half gewin!

SonopEk het oor baie jare heen op die harde manier geleer dat my dag grootliks bepaal word deur hoe ek hom begin. Dalk het ek ‘n bietjie gehelp dat my liewe kind dit soveel vinniger geleer het en dit nou in so ‘n mooi projek kan omsit. Hier is die betrokke post, met die skakel heel onder:

Win the morning, win the day

Cliché, but true. We all know this, but very few of us manage to do it with any degree of consistency.

Perhaps part of the reason is that we have never really stopped to think about why it’s so important.

So, let’s do that now. Imagine you’re in a maze with doors all around you. When you go through one door, you are faced with several new doors to choose from. This will be our life analogy for the day.

Yes, each day is a series of choices. And each choice we make shapes the next choices available to us. 

The diagram on the right shows why it is so important to start the day with the right choices. If you screw up the first couple of choices, the day is likely to be a mess.

We’ve all been there. Snooze the alarm, run late for work, skip breakfast, run out of energy, grab some unhealthy snacks, get home tired and frustrated, snap unnecessarily at a loved one, sooth the pain with some empty calories and equally empty entertainment, get to bed way too late, repeat.

On the other hand, starting the day right makes it so much easier to have a great day.And a great life is simply a long series of great days.

We’ll talk a lot more about morning routines in coming posts. But for now, let’s just start with building the habit of giving ourselves a fair shot at a great day by getting our asses up and running at the same time each morning (discussed yesterday).

Why not give this a try? A new post will be waiting for you every morning, giving you one minute of quiet reflection before life starts happening.

Win the morning, win the day

 

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , , , , ,

Hekel en word heel: Onderhoud met Nadia de Kock

  1. Hekel en word heelVertel ons ietsie oor jouself? Vorige boeke? Is jy self ‘n hekelaar? Wat beteken hekel vir jou persoonlik?
    Ek woon in Johannesburg en werk in Inligtingstelsels. Ek het twee romans op my kerfstok: Sabina’s (onder die skrywersnaam Nadia de Wet) en Heildronk op ‘n Gypsyromp. Dit het onderskeidelik in 2008 en 2010 verskyn. Ek het vir lank nie geskryf nie omdat Inligtingstelsels my ingesluk het. Ek hekel self, maar sal my nie uitgee as ‘n voorslag nie! Ek geniet dit vreeslik en dit help my beslis om stres te ontlaai. Al die tellery help geweldig: mens kan mos nie tel en stres tegelyk nie.
  2. Vertel ons meer oor Hilda Steyn? Wat is haar spesifieke bydrae tot die boek? Wat is haar agtergrond?
    Hilda hekel en brei al vandat sy vier jaar oud is. Sy het in 2013 begin ontwerp en het ‘n groot aanhang. Haar Facebookgroep “Ilona’s slow living” is baie gewild en sy maak gebruik van vertalers en toetsers van regoor die wêreld. Sy het al die motiewe en patrone vir die boek ontwerp.
  3. Hoe het julle mekaar leer ken?

Toe ek en Marida Fitzpatrick van LAPA op die konsep van die boek besluit het, het Christelle Botha (van die “Ons Hekel Facebook-groep) voorgestel dat ek met Hilda gesels en ons samewerking het daar begin.

  1. Hoe lank is daar aan die boek gewerk?

Ons het middel-September 2018 begin: 6 maande dus. Die hekel self het lank gevat: patrone moes ontwerp word en toetsers moes hekel, toets en terugvoer gee.Nadia en Hilda.jpg

Hilda (links) en Nadia – foto deur Di O’Donovan Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , ,

Depressie: Is oorwinning vir almal moontlik?

bHulle sê mos mens kan jou vriende kies, maar nie jou familie nie. Hulle moet jy maar aanvaar en die beste van die saak maak. As jy gelukkig is, kan hulle ook jou vriende wees. Indien nie, kan jy óf die bande verbreek en jou lewe lank skuldig voel (en baie goeie dinge misloop), óf jou mense aanvaar soos hulle is en leer liefkry soos hulle is.
Depressie is vir party van ons soos daardie spreekwoordelike broer in die tronk. Niemand kies dit nie. Maar ontslae raak? Nie so maklik nie.

Natuurlik is daar die gelukkiges wat depressief raak, die regte medikasie kry en siedaar – binne ‘n paar maande is alles weer reg en die monster vir ewig oorwin. Vir baie  mense het depressie egter ‘n lewenswyse geword.

Nou het jy – soos met alles in die lewe – verskeie keuses. Dra jy dit alleen of deel jy dit met spesiale mense? Aanvaar jy dit, drink jou pille en gaan voort met jou lewe, so goed soos jy kan? En as dit sleg gaan, vat jy dit maar en hoop vir beter dae vorentoe? Bly jy in ontkenning en elke dan en wan los jy weer die pille – en beland mettertyd weer in die put? Of bly veg jy daarteen? Is jy hatig en woedend oor jou lot? Word jy ‘n onaangename mens? (Dis hoeka nie moeilik om onaangenaam te wees as jy depressief voel nie.) Of omarm jy jou ellende, word jy ‘n smartvraat wat tydig en ontydig vir almal vertel hoe ellendig jou lewe is? Probeer jy jou lot blymoedig dra en steek vir almal weg hoe swaar jy eintlik kry?

Êrens tussen hierdie uiterstes lê die opsie wat vir my die sinvolste is. Hierdie opsie het twee elemente wat na teenoorgesteldes kan lyk: aanvaarding en aanval (LW. aanval en nie verdediging nie.)

Aanvaarding hoef definitief nie oorgawe te wees nie. Nee, gaan lê gaan ons nie. Aanvaarding kan bloot ‘n verstandsbesluit behels dat hierdie ding waarskynlik nie uit sy eie gaan weggaan nie en dat skop en skree nie gaan help nie. Hieruit vloei voort dat jy kan aanvaar, maar aanhou veg. En dan kan jy begin slim veg. Geen krisisbestuur meer nie, nie net vure doodslaan wanneer dit sleg gaan nie. Nie blote verdediging nie, maar aanval. Nou kan jy planne begin maak, jou strategie vir die aanval uitwerk. En as jy jou strategie verfyn volgens jou eie behoeftes en getrou daarby hou, kan jy voluit en vredig leef ten spyte van depressie.

Bitter min van ons in die greep van ware depressie (nie net ‘n blou of selfs swart bui nie), is egter tot aanval in staat. Hieruit vloei voort dat ons moet veg solank dit goed (of relatief goed)  met ons gaan. Ja, ek weet, mens is geneig om wanneer dit goed gaan, maar net dankbaar jou lewe te lei en te (probeer) vergeet van depressie. Dis egter juis dan dat hy jou so maklik weer ongemerk bekruip en voor jy jou kom kry, is jy weer terug in die gat.

Ek reken die kuns is dus om te probeer proaktief wees wanneer dit oukei gaan. Vir elke persoon sal dit ‘n unieke reis wees. Ons is individue met verskillende swak- en sterkpunte, verskillende behoeftes. Dikwels weet ons nie eens wat hulle is nie. Depressie kan die begin wees van ‘n reis na selfontdekking, want sonder kennis oor jouself kan jy nie doeltreffend veg nie.

Gaan dit vandag oukei? Komaan, dan is dit die kans vir planne maak. Wat kan jy doen om daardie afwaartse skuif te voorkom? Die pille wat jy so graag wil los, dalk maar aanhou drink? Dalk maar aanhou gaan na die duur terapeut? Gesonder eet? Begin stap? Werk aan jou tydsbestuur en streshantering? Of iets heeltemal anders wat vir jou van toepassing is?

Gaan dit op die oomblik maar sleg? Dan is dit die tyd vir krisisbestuur, vir verdediging. Medikasie, terapie en oefening, die towerkombinasie. En sodra jy jou kop kan lig, begin jy aan die aanval beplan.

Nee, aanvaar beteken nie oorgee nie. Aanvaar beteken inderdaad om jou vyand te leer ken en jou planne reg te kry. En dan uit te voer.

 

 

 

Sleutelwoorde: , , , ,

Die waarde van ‘n drukkie

Drukkie bewegend.gifEk het – soos seker baie van my tydgenote – nie met drukkies grootgeword nie. Nog minder met openlike verklarings van liefde tussen familie of vriende. Maar wel met die soen-op-die-mond-gewoonte. Nogal ʼn vreemde teenstelling, as mens mooi daaroor dink.

Vandag werk dinge natuurlik meestal andersom. Mondsoene word in my kringe deesdae vir die geliefde gereserveer, of dalk vir ouer familie wat nog in die gewoonte is en dalk kan aanstoot neem as dinge nou skielik verander. Eintlik is dit so ʼn intieme handeling dat ek my amper nie ʼn tyd kan voorstel toe dit algemeen was tussen al wat leef en beef nie. Dink net aan die kieme … J Om nie eens van die snorre en baarde te praat nie. Mens hoef maar net bietjie rond te vra en jy hoor vele stories van kinders wat (vir hulle) grillerige ooms of tantes moes soen. Persoonlik het ek ‘n paar storietjies wat ek dalk nie hier moet deel nie. J Die meeste van hulle behels ‘n skaam dogtertjie en volwasse manlike familielede – of selfs ‘n skaam Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , ,

‘n Tyd vir besluite … of nie

Blink idee gloeilampOns is so dikwels geneig om te reken ALLES is verkeerd wanneer EEN aspek van ons lewe buite beheer geraak het. Ek druip ‘n toets – en my hele toekoms in die arbeidsmark is befoeter. Ek baklei met my man oor ‘n nietigheid – en die huwelik is op die rotse. Ek tel ‘n halwe kilo op – en ek rol straataf.

Bogenoemde is natuurlik tipiese voorbeelde van die alles-of-niks-denke en rampspoedskepping waaroor ons al so dikwels gepraat het. Ons maak van een insident of probleem ‘n permanente saak, ‘n magtige berg van ‘n kleine molshoop. Ons maak van ‘n kraan wat drup ‘n golf wat aangerol kom. Sit jy met ‘n veld vol molshope en verskeie druppende krane (of dalk is jyself die druppende kraan van Spreuke!), sit jy gou-gou met ‘n ganse bergreeks en ‘n verwoestende tsoenami. En ‘n goeie teelaarde vir depressie. Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , ,

Bekommernis

15-ways-live-exist_zpsd1421eb2My liefste ou moeder was die bekommerdste mens wat ek ooit geken het. Dankbaarheid en positiewe denke het nie vir haar vanself gekom nie. Veral as ontevrede tiener het dit ‘n negatiewe invloed op my gehad. Ek het skuldig gevoel, asof ek nooit goed genoeg was nie, asof niks wat ek doen of nie doen nie, haar regtig tevrede kon stel nie.

Natuurlik verstaan ek vandag beter. Haar kinders en klein- en skoonkinders was haar alles. Sy het niks meer gevrees as dat een van ons iets kon oorkom nie. Vandag verstaan ek daardie gevoel van wéét die seerkry lê iewers vir jou en wag, jy weet net nie wanneer hy gaan toeslaan nie. Vandag ken ek self die magtelose liefde van ‘n ma en die verskriklike begeerte om jou mense te beskerm teen die lewe se ellendes. En die seker wete dat jy dit nie kan doen nie. Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , ,

Tyd vir AKSIE!

Creating yourselfDis baie menslik om soms te wéét ʼn (onaangename) ding moet gedoen word, maar eenvoudig nie so ver te kom nie.

Veral wanneer ʼn mens weet jy moet uit ʼn afbrekende situasie beweeg, maar dit gaan nie sonder pyn geskied nie. Dit kan ʼn verhouding, selfs ʼn huwelik, ʼn werksituasie of ʼn vriendskap wees wat jou afbreek en nie vir jou menswees goed is nie. Dit kan ook iets wees soos om minder sjokolade en meer groente te eet, om te begin oefen, om op te hou rook of drink.

Dit verg dapperheid om van hierdie soort situasie werk te maak en ʼn mens het geen waarborg dat alles ten goede sal uitwerk nie.
Dit lyk vir my na die soort ding wat mens alte maklik by Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , ,

‘n Drukkie ‘n dag?

Drukkie bewegendEk het – soos seker baie van my tydgenote – nie met drukkies grootgeword nie. Nog minder met openlike verklarings van liefde tussen familie of vriende. Maar wel met die soen-op-die-mond-gewoonte. Nogal ʼn vreemde teenstelling, as mens mooi daaroor dink.

Vandag werk dinge natuurlik meestal andersom. Mondsoene word in my kringe deesdae vir die geliefde gereserveer, of dalk vir ouer familie wat nog in die gewoonte is en dalk kan aanstoot neem as dinge nou skielik verander. Eintlik is dit so ʼn intieme handeling dat ek my amper nie ʼn tyd kan voorstel toe dit algemeen was tussen al wat leef en beef nie. Dink net aan die kieme … Om nie eens van die snorre en Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , ,

Depressie: Waar begin ’n mens as jy aan jou lewe wil werk?

Beveg depressie voorblad 1 - Copy (2)Die mens se basiese behoeftes is ’n goeie beginpunt. In verskillende bronne is daar verskillende opsommings van die mens se basiese behoeftes. Dis in elk geval maar verskillende name vir dieselfde goed. Die punt is dat ’n mens doelbewus kan kyk watter van jou behoeftes word nie bevredig nie en dan iets daaraan probeer doen. Dit sluit dus aan by die gedagte dat ’n mens wel self baie aan jou gemoedstoestand kan doen en nie ’n willose slagoffer van jou emosies hoef te wees nie. Hierdie besef is dikwels vir mense die eerste tree na genesing. Die onderstaande is uit die Uncommon Knowledge-program verwerk:

Die behoefte om aandag te ontvang maar ook te gee
• Dit kan vervul word deur vriende, familie, kollegas, troeteldiere of kennisse, elk op sy eie manier. Ek dink dit sluit in om versorg te word (kyk die volgende subafdeling), maar ook om iets of iemand te hê om te versorg. Veral by vroue is die behoefte om iemand te versorg dikwels baie sterk.
• As hierdie behoefte nie bevredig word nie, is een van die gevolge dikwels dat die persoon te veel op homself en sy eensaamheid fokus. Soos ons weet, is depressie eintlik ’n baie selfgerigte siekte. As ons die hele tyd met onsself besig is, is dit maar alte maklik om al in die rondte te dink en op die negatiewe te fokus. Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , ,

Heruitgawe: Die tuiskoms – Sophia Kapp

Die tuiskomsDie tuiskoms is ʼn liefdesverhaal, maar dis ook ʼn storie oor een van die onaantreklikste eienskappe van die mens – die neiging om te veroordeel. Sophia Kapp slaag egter daarin om uit hierdie gegewe ʼn geloofwaardige verhaal te weef waarin die liefde oor alle voorbehoude seëvier.

Natuurlik is daar steeds skeptici wat sulke verhale as onrealisties beskou en die feit probeer ignoreer dat romantiese fiksie die volk aan die lees hou. ʼn Onlangse artikel in Beeld by http://www.beeld.com/bylae/2014-07-12-lank-lewe-die-liefde erken die feit dat liefdesverhale topverkopers is en dat daar veral onder vroulike lesers (Maar moenie die manne weggooi nie!) ʼn geweldige aanvraag daarvoor bestaan. Die tong-in-die-kies styl van die artikel toon dat skrywers sowel as lesers weet romantiese fiksie kyk met ʼn sagte oog na die werklikheid en verf ʼn fyn lagie idealisme daaroor. Geen ingeligte persoon dink vandag nog skrywers, uitgewers en lesers van romantiese fiksie leef in die waan dat die lewe uit maneskyn en Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , ,

Nuut van Naledi: Wie is ek?

Wie is ekSielkundige Louis Awerbuck en TV-persoonlikheid Lise Swart vorm as verloofde paar ‘n wenspan met hulle radioprogram Wie is ek? Uit die reaksie op die program is dit duidelik dat daar ‘n groot behoefte aan toeganklike inligting oor geestesgesondheid bestaan. Die boek met dieselfde titel is hopelik die eerste van verskeie publikasies na aanleiding van die program. Boeke soos hierdie baan die weg vir openlike kommunikasie oor toestande wat in die verlede meestal verswyg is, dikwels met rampspoedige gevolge vir die persone wat daarmee worstel.

Wie is ek? bied toeganklike inligting oor begrippe soos voorkeur, dimensies van persoonlikheid en onbewuste geheue. Die vraelyste wat daarmee saam verskaf word, was in hierdie leser se geval verstommend akkuraat. Die gebruik hiervan kan mense beslis help om hulself en ook hulle geliefdes beter te verstaan en konflik weens misverstande Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , , ,

Depressie – ´n flatervrye resep

oogHierdie resep waarborg vir my ‘n vinnige val tot diep in die depressieput. Joune sal waarskynlik anders lyk. Die verhoudings waarin die bestanddele gebruik moet word, sal ook van mens tot mens verskil.

WAARSKUWING: My tong was diep in my kies toe ek dit geskryf het. Moet asseblief nie letterlik opneem nie!!

· As jy alleen is, oortuig jouself jy is in elk geval nie lus vir mense nie. Konsentreer dan doelgerig daarop dat jy nie net alleen is nie, maar eintlik bitter eensaam. Moet onder geen omstandighede iemand nooi om saam met jou iets te gaan doen nie.

· Moet tog nie jou hare was nie, veral as jy ʼn vrou is.

· Belê in ʼn goeie voorraad trooskos. Hoe soeter en romeriger, hoe beter. As jy alreeds tot agter jou ore soet is, sal gemorskos ook Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , ,

E-boek nou beskikbaar: Beveg depressie en leef voluit!

Beveg depressie voorblad 1 - Copy (2)Vermoed jy jy is dalk depressief? Is jy alreeds met depressie gediagnoseer? Is jy moedeloos omdat jy dit nie afgeskud kry nie? Veg iemand wat jy ken daarteen? As jou antwoord op een van hierdie vrae ‘ja’ is, is hierdie boekie net vir jou!
1. Die eerste in ‘n reeks van drie of vier. (Die Leef voluit-reeks)
2. In geselstrant geskryf, nie ‘n akademiese handleiding nie.
3. Toeganklik vir die haastige leser, maklik om vinnig deur te lees en dan te oordink.
4. Gegrond op die skrywer se ondervinding, neerlae en oorwinnings.
5. Geen kitsoplossings word aangebied nie.
6. Uitgangspunt: Dat ons vir ons eie welstand verantwoordelikheid kan neem en self baie kan doen om depressie te beheer/bestuur/hanteer.
7. Maak dit duidelik dat medikasie en terapie noodsaaklik is.
8. Moedig depressielyers aan om die kopskuif te maak en eerder depressievegters te word.
9. Beweer NIE dat ‘n depressievegter homself kan genees nie.
10. Moedig depressievegters aan om bewustelik te leer leef en depressie as ‘n uitdaging te sien wat hanteer kan word en wat tot emosionele en persoonlike groei kan lei.
‘n Vinnige leeservaring wat jou lewe kan verander! Hier is die skakel: http://www.amazon.com/Beveg-depressie-voluit-Afrikaans-ebook/dp/B00G8OBXXK/ref=sr_1_1?s=digital-text&ie=UTF8&qid=1382942285&sr=1-1&keywords=alta+cloete

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , , , , ,

Projek: Inspirasie vir depressievegters!

Want to inspireMy gereelde lesers is teen hierdie tyd seker al keelvol vir die geheen-en-weer tussen my blog en facebook.

Vir julle vra ek om net so ‘n bietjie uit te hou … 🙂

Vir die nuwelinge: My nuutste baba is ‘n blog en facebook-bladsy ter ondersteuning van die projek wat lank in my kop lê en sluimer. En wat ek eintlik te bang is om aan te pak. Maar ons weet mos dis net ‘n kwessie van feel the fear and go through it.

Die projek is dus om ‘n e-boek(ie) met praktiese wenke oor die hantering van depressie saam te stel.

En dalk, miskien, eendag, wil ‘n egte/regte uitgewer hom ook hê …

Op hierdie stadium het ek nie ‘n idee van die uiteindelike lengte nie. Die tyd sal leer.

My bekende blogposts oor depressie en die reaksie daarop was die aanvanklike inspirasie Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , ,

Ten things extraordinary people say every day – 1

Vergadering 1They’re small things, but each has the power to dramatically change someone’s day. Including yours.

Want to make a huge difference in someone’s life? Here are things you should say every day to your employees, colleagues, family members, friends, and everyone you care about:

1. “Here’s what I’m thinking”

You’re in charge, but that doesn’t mean you’re smarter, savvier, or more insightful than everyone else. Back up your statements Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , ,

Dagboek van ‘n depressievegter: As die Feestyd nie vir jou is nie

Kersvader versoekJa, Kersfees het gekom en gegaan. Daar was presente, maar nie almal ewe geslaagd nie. Sommige alreeds vergete of gebreek of dadelik opgeëet (net om later spyt te wees), ander onmiddellik eenkant gesit om nie weer uit te haal nie. Hopelik is daar een of twee wat in die kol was en vir altyd gekoester gaan word.

Die familiekuier het dalk goed begin, maar nou is die samesyn nie meer deurgaans so vreeslik innig nie. Ouma praat steeds aanhoudend oor dieselfde goed, die tieners vry in die duine, die kleuters mors die hele wêreld vol sand en die ma in die huis werk harder as ooit. En natuurlik voel sy niemand sien dit raak nie. (Heel moontlik is sy reg.)

Ons is klaar Kersliedere gesing en Liefde en Vrede kom nie meer heeltemal so maklik nie. Want ons beleef ‘n hittegolf en die blote gedagte aan die Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , ,

Move to improve!

Beland ek vanoggend vir die eerste keer op hierdie artitismense se webwerf (dankie, Dirkie du Plessis!):

http://www.worldarthritisday.org/get-involved/activities

Wat ek heel eerste sien, is die klem wat hulle lê op oefening vir mense met dié soort van skete.

Ek kan maar net sê AMEN.

Hoe ouer ek word, hoe meer besef ek Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , ,

Aanstap … Dis die moeite werd!

 

Sleutelwoorde: , , , , ,

Fibromyalgia: ‘n Nuwe siekte van ons tyd?

Depressie word dikwels die siekte van ons tyd genoem, maar daar is heelwat ander wat ook kan kompeteer vir hierdie titel. Hiervan is fibrositis of fibromyalgia (ek sien allerhande verskillende spellings hiervan) sekerlik een.

Al hoe meer mense (almal waarvan ek weet, is vroue) word deesdae hiermee gediagnoseer. Ek het nie ‘n idee of daar ‘n toename in die toestand is, of dokters net meer bewus daarvan en ingelig daaroor is nie en of hulle dit maar net vir ons sê as hulle nie weet wat om verder met ons Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , ,

Dagboek van ‘n depressievegter: Wanneer die son weer opkom

Depressievegters ken daardie gevoel – jy gly dieper en dieper in die donker put af.

Maar as jy lank genoeg en verbete genoeg aanhou veg, gebeur die wonder ongemerk en soms onverklaarbaar:

Die wande is steeds glad, maar jou naels begin stadig vatplek kry. Al breek en bloei hulle. En jy klou.

En onder wag … Wat? Dalk maar net die ewige donkerte. En jy weet dis nie wat jy vir jouself Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , ,

Dagboek van ‘n depressievegter: As jy aanhou gly

Depressievegters ken daardie gevoel – jy gly dieper en dieper in die donker put af.

Die wande is glad, jou naels kry nie vashouplek nie.

En onder wag … Wat? Dalk maar net die ewige donkerte.

En jy raak so, so lus om eenvoudig te laat gaan.

Maar nee, jy doen dit nie.

Want die lewe is eens te Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , ,

Dagboek van ‘n depressievegter: Destigmatiseer depressie en selfdood só

Ek het die vrymoedigheid geneem om die volgende brief aan Die Burger van prof. Lizette Rabe, bekende joernalis en akademikus, volledig hier te plaas. Ek dink wat sy sê, is geldig en baie belangrik. Tot my spyt het ek nie die oorspronklike skakel gebêre nie.

Oor die aktrise wat probeer het om haar lewe te beëindig (DB, 07.07): In ’n tyd waarin ons oorbewus is, uiteindelik, en met reg, van menseregte en onsensitiewe woorde, word terminologie om depressie, die mens se waarskynlik mees verskriklike siekte, steeds gebruik sonder enige Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , ,

Dagboek van ‘n depressievegter: Om beheer te verloor

Hierdie post is omtrent agtien maande gelede geskryf. Die situasie het verander, maar die waarheid bly staan: mens het nodig om te voel jy is (minstens tot ‘n mate) in beheer van jou lewe. (Die foto is in Edinburgh geneem en het nie veel met die post te doen nie, behalwe dat ek toe daar was.)

Om (ten minste ‘n aanvaarbare mate van) beheer oor jou lewe te behou, is ook ‘n basiese menslike behoefte wat wyd erken word. (Kyk gerus na die laaste punt by hierdie skakel.)

Om beheer te verloor, is nie noodwendig iets dramaties of traumaties nie.

Dit kan selfs vir ‘n rukkie lekker wees.

Soos wanneer jy saam met twee slim en gawe en bekwame (en dierbare) mansmense saam toer en hulle letterlik alles bekwaam hanteer.

Vir ‘n dag of wat is dit heerlik om nie eens kos hoef te maak nie. Of te bestuur nie. Of te navigeer nie.

En dan begin jy kriewel.

Want skielik kry jy die gevoel jy verdien nie eintlik Read the rest of this entry »

 
 

Sleutelwoorde: , , ,

Kitskursus: Tien maniere hoe om NIE kritiek te hanteer nie

1. Aanvaar die persoon wil jou persoonlik bykom en gebruik die kwessie waaroor dit gaan net as ‘n verskoning.

2. Sien jouself en jou werk as een en dieselfde ding. Moenie die twee van mekaar skei nie.

3. Sê onmiddellik vir die persoon presies hoe jy oor sy kritiek voel. In duidelike taal. Dan is dit van jou hart af.

4. Alternatief vir nommer 3: Moet vir NIEMAND enigiets sê nie. Hou dit vir jouself. Selfbejammering is soveel lekkerder as ‘n mens dit alleen kan geniet.

5. Aansluitend by nommer 4: Broei Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , ,

Dagboek van ‘n depressievegter: ‘n Klompie random gedagtes

Ek het hierdie vir ‘n vriendin saamgeflans – sommer ‘n klomp gedagtes wat uit my eie ondervinding spruit.
Ek plaas dit hier ook, vir ingeval iemand anders dit ook vanaand nodig het.

1. Stel vir jou die depressie as ‘n konkrete ding voor. ‘n Nare dier, of ‘n duiwel, of ‘n lelike gedrog met baie grypende arms, of wat ookal. Kry ‘n prentjie in jou kop – soek sommer op die internet.
Dan is dit makliker om jou voor te stel hoe om daarteen te veg.

2. Visualisasie kan ‘n magtige wapen wees. Ek het bv. aangeleer om as ek gedagtes aan die dood kry, ‘n groot rooi Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , ,