RSS

Category Archives: Random gedagtes

Gedagtes oor allerhande dinge … En ja, ek weet ek dink te veel! En ook nie altyd baie logies nie …

Paraprosdokians! :)

Blink idee gloeilampEk weet ongelukkig nie waar die oorsprong van hierdie stuk lê nie, maar dis te skerp om nie te versprei nie! 

The first time I heard about paraprosdokians, I liked them.  Paraprosdokians are figures of speech in which the latter part of a sentence or phrase is surprising or unexpected & is frequently humorous. (Winston Churchill loved them.)

1. Where there’s a will, I want to be in it.

2. The last thing I want to do is hurt you…. but it’s still on my list.

3. Since light travels faster than sound, some people appear bright until you hear them speak.

4. If I agreed with you, we’d both be wrong.

5. We never really grow up…. we only learn how to act in public.

6. War does not determine who is right, only who is left.

7. Knowledge is knowing a tomato is a fruit. Wisdom is not putting it in a fruit salad.

8. To steal ideas from one person is plagiarism. To steal from many is research.

9. I didn’t say it was your fault, I said I was blaming you.

10. You do not need a parachute to skydive. You only need a parachute to skydive twice.

11. I used to be indecisive, but now I’m not so sure.

12. To be sure of hitting the target, shoot first & call whatever you hit the target.

13. Going to church doesn’t make you a Christian, any more than standing in a garage makes you a car.

14. You’re never too old to learn something stupid.

15. I’m supposed to respect my elders, but it’s getting harder & harder for me to find one now.

 
Lewer kommentaar

Posted by op 22/11/2019 in Humor, Random gedagtes, Skryf

 

Boikot Black Friday!

Green FridayTake part in the “Green Friday” consumer strike to save the planet on November 29th! #GreenFriday

Major retailers use “Black Friday” as an opportunity to sell us an ideology of wasteful and exploitative consumerism. Many of us (all around the world) have seen or experienced the dystopian phenomenon of rabid shopping craze on this day promoted by the global corporations who continue to plunder the Earth to bring us next years landfill.

Each year we are sold products built to break or become unwanted, out of fashion, due to planned redundancy so we are forced to keep perpetually consuming and extracting new resources; all to fuel the suicidal capitalist contradiction of infinite growth on a finite planet.

Black Friday sucks the life out of small businesses, who cannot compete against this ruthless price cutting.

This year, on November 29th we are calling on you to take a stand for the planet and your local community by refusing to give any of your hard earned money to this corrupt financial system. By taking part we will be affecting these companies where it hurts them the most, in their profit margins.

Looking for something else to do on the 29th?

Take part in climate strike protest in your area or help out with mutual aid projects such as food not bombs, repair workshops and free shops being organised by Earth Strike and allied groups.

Together we can build the new world in the shell of the old!

“Modern industrial society robs us of community with each other and community with the earth. This creates a great longing inside us, which we are taught to fill with consumer goods. But consumer goods, beyond those needed for basic comfort and survival, are not really what we crave. So our appetite is insatiable, and we turn to more and more efficient and dehumanizing methods of production to make more and more goods that do not satisfy us. If workers really had control of the factories (and I say this as a former factory worker), they would start by smashing the machines and finding a more humane way to decide what we need and how to produce it.” – Judi Bari http://www.judibari.org/revolutionary-ecology.html

#EarthStrike #GreenFriday #FFF #ConsumerStrike #BND #BuyNothingDay

 

Sleutelwoorde: , , , ,

Sommer snaaksighede …

LaggesiggieEk weet glad nie meer waar ek hierdie gekry het nie. Dis beslis nie my eie werk nie. Maar party is nogal snaaks. 

As jy lyk soos jou paspoort-foto, dan het jy ‘n reis nodig.

Sy het so baie plooie, sy skroef haar hoed op!

Hy is so maer, hy lyk soos ‘n erdwurm met ‘n handbriek.

Ek is nou so opgewonde soos ‘n budgie op steroids !

Jy’s so skeel jy kyk jouself diep in die oë!

Hy ìs so kort hy weet nie of dit keelseer of aambeie is nie.

Hy is so kort hy slaan tot sy onderbroek se pype om.

Hy is so maer, as hy langs ‘n wit muur loop lyk dit soos n kraak wat beweeg.

Hy is so skelm, hy bid onder ‘ n skuilnaam.

Ek gaan jou klap dat jy lus kry vir niks.

Ek sit nou so lekker, ek staan sommer op en sit weer.

Lang gesig soos ‘n bok wat afdraand vreet.

Drank los nie probleme op nie, maar so ook nie melk of water nie.

Ek voel nou so goed, ek vul sommer die lottonommers verkeerd in.

Ek is nou so lui, ek trou sommer ‘n pregnant vrou.

Ondervinding is iets wat jy eers kry nadat jy dit nodig gehad het.

Almal kry die voorreg om onnosel te wees, net jammer party maak misbruik daarvan.

Hy is so lelik, as hy op die sand sit wil die katte hom toekrap …

Arende vlieg dalk hoog, maar ons muishonde word nooit deur ‘n vliegtuigmotor ingesuig nie.

Die mens is op aarde geplaas om ‘n sekere hoeveelheid werk te doen. Op die oomblik is ek so ver agter, ek sal nooit dood gaan nie.

Ons kan nie almal helde wees nie, iemand moet langs die pad staan en hande klap.

Ek glo dat as iets die moeite werd was om te doen, dan sou iemand anders dit lankal gedoen het.

Jy mag nooit meer as jou yskas weeg nie.

As jy vir jouself kan lag, het jy altyd iets om oor te lag.

 

 

 

Sleutelwoorde: , , ,

2017: Die oppe en die affe

Sommer ‘n klompie random gedagtes, in geen spesifieke volgorde nie. Net vir ingeval dit vir iemand iets kan beteken, nie om te wys hoe oulik ek is nie. Want ek is nie. Ek is ‘n soekende siel wat hard probeer sin maak uit die lewe.

  • My alreeds leë nes het emosioneel gesproke nog leër geword. Dit was miskien die moeilikste ding van die jaar. ‘n Troue plus ‘n tesis het sy tol geëis. Maar ek is vasberade om nie ‘n needy ma te wees nie. Al bars dit.
  • Twee familielede ‘n maand uitmekaar verloor. Albei skokkend onverwags. Intens bewus van verganklikheid en die tydelikheid van alles en almal.
  • Die gevaar van selfbejammering deeglik besef. Siestog, arme ek sonder kleinkinders – en met geen kind in die land nie. Maklikste manier om jouself die afgrond in te stuur.
  • Die krag van dankbaarheid. Al moet jy dit forseer. Tree vir tree soggens terwyl die lyf én die gees nog in die bed wil lê en hulself jammer kry: Dan-kie-dan-kie-dan-kie …
  • Die gevoel van buite beheer wees wat angs meebring. Skrikwekkend.
  • Die genade van die regte medikasie.
  • Die genade om te sien my besluit om voorlopig op romanses te konsentreer, was die Romanse in Rock_low reskorrekte een. Die skryf en publikasie van ‘n paar plesierige liefdesverhaaltjies met lieflike, feilbare helde (feilbaar, maar steeds beeldskoon).
  • Die geleentheid van Lapa om verskillende lengtes verhale te skryf (novelle vir tydskrif, kort romanse vir Romanza Singles en lang SuperRomanza). Dit kom neer daarop om teen verskillende tempo’s elke keer die held en heldin GELOOFWAARDIG by mekaar uit te bring. Jy kan nie die storie bloot vroeër of later afsny nie. Die storie moet sy natuurlike loop neem en tot ‘n bevredigende einde kom teen die regte woordtelling. Nie so maklik nie.
  • Die voorreg om elke keer ‘n lieflike held te skep, heerlik op hom verlief te raak – en te weet my ware held is steeds fiks en gesond en kom saans steeds getrou huis toe.
  • Die lekkerte van ‘n bundeltjie met drie van my ouer romanses in een.
  • My geliefde Springsteen het voortgegaan om nuwe uitdagings die hoof te bied en 2013 Heroes 2.jpgmy te inspireer. Die grasie waarmee hy sy solo-vertonings op Broadway hanteer het my laat voel ek kan dan seker my ou klein stappies vorentoe ook aangryp.
  • Een hiervan was die optree as onderhoudsvoerder by ‘n ander skrywer se boekbekendstelling. En volgende jaar dieselfde by die Woordfees. Met ‘n manlike skrywer wat ek nie persoonlik ken nie.
  • ‘n Paar keer se wegsink in die dieptes van depressie. En genadiglik elke keer weer die opstaan en gryp na die lig. Mens leer die lig regtig, egtig waardeer.
  • Die skokkende effek wat die selfdood van Dana Snyman se verloofde op my gehad het. (Ek ken nie vir hom of haar persoonlik nie, maar ek ken sy skryfwerk goed.) Dit het my laat wonder oor die effek van ander mense se selfdood op depressievegters in die algemeen. Ek vermoed dit word heeltemal onderskat.
  • My leesprojek in die hospitaal het ‘n paar oppe en heelwat affe gehad. Dis nie so maklik om tweeuur op ‘n somermiddag aan te tree as niemand jou kontroleer nie, niemand jou toejuig nie en niemand ekstaties reageer op jou storietjie nie. (Die kinders is dikwels so getraumatiseer dat hulle min reaksie toon.) ‘n Blinkigheidjie in die ogies, ‘n skelm glimlag is dikwels my enigste beloning. Maar dan is daar die enetjie wat skaterlag vir die storie en die enetjie wie se ma entoesiasties vir hom die Xhosa-woorde sê as ek die prentjies wys.
  • ‘n Klein stukkie van die wêreld in ‘n staatshospitaal het voor my oopgegaan. Dis ‘n harde wêreld met baie moeë ma’s wat dae en weke langs hul kinders se bed omwag op die wiele om stadig te draai. Sonder iets om te doen, dikwels sonder enige ondersteuningsisteem.
  • My en ‘n vriendin se voorleesprojek by twee speelskole in die township het gemengde vreugde gebring. Die kinders is versorg en vrolik en gretig vir stories. Maar o, vandag se kiddies is woelig!
  • My werk met graad R-kleintjies wat agter is, het my hart gebreek. En my die gesig van ‘n skool in die township gewys. Daar is goeie en slegte kante aan daardie gesig. Daar is veral baie blink ogies wat aandag soek, liefde soek, stimulasie soek. Daar is talle kleintjies wat net met intensiewe begeleiding (miskien) suksesvol deur hulle skooljare gaan kom. Ek is glad nie seker ek het ‘n betekenisvolle verskil gemaak nie. Maar ten minste het hulle ‘n uur per week se liefdevolle aandag en stimulasie gekry, al is dit ‘n druppel in ‘n groot, groot see.

AS JY IN DIE PAARL WOON EN NET DIE KLEINSTE BEGEERTE HET OM IEWERS VIR ‘N KIND IETS TE BETEKEN, KONTAK MY ASB. OOR HIERDIE VRYWILLIGERSWERK. Hoe meer ons is, hoe ‘n groter verskil kan ons maak.

  • My betrokkenheid by Paarl Homeless Cats het nog ‘n nuwe wêreld vir my oopgemaak. Ja, daar is mense wat hulle tyd (en geld) opoffer om katte wat niemand wil hê nie, te versorg, met moeite te vang en te laat steriliseer. Daar is mense wat wilde babakatte foster en makmaak en vir hulle huise soek. Daar is goeie siele by besighede wat rondloperkatte voer en ons kontak vir die vang en die steri. Ja, daar is ‘n veearts wat dikwels ‘n Saterdag opoffer om katte teen die minimumkoste te “doen.”
  • Onvermydelik het ek ontdek my hart het plek vir nog katte. Die huis en die erf ook. IMG-20171201-WA0017.jpgDie swart-en-wit orkaantjie het ek uitgesoek en makgespeel. Die tabby-en-wit lady wat letterlik op death row was, het eenvoudig net weer en weer oor ons pad gekom. Ons kan steeds nie glo niemand wou haar hê nie.
  • In Junie was daar die afskeid van ons geliefde Hilde. Amper tien jaar se lief en leed. Henri arboretumVyf jaar se saamleef met die wete van die onvermydelike einde. Die afskeid – die prys van die liefde. (En die professionele deernis van die veearts en sy mense.)
  • ‘n Maandlange reis deur Australië aan die sy van (of eintlik so ‘n tree of twee agter) 20170702_145039.jpgmy onvermoeibare, rotsvaste, kalm man. Ja, dis ‘n vreeslike vervelige land. Maar dis ook vol skoonheid en lieflike mense. Dit was vermoeiend, maar kosbaar. (En die storie van die tand het reeds sy weg gevind in twee publikasies.)
  • Die insluit van my storie Nagmusiek in ‘n bundel met kortverhale uit rooirose het my nie ryk gemaak nie, maar baie plesier verskaf. Die dagboek van LAPA met twee (baie kort!) aanhalings van my werk, was ook ‘n lekker verrassing.
  • En toe kom die liewe Lea. Vermoedelik tien jaar oud, gewoond aan min aandag en IMG-20171223-WA0003.jpgstimulasie en liefde, sag en gedwee. En sy vee ons voete onder ons uit. Sy floreer – en ons floreer. Sy mag dalk selfs die hoogtepunt van die jaar wees.
  • Die konsep van rou kos vir jou hond kom toe onverwags weer oor my pad, na ek tien jaar gelede al daarvan oortuig was, maar nie kans gesien het vir die moeite en die gemors nie. Nou eet Lea Doggobone se voorafbereide, gebalanseerde rou kos. En sy floreer. En dis goedkoper as die veeartskos wat ek die laaste tyd vir Hilde gegee het en waarop ek nie regtig enige verbetering gesien het nie.
  • Saam met Lea en die katte het die wete gekom dat ek nie reg is vir afskaal en kleiner gaan nie. Of die lyf gaan byhou, sal ons maar moet sien. Maar die gees floreer.
  • En dan was dit natuurlik die jaar van die droogte. As Karoo-kind is die konsep om spaarsaam met water te werk, nie vir my vreemd nie. Maar nou funksioneer ons op ‘n heel ander vlak. Elke druppel tel. En ons kom agter mens kan baie goed so leef. Die skrikwekkende situasie het ook sy positiewe kant: dankbaarheid vir wat ons nog altyd as vanselfsprekend aanvaar het, ‘n nuwe bewustheid van die broosheid van ons aarde en hoe ons haar verniel.

Nou is ek moeg. Daar was nog kleiner vreugdes en smarte. Maar my oorheersende ervaring is een van dankbaarheid en die gevoel dat die winste tog meer was as die verliese.

 

Sleutelwoorde: ,

Afskeid en verlies …

My gedagtes pas na die afskeid van my geliefde Hilde-hond – met behulp van wortelkoek en cappuccino … Kromrivier 006

Vandag weet ek opnuut: Verlies is deel van die lewe.

En: As jy liefkry, stel jy jou bloot aan seerkry.

Ja, ek weet ek het nie alleenreg op hierdie inligting nie. Die mens weet dit al eeue der eeue lank.

En tog hou ons aan om dinge – en mense – om ons te versamel.

En nie net te versamel nie, maar lief te kry.

Iewers diep binne glo elkeen van ons blykbaar steeds ons sal ‘n manier vind om die onafwendbare te Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , ,

Kom ons spaar water!

WaterNog ‘n stukkie van my en Naomi Meyer van Litnet se gesprek oor waterskaarste en droogte en wat ons kan doen. (Skakel vir volledige artikel aan die einde.)

Te min water. Ons beleef dit reeds. Het jy praktiese besparingswenke, terwyl daar nog (bietjie) water is?

Ek sien die huidige krisis as ’n geleentheid om ons hele benadering tot water te verander. Vir my as plaaskind uit ’n droë streek is dit nie so ’n groot verandering nie, hoewel die dorpslewe my wel ’n bietjie bederf het. Ek verstaan egter dat stedelinge verder van die natuur lewe en dalk dinge soos water en vars lug makliker as vanselfsprekend kan aanneem. Daardie tyd is egter nou verby. Ons moet baie vinnig leer om oor elke druppel water wat ons gebruik te DINK. Ons moet leer seerkry as drinkbare water bloot in die drein afloop. Ons moet outomaties probeer om water minstens twee keer te Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , ,

Droogte en waterskaarste: dieselfde ding?

Picture 304Hier is die eerste deel van my en Naomi Meyer van Litnet se gesprek oor die watersituasie in ons land en veral in die Wes-Kaap:

Droogte. Beteken dit vir jou dieselfde as waterskaarste? Brei asseblief ’n bietjie hierop uit. Ook jou emosies en gedagtes hieromtrent. En kinderdaeherinneringe, waar jy grootgeword het en hoe jy dit toe ervaar het.

Ek het in die Karoo (Sutherland se wêreld) grootgeword, waar droogte deel van die lewe was en steeds is. Ek onthou hoe my ma in ’n skielike donderbui gehardloop het om haar kuikens te red en dié woorde geuiter het: “Te veel reën is nog erger as te min.” Vandag kan ek daaruit aflei dat sy – soos ek – gewoond was aan periodieke droogtes, maar nooit aan ’n lewensbedreigende waterskaarste blootgestel was nie.

Ek het grootgeword met die besef dat water kosbaar is en altyd spaarsaam gebruik moet word. Vir my is die wenke wat nou gegee word, soos dat jy nie die ketel moet vol tap vir een koppie tee of dat jy die kraan moet toedraai terwyl jy jou tande borsel, hopeloos te min, hopeloos te laat. Dit – en vele ander – is dinge wat in ons huis nog altyd gedoen is. My mening is dat ons nou veel drastieser maatreëls nodig het as hierdie goedjies.

Ons het in die ’70’s, toe ek kind was, natuurlik veel meer basies geleef. Ek besef nou die standaarde vir persoonlike higiëne was eenvoudig nie so hoog soos vandag nie. Ons het in Sutherland se koue in die koshuis slegs op sportaande warm water gehad. Die tussenin aande het ons ge-top&tail in die wasbakkies. Ek onthou dat ons in die winter die lou water uit ons warmwatersakke gebruik het om ons gesig te was. Ek het twee dae aan ’n skoolhemp gedra en hare is een keer per week met vars water uit die tenk gewas. En dan wat vandag vir ons amper ondenkbaar is: die toilet is nie gespoel vir elke klein piepietjie nie!

Ek dink die tyd is ryp om permanent terug te gaan na sommige van daardie ouer praktyke. Ons was destyds honderd persent gesond en gelukkig en beslis nie vuil nie. Cleanliness is next to godliness, dis waar – maar ons sal ons standaarde ’n ietsie moet laat sak, of andersins waterlose skoonmaakplanne maak. (Ek het onlangs gehoor van Saoedi-Arabië se hele vloot vliegtuie wat met ’n waterlose middel gewas word.)

Volledige gesprek by: http://www.litnet.co.za/waterskaarste-praktiese-wenke/

 

Sleutelwoorde: , , , , ,

Feestyd – gevaartyd!

kersfees-saHierdie tyd van die jaar is alles erger. As jy bly is, is jy baie bly. (Of jy voel jy behoort eintlik BAIE bly te wees.) As jy hartseer is, is jy baie hartseer. Dinge is geneig om in uiterstes te gebeur en emosies geneig om intens te wees.
Verliese wat mens hierdie tyd van die jaar tref, voel ook erger as gedurende die jaar. Want jy weet vir die res van jou lewe gaan die feestyd vir jou met daardie verlies geassosieer wees. (‘n Sinvolle stukkie raad wat ek iewers gelees het, sê mens moet liewer die rituele van Kersfees, ens. probeer verander wanneer jy dit die eerste keer sonder ‘n spesifieke geliefde vier. Dan sit jy ten minste nie aan daardie selfde tafel met al dieselfde trimmings en ‘n leë stoel nie. Probeer skep liewer ‘n nuwe gewoonte. Wat nie beteken dat jy ooit gaan vergeet nie.)
Vir depressievegters is dit ‘n gevaartyd. (Soos die lente vir sommiges.) Ons is mos hoeka goed met uiterste emosies, nie juis mense wat neutraal staan teenoor dinge nie, ook nie dinge louwarm ervaar nie. 
Na my mening lê die grootste gevaar van die feestyd in die ou kwessie van onrealistiese verwagtinge. Die hele wêreld is (oënskynlik) so gelukkig … almal gaan see toe, of familie toe, hou partytjies, kry presente, eet oordadige maaltye … Nou hoekom voel ek dan nie so gelukkig soos die res van die wêreld nie? Ek gaan tog ook see toe en my matriekkind het deurgekom en niemand in die familie is dood nie … maar steeds kry ek dit nie reg om so stralend gelukkig te voel nie.
Ek probeer deesdae hard veg teen daardie begeerte om ALLES so VREESLIK WONDERLIK te wil hê. Want die lewe gee ons op sy beste hier en daar ‘n perfekte OOMBLIK. Die res van die tyd moet ons maar tevrede wees met effens (of heelwat!) minder as die volmaakte. Dit voel vir my ‘n mens moet bly wees oor die lekker en maar probeer om die minder lekker te aanvaar. Dan is jy nie so geskok as die familie nie almal in ekstase oor hul geskenke is nie, of as dit reën by die see of as die matrikulant ‘n ietwat uitrafel nie. En dan mors ‘n mens nie soveel energie met selfbejammering en wroeginge nie.
Nee, ek bepleit nie ‘n kleurlose lewe van vaal emosies en geen plesier nie. En ek bepleit definitief nie negatiwiteit nie. Ek dink net ‘n mens moet versigtig wees om intense emosies by jouself aan te blaas in hierdie tyd. En die vreeslike verwagtinge so ‘n klein bietjie probeer afskaal.
Dan is dit hopelik makliker om bloot dankbaar te wees vir wat jy het – en nie heeltemal in sak en as te sit oor al die ellende wat steeds in hierdie tyd in die wêreld is nie.

 

Sleutelwoorde: , , , ,

Moederskap …

‘n Lieflike stuk … lees gerus.

Moterhood-2-300x300Motherhood.  No book, no seminar, no lecture, no friend can prepare you for what is about to happen. The minute you push a yelling baby into the world, everything changes. Your body, your mind, your heart, your soul are focused on stopping the yelling. You fall in love with this tiny creature – deeply, fiercely, irrevocably. You feed, you clean, you cajole, you fret, you cry, you laugh and discover it’s not quite six o’clock in the morning yet. The first smile, the first hug, the first word – every single accomplishment leaves you diliriously happy. Outside of the walls of your house, life goes on, people go to work, drive cars, climb mountains, do things while you are stuck inside, desperately trying to figure out what the hell you’re supposed to do.

And by the time you’ve more or less figured out how to Read the rest of this entry »

 
 

Sleutelwoorde: , ,

Kry vir jou ‘n nuwe knie – random gedagtes vir dié wat gevra het (of nie)

1. Jammer aan almal wat dit graag wil hoor, maar ek kan op hierdie stadium nie eenvoudig sê dit was maklik en ek sal dit enige tyd weer doen nie. Want maklik was dit allermins. En ek is na vertien dae nog nie seker dit was die moeite werd nie. Ek vermoed ek sal eers na omtrent drie maande regtig weet. Ek vermoed ook dis vir my ekstra ingrypend omdat dit die eerste enigsins ingrypende operasie is wat ek in my lewe gekry het. Wat natuurlik stof tot ongelooflike dankbaarheid is.

2. By my is die vooraf vrees vir enige nuwe ervaring gewoonlik erger as die ding self. In hierdie geval was dit in sekere opsigte so en in ander nie.

3. My vrees vir di'As far as dancing goes, the doctor says you need to stay off my feet for 6-8 weeks.'e dag se lê in Intensief en die morfienpompie was totaal onnodig. Dit was eintlik (relatief) heerlik daar. Want – logies – daar word intensief na jou gekyk. En die morfien sit jou op ʼn heerlike trip. Alles wettig en geoorloof. Moet net die dink jy gaan veel slaap kry daar nie. Dis nie ʼn plek vir slaap nie. Natuurlik my eie onnoselheid wat my ʼn ekstra slaappilletjie van die hand laat wys het. Volgende keer vra ek ʼn handvol.

4. Vermoedelik a.g.v. die morfien was ek op my stukke en oop vir mense. (En natuurlik amper pynvry. En sekerlik op ʼn high, want die operasie is gedoen en ek kan nie meer terugdraai nie.) Wat gelei het tot ʼn paar baie interessante gesprekke. O.a. met twee jong swart assistentjies wat my was en vertel van die tannie wat summier geweier het toe die jong manlike verpleër haar moet kom was. (Genadiglik het hy nooit in my omgewing gekom nie.) En die pragtige bruin assistent wat onopvallend agter my gordyne wegkruip en my vertel sy weier om soos omtrent al haar tydgenote ʼn kind te hê en net tevrede te wees met die lewe van almal rondom haar, sy soek meer in die lewe. Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , ,

Gered uit die leeu se bek …

Hospitaal rekening 1Daar raak ek toe wakker sonder dat die operasie met die lang hersteltyd (= drie maande op krukke) gedoen is.

Ongelukkig omdat die been nie geskik is daarvoor nie, nie omdat dit nie nodig was nie. Maar dit ignoreer ons eers voorlopig. 🙂

Sonder die dodelike naarheid wat ek met ʼn vorige bietjie narkose (omtrent honderd jaar gelede) ondervind het.

Ook minus die koppigheid  om te probeer uithou sonder pynmedikasie.

Seker een van die lekkerste ontwakings wat ek nog ervaar het.

Daardie oulike pyp wat heerlike warm lug onder jou komberse inpomp, het seker ook Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , ,

Familie – bloed is inderdaad dikker as water

GesinAlmal wat my ken, weet ek is die laatlam van ʼn groot familie.

Die woord laatlam impliseer iets van jeug, jonk wees, selfs onvolwasse wees.

En nou is die laatlam se kop ook al spierwit grys.

Dit spreek vanself dat die oueres se koppies lankal spierwit grys is.

En helaas, dat hulle begin wegval.

Myne het die manier om dit ook heel onverwags te doen.

Maar ek het in elk geval al lankal geleer die dood verras (=skok) ʼn mens áltyd, op watter manier hy ook al kom.

As ʼn mens logies daaroor dink, gaan ek seker op die ou end alleen agterbly.

Ek sien in my geestesoog die foto wat my arme ander Read the rest of this entry »

 
 

Sleutelwoorde: , , , , , , ,

Liefde kom teen ʼn prys

Troue beertjiesJa, daar was al tye toe ek ook gewonder het of liefdesverhale nie eintlik maar betreklik simpel is nie. Veral die outydse soort waar die tweetjies deur ʼn klomp (vir die moderne leser) redelik sinlose misverstande uitmekaar gehou word – om dan later redelik ongemotiveerd in mekaar se arms te val en vir ewig gelukkig te wees.

Probeer ʼn mens self ʼn liefdesverhaal skryf, kom jy natuurlik agter dis baie maklik om te kritiseer (soos met enigiets in die lewe), maar heeltemal ʼn ander saak om dit self baas te raak. As jou karakters nie simpel misverstande mag hê nie, hoe hou jy hulle dan uitmekaar tot jy darem ʼn boek van die uitmekaarhouery kan maak? Want dis nie die bymekaarkom wat die storie maak nie – dis die ellende vooraf. ʼn Storie moet konflik en spanning hê, anders is dit nie ʼn storie nie.

Een manier is om te konsentreer op die ingeboude weerstand wat die karakters daarteen het om hulleself volledig tot ʼn verhouding te verbind. (Hier pas die lekker woord commit die beste.) Ons almal weet dat baie mans deur die eeue al met daardie weerstand sukkel. Of glad nie sukkel nie, maar dit vertroetel en tot ʼn Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , ,

Ten things extraordinary people say every day – 1

Vergadering 1They’re small things, but each has the power to dramatically change someone’s day. Including yours.

Want to make a huge difference in someone’s life? Here are things you should say every day to your employees, colleagues, family members, friends, and everyone you care about:

1. “Here’s what I’m thinking”

You’re in charge, but that doesn’t mean you’re smarter, savvier, or more insightful than everyone else. Back up your statements Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , ,

Dagboek van ‘n depressievegter: As die Feestyd nie vir jou is nie

Kersvader versoekJa, Kersfees het gekom en gegaan. Daar was presente, maar nie almal ewe geslaagd nie. Sommige alreeds vergete of gebreek of dadelik opgeëet (net om later spyt te wees), ander onmiddellik eenkant gesit om nie weer uit te haal nie. Hopelik is daar een of twee wat in die kol was en vir altyd gekoester gaan word.

Die familiekuier het dalk goed begin, maar nou is die samesyn nie meer deurgaans so vreeslik innig nie. Ouma praat steeds aanhoudend oor dieselfde goed, die tieners vry in die duine, die kleuters mors die hele wêreld vol sand en die ma in die huis werk harder as ooit. En natuurlik voel sy niemand sien dit raak nie. (Heel moontlik is sy reg.)

Ons is klaar Kersliedere gesing en Liefde en Vrede kom nie meer heeltemal so maklik nie. Want ons beleef ‘n hittegolf en die blote gedagte aan die Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , ,

My briefie vir Vader Krismis – 2012

148214_570727016276515_693485301_nLiewe Vader Krismis

Ek is bitter jammer my versoekie kom so laat.
Ek hoop nie dit skep vir jou groot logistieke probleme nie.
Ek was so besig om die naderende Feestyd te probeer ignoreer, dat ek nie eerder daarby uitgekom het nie.

Op my lysie is net ‘n paar dingetjies.
Jy behoort geen moeite te ondervind om dit op die laaste nippertjie vir my bymekaar te skraap nie.

  1. Tevredenheid met wat ek het en is.
  2. Verdraagsaamheid teenoor diegene wat anders as ek is.
  3. Geduld met diegene Read the rest of this entry »
 
Lewer kommentaar

Posted by op 24/12/2012 in Random gedagtes

 

Sleutelwoorde: , , , , , ,

Wenke vir vryers! :)

VAN ‘N KWAAI PA AAN DIE JONG MANNE WAT BY SY DOGTER KOM KUIER RSG – MEI 2005:

Ek is nie seker of ek dalk al in die jaar toet hierdie enetjie geplaas het nie.
Maar hier is hy weer.
Want ons kan altyd doen met ‘n glimlag. 

  • Moenie toet voor die deur nie.  Jy sal nie my dogter kom oplaai nie.
  •  Kyk my dogter in die oë – op geen ander plek nie!
 

Sleutelwoorde: , , ,

Die heel skaamste kanker

Ja, ek weet dis ‘n nare onderwerp, so ewe op die rustige Sondag.

Eintlik is kanker as geheel mos maar ‘n ding waaroor ‘n mens nie graag praat nie. En nog minder dink.

Want as jy net effens te veel dink, kom jy daarby uit dat dit dalk vir jou of ‘n geliefde ook kan tref.

As dit nie alreeds het nie.

Die sogenaamde skaam kankers is nog erger. Dis onder die belt. (Behalwe borskanker, natuurlik.)

Ordentlike mense  doen mos nie onder die belt nie. Behalwe Read the rest of this entry »

 
4 Kommentaar

Posted by op 04/11/2012 in Gesondheid, Random gedagtes

 

Sleutelwoorde: , , , , , ,

Speak your mind … without the fear of stuttering!

Jammer vir die Engels by ‘n Afrikaanse post, maar dit sê dit so mooi.

Die meeste van ons kan nie eens altyd effektief sê wat ons op die hart het nie – sonder dat hakkel enigiets daarmee te doen het.

Ek vra dat jy vandag dink aan die hakkelaar(s) wat jy dalk ken.

En ‘n oomblik stil staan en jou seëninge tel. En hulle salueer.

Ek dink hakkel is een van die vernederendste goed wat daar is.

Dit kan ‘n hoogs intelligente volwassene binne oomblikke tot ‘n Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , ,

Nog steeds ek en die inspirasie

‘n Paar los gedagtes:

Ek sou graag lesers en veral vroue wou aanspoor om te lees.

En tweedens om self verantwoordelikheid vir hul lewens te neem.

Derdens om hulle vrese in die gesig te kyk

Ek moes self die twee dinge (verantwoordelikheid neem en vrees hanteer) leer Read the rest of this entry »

 
 

Sleutelwoorde: , , , , , ,

Kies die eenvoud!

“Broadly speaking, we can define two ways to maintain the productivity of our most precious asset (your own body and mind) in the developed world today: consumerism and voluntary simplicity.

If you choose consumerism, you will probably see things like a massive house, many fancy cars, a huge and regularly renewed arsenal of electronic gadgets and regular exotic holidays as essential to maintaining the productivity (happiness) of this asset of yours.

If you choose voluntary simplicity, however, you will suddenly find that you need none of these things and that you now have a lot more time and money with which to pursue the things most closely linked to happiness and longevity: optimal health, nourishing personal relationships and free creative expression.”

Lees verder by http://oneinabillionblog.com/2012/09/10/2-9-investment-your-most-valuable-asset-part-ii/

 
 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , , ,

Die krag van ‘n boek

Ons weet almal dis goed om jou brood op die water te werp en al daai mooi dinge. Maar meestal hou ons liewer  ons broodjie styf teen die bors, tog te bang om te veel weg te gee. Letterlik en figuurlik.

Maar party van ons weet ook – en andere vermoed – dat ‘n mens gewoonlik meer as krummels terug kry wanneer jy wel so ver kom om te gee. Synde dit brood of liefde of tyd of selfs geld. Op een of ander manier kom dit na jou toe terug.

Heel toevallig op Mandeladag het ek ‘n onverwagse praktiese kursussie hierin gekry. Gratis en verniet. Terwyl ek eintlik dog dis ek wat die gee-werk gaan doen.

Op die oog af is tannie Kollie se omstandighede gunstig – ‘n mooi woonstelletjie in ‘n Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , ,

Sunderland – 21 Junie 2012

Bruce Springsteen

Bruce Springsteen (Photo credit: Alex Hempton-Smith)

Vinnige aantekeninge teen 1:00 die volgende oggend:

  1. Drome kan regtig waar word.
  2. Die werklikheid kan nog beter as die droom wees.
  3. Ek kon weer soos ‘n kind na iets uitsien – en nie teleurgesteld wees nie.
  4. Bruce Springsteen gee ALLES vir sy gehore – elke keer.
  5. ‘n Dag van veertien ure is heeltemal doenbaar.
  6. Ook as omtrent elf van hulle op jou voete is.
  7. Twee klein sjerries knap voor middagete help nogal.
  8. Ek kon nog nooit staan nie.
  9. Nou weet ek ek kan.
  10. Ook vir ses ure in die reen.
  11. Ook vir so tussen vyf en ses ure Read the rest of this entry »
 

Sleutelwoorde: , , , , ,

Terugblik: 20 Junie 2011 – Springsteen … en die dood van ‘n vriend

Die dood van my geliefde Springsteen se boesemvriend en saksofoonspeler, Clarence Big Man Clemons die afgelope naweek, het my gedagtes op ver paaie gestuur. Soos die dood se manier maar is.

1. Daar is min dinge waarvoor ek so bang is as vir beroerte. Om jou spraak te verloor moet iets ysliks wees. Om verlam te wees … Om hulpeloos te wees … Ouch. (Intussen is ‘n vriendin van my eie ouderdom hierdeur aangeraak, en sien ek eerstehands hoe dit mense se lewens kan raak. Selfs al is die Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , ,

Kitskursus: Tien maniere hoe om NIE kritiek te hanteer nie

1. Aanvaar die persoon wil jou persoonlik bykom en gebruik die kwessie waaroor dit gaan net as ‘n verskoning.

2. Sien jouself en jou werk as een en dieselfde ding. Moenie die twee van mekaar skei nie.

3. Sê onmiddellik vir die persoon presies hoe jy oor sy kritiek voel. In duidelike taal. Dan is dit van jou hart af.

4. Alternatief vir nommer 3: Moet vir NIEMAND enigiets sê nie. Hou dit vir jouself. Selfbejammering is soveel lekkerder as ‘n mens dit alleen kan geniet.

5. Aansluitend by nommer 4: Broei Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , ,

Dagboek van ‘n depressievegter: ‘n Klompie random gedagtes

Ek het hierdie vir ‘n vriendin saamgeflans – sommer ‘n klomp gedagtes wat uit my eie ondervinding spruit.
Ek plaas dit hier ook, vir ingeval iemand anders dit ook vanaand nodig het.

1. Stel vir jou die depressie as ‘n konkrete ding voor. ‘n Nare dier, of ‘n duiwel, of ‘n lelike gedrog met baie grypende arms, of wat ookal. Kry ‘n prentjie in jou kop – soek sommer op die internet.
Dan is dit makliker om jou voor te stel hoe om daarteen te veg.

2. Visualisasie kan ‘n magtige wapen wees. Ek het bv. aangeleer om as ek gedagtes aan die dood kry, ‘n groot rooi Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , ,

Random gedagtes: Wat sou van Heinrich geword het?

Amper drie-en-twintig jaar gelede is my jongstetjie in ‘n tipiese provinsiale hospitaal van daardie dae gebore. Skoon en netjies (die hospitaal, nie noodwendig die baba nie!), spotgoedkoop teen vandag se hospitale, niks luuks nie, maar oorgenoeg van alles.
Wat daar ook oorgenoeg was, was moedersmelk. Tot my intense ongemak. En dis waar Heinrich ingekom het. Of liewer, waar suster L. ingekom het. Tot my stomme verbasing, want suster L. was van die óú soort suster – iets tussen ‘n moeder en ‘n sammajoor Read the rest of this entry »

 
6 Kommentaar

Posted by op 07/03/2012 in Random gedagtes, Verhoudings

 

Sleutelwoorde: , , ,

Random gedagtes: Is nederigheid altyd ‘n bate?

Soos die meeste Afrikaanse vroue van my geslag, is ek deur my liewe ou moeder geleer dat nederigheid een van die heel grootste bates is. Amper so belangrik soos eerlikheid, hardwerkendheid en sindelikheid. Andersom gesien, is hoogmoed dan een van die heel grootste sondes – soos oneerlikheid (wat soms takt genoem kan word!), (selektiewe) luiheid (of die besef dat ‘n mens jouself kan uitbrand) en die vermoë om enige stoffie langer as ‘n paar sekondes te kan ignoreer.
Maar nou leef ons in ‘n nuwe tyd in ‘n nuwe land en ons weet nie meer aldag mooi hoe Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , , , ,

Random gedagtes: Om te rou is harde werk

Terwyl die Sondagaand blues my nou vanaand so deeglik beet het, plaas ek hier (met haar toestemming) skrywer Sophia Kapp se baie waardevolle gedagtes oor die rouproses. Ek kan maar net Amen sê op alles wat sy hier noem.

1. Om te rou is eensaam. Jou vriende kan luister, jou wyn voer en jou vashou terwyl jou nate lostrek, maar hulle kan nie die pyn namens jou ervaar nie. Op ‘n kol gaan jy alleen moet wees met jou eie gedagtes, en dis die naaste wat jy in hierdie lewe aan die hel sal kom.

2. Om een of ander rede maak die Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoorde: , , , , , , ,

Random gedagtes: Om tyd te maak …

Ja, ons weet almal as jy iets gedoen wil hê, is dit ‘n goeie plan om dit vir die besigste persoon te gee … En ons kla/spog deesdae almal baie graag oor hoe besig ons is. Maar ek begin al hoe meer dink dit gaan eintlik maar oor prioriteite. ‘n Mens kry altyd tyd vir die dinge wat vir jou regtig belangrik is. Of liewer, jy máák daai tyd. Jy DWING eenvoudig in jou dag ‘n rukkie vir daardie spesifieke ding oop. As jy ‘n gereelde aktiwiteit afstel (soos ek die afgelope tyd met verskeie dinge moes doen), wonder jy agterna waar op aarde het jy die tyd daarvoor gekry … want daar is nie skielik ‘n gat in jou skedule nie; dinge vloei soos water eenvoudig in daardie oop minute/ure in.
Die moeilikheid kom by die keuse van wat presies vir jou belangrik genoeg is om ‘n klompie van die kosbare minute van elke dag daarvoor opsy te sit. Want ‘n mens spandeer ongelukkig nie spontaan die meeste tyd aan die dinge wat die heel belangrikste is nie. Nee, ons weet almal Read the rest of this entry »

 
3 Kommentaar

Posted by op 28/01/2012 in Blogging, Random gedagtes

 

Sleutelwoorde: , , , , ,