Category Archives: Inspirasie

Die wereld is vol wonderlike dinge – en mense …

Kortverhaal: Sterk genoeg vir die liefde

30s kleurSterk genoeg vir die liefde het in Vrouekeur van 8 Desember 2017 verskyn. Die titel kom van die Springsteen-liedjie Tougher than the rest, maar dis eintlik Elandré Schwartz se weergawe wat my by die storie uitgebring het. (Dit het ook vir hom ‘n deurbraak en ‘n platekontrak gebring.) Ek plaas albei skakels aan die einde van die storie. En ek sit liewer vir Bruce in sy fleur hier op, want die skets by die storie het regtig nie reg laat geskied aan die twee mooi manne ter sprake nie. 

“Op die troue van die jaar!” Barend lig sy glas met ‘n triomfantlike gebaar wat die hele restaurant insluit.

Sunita raak net liggies met haar glas aan syne, laat haar oë liewer sak. Sy kan hom eenvoudig nie behoorlik in die gesig kyk sonder dat hy raaksien hoe deurmekaar haar emosies is nie. Barend is ‘n wakker man, iemand wat die mense rondom hom baie effektief kan lees. Dis deel van sy wapenrusting wat hom so Read the rest of this entry »


Sleutelwoorde: , , , , , , ,

Agterblad: Van hoenders en heimwee

Donsie en KoerieMy ode aan die hoender is jare gelede spontaan geskryf en het baie later (Februarie 2015) sy plekkie op Rooirose se agterblad gekry. 

In die Afrikaanse volksmond is die donkie ‘n wonderlike ding. En tereg ook. Maar onder vele donkiewaentjies het daar in die ou dae ook ‘n fuik met ‘n paar hoenders gehang. Die hoender is inderdaad ook volksbesit op sy eie dommerige manier. Om ‘n Australiese kennis aan te haal: “You don’t keep chooks for their intelligence.”

Hoenders is deel van ons erfenis en ons taal. Wat is ʼn troue sonder tant Koek se hoenderhaan? Wat is ʼn kerktoring sonder die hoender wat  ʼn eier nie kan lê? Ons word steeds hoenderkop, kraai graag elkeen op ons eie mishoop en lyk soms soos Read the rest of this entry »


Sleutelwoorde: , , , ,

Kortverhaal: Doen dit oor

Doen dit oorDoen dit oor het in Huisgenoot van 1 Maart 2007 verskyn en vertel ietsie van die vreugde wat ons kon ervaar om te sien hoe ons hakkelende ouboet deur die kursus by die McGuire Programme ‘n nuwe mens word – ‘n mens wat nie terugstaan vir uitdagings nie en wat ten volle tot sy reg kom. 

JA, DIS DIESELFDE ONTVANGSDAME; hy het maar gehoop dis nie twee persone wat die pos deel nie.  ‘n Formidabele tante van onsekere ouderdom; ‘n gesagsfiguur, kon netsowel ‘n skoolhoof gewees het.  Sy onthou hom baie beslis van gister se besoek.  En sy was baie beslis nie beïndruk toe hy vanoggend bel en aandring op ‘n afspraak met presies dieselfde Read the rest of this entry »


Sleutelwoorde: , , , ,

Die liewe internet!

InformationOh, the internet – that amazing global collaboration that brings the world to a digital device near you.

Like all awesome technological progress, it also brings plenty of problems. In this case, it’s the huge amount of useless or even dangerous information it puts at your fingertips.

Let’s see how we can sort the digital wheat from the chaff.

Honestly assess your information diet

recent post likened the abundant information from the digital revolution to the abundant calories from the agricultural revolution.

Calories are food for our bodies. Information is food for our minds. 

So, how’s your mental diet been lately? Do you feed your mind with healthy amounts of wisdom-rich information? Or is it more like one long empty information binge?

Empty information is just like empty calories: great for instant endorphin releases, terrible for long-term health and vitality. 

Cutting out empty information is key to a healthy digital diet.

Video streaming

Digital video entertainment offers an excellent example of this comparison between information and food: 

  • Semi-illegal streaming of series and movies is like dirt-cheap empty calories. A decidedly average experience that makes you prone to catching some nasty viruses, but oh so addictive.
  • Budget subscription platforms like Netflix are like a cheap all-you-can-eat buffet. To get good value from your purchase, you have to stuff yourself to bursting point.
  • Platforms like Google Play where you pay for what you watch promote quality over quantity. This is like buying a fine chocolate and enjoying it slowly, preferably with friends.
  • Going to see a highly rated new movie in the cinema is like a fine dining experience.

It doesn’t take a rocket scientist to figure out that the last two are much preferred to the first two.

Just like food, endorphins from digital treats are sometimes useful to improve mood or enhance a nice social situation. And just like food, we should focus on healthier snacking.

The key bit of wisdom in the above-linked post goes thusly: if you can’t get yourself to pay for a healthier snack, you clearly don’t need it.

So, it’s either healthy digital snacking or no digital snacking. 

It’s not just video

This simple rule works for any other type of online information.

Online news offers a highly topical example in these virus-infested times. Having all the world’s problems conveniently summarized at your fingertips is a smooth highway to overwhelm and anxiety.

Oorspronklike post:


Sleutelwoorde: , , , , , , , , ,

Benut jou rekenaar (desktop) ten volle!

RekenaarThis week, we’ll be spending some quality time with the digital revolution – that wave of clever gadgets that changed our lives forever.

Like all the other technology revolutions, this one certainly has its pros and cons. Our mission is simple: catch all the pros and dodge all the cons.

And what better place to start than the digital agent that first infiltrated our homes: the personal computer (PC).


This should be top priority for anyone spending a sizable chunk of their day on a PC.

Make sure your work space features the following work and life enhancers:

  1. A supportive chair at a height where your feet comfortably rest on the floor.
  2. Positioning of your mouse and keyboard so that your forearms (and the entire weight of your arms) can rest comfortably on a flat surface.
  3. Positioning of your monitor so that your neck is always in a comfortable position.


It’s vital to get into the habit of moving your body at least once per hour. 

Actually, there are some studies that want us to get up every 30 minutes, but I find that too disruptive.

A fitness watch that buzzes when you’ve been stagnant for one hour is just the right tool for the job. The cheap Mi Band 4 discussed earlier helped me to finally get this right.


Creating a comfortable environment for PC use is awesome when you’re at your productive best, but wrought with danger when you’re getting lost in Netflix or YouTube.

The single best antidote for this slow poison oozing from your PC is RescueTime

You can use it to block distracting websites after a certain amount of time, depending on whether it’s work hours or not. It also gives you some eye-opening statistics on how you use your PC.


There are three keys to graduating from PC user to PC master:

  1. Become an expert in the software you use regularly as well as your chosen operating system. A good test of your expertise is how many keyboard shortcuts you know by heart.
  2. Two words… Blind typing.
  3. Excellent organization of your files (including fully automatic cloud backup), combined with a keystroke launcher like Launchy.


Those who have mastered the movement habit, good discipline and high efficiency have earned the privilege of taking ergonomics to the next level: genuine comfort.

Personally, I do most of my work on my PC in a comfortable recliner in front of my TV, which serves only as a computer screen.

Over here in the far North, I’m always working under a lovely soft duvet, often with a nice cup of hot tea on the table beside me. This makes the process of working on my PC deeply pleasant.

So, once you’ve proven yourself worthy, proudly claim your just reward: a luxuriously comfortable workstation 🙂

Hier is die oorspronklike post:


Sleutelwoorde: , , , , , , , , ,

Wees slimmer as jou slimfoon!

SlimfoonMy oudste trek nou heel toevallig met sy blog by die maniere waarop ons tegnologie kan bestuur:

The smartphone is one of the sharpest parts on the double-edged sword of the digital revolution.

It put the world at our fingertips, but, in so doing, it created the most distracted and overwhelmed generation ever.

As always, today’s post is all about swiping right on the good and left the bad.


As the world is finally cracking down on smoking, saving millions of lives, a new addiction is quickly filling that void: notifications

Addiction is horrible for the user, but great for sales and even better for profits. Tobacco companies exploited this despicable marketing strategy for decades. Now it’s the turn of app developers.

And notifications lie at the heart of this digital addiction: that hypnotic “ping” or alluring little number on an icon telling you that someone liked the selfie you just posted.

Indeed, notifications are highly addictive and extraordinarily distracting.

Turn them off.

All of them (including email).

Your phone should only demand your attention for calls, texts and important reminders.  

Addictive apps

There are countless apps out there that essentially sell distraction. Why on Earth would the most distracted generation in history pay good money for more distraction?

Simple: addiction.

Here’s a simple 3-step digital detox strategy:

  1. Classify: Carefully consider each installed app and classify it as either essential or addictive.
  2. Clean: Delete all addictive apps without which you’ll still be able to breathe.
  3. Rearrange: Shift apps around as follows:
    1. Essential apps on the home screen
    2. Non-classified apps on the next screen (so you have to swipe at least once to see them)
    3. Addictive apps you literally can’t live without on the last screen (so they’re multiple swipes away)


A smartphone is great for getting information on demand, but there are many tasks where your PC is a way better tool.

Here are three examples of badly inefficient smartphone tasks:

  1. Writing longer messages, emails or documents.
  2. Doing serious online research (you phone is OK for some of life’s big questions like why dogs eat grass and cats are scared of cucumbers).
  3. Online shopping.

Who owns who?

Do you own your phone or is it the other way around? Be honest now…

If you’re in full control of when you use this digital tool, you’re the owner and all is well.

If this digital tool regularly takes control of your actions, you’re the owned and have a serious problem.

Rule your phone with an iron first that will make the world’s worst dictators squirm. There should be no doubt about who’s the boss 😉


Sleutelwoorde: , , , , , , , , ,

Die ooreenkoms tussen kos en inligting!

My seunskind se blog trek nou heel toevallig by die belangrikheid daarvan om die inligting te beheer wat na jou toe kom en seker te maak jy stel jou nie aan goed bloot wat jou net ontstel en waaraan jy niks kan doen nie. 

InformationThe digital revolution is the dominant influencing factor in our lives today. It’s impact is so great that the whole of next week will be dedicated to digital mastery.

But before we get to that, let’s take a bit of a detour and talk about diet…

Information: food for your mind

The previous post introduced the striking similarities between food and information.

Just like nutrient-rich food nurtures your body, wisdom-rich information nurtures your mind. And of course, on the dark side, we find empty calories and empty information. 

The good, the bad, and the useless

Distinguishing between good and bad information is easy:

If it takes your mind to creative places that can genuinely benefit your life (or the lives of others), it’s good. If it gets you stuck in a distressed or distracted state with no positive outcome, it’s bad. 

Good information is like nuts, seeds and berries – super tasty and very good for you. Bad information is like a tub of cheap ice cream – not really all that great, but for some reason you can’t stop eating.

And then there’s the useless. This is the mindless flipping through TV channels, the purposeless scrolling on Facebook or the random YouTube adventures. It’s primary cost is time. 

In terms of our food analogy, useless information is like filler carbs – not good, not bad, just there. And just like filler carbs, too much of it can crowd out your capacity to consume the good stuff.

Treat your information like food

This analogy is very interesting to play with in day-to-day life.

Does the information you consumed today remind you more of a green salad or a deep-fried doughnut?

Are there perhaps some signs of addiction to your deep-fried doughnut digital treats? Or perhaps an information snacking problem? Do you know where to find the green salads of information?

Do You Maintain a Healthy Information Diet?



Sleutelwoorde: , , , , , , , ,

The world’s worst foods: Empty calorie fats

CupcakeToday’s discussion is closely related to yesterday’s post on empty calorie carbs. But there are a couple of important peculiarities about the health impacts of these fatty treats… 

What’s so bad about empty calorie fats?

Just like empty calorie carbs, empty calorie fats give your body plenty of fuel, but no nutrients to repair the damages from burning this fuel. In the long run, this causes serious damage to the body – much like an engine that is run without oil changes and other maintenance.

There’s one type of empty calorie fat that is especially hazardous: trans fats. These fats are mostly found in margarine, shortening and vegetable oil – and any food that contains (or is fried in) these ingredients.

Luckily, the authorities are acting to outlaw this dangerous ingredient, but it’s worth checking the labels of fatty foods just to be sure.

After trans fats, saturated fat is the most problematic. Food labels also state the amount of saturated fat in any food, so this information is readily available to you.

Most sources put the safe limit of saturated fat at or slightly below 20 g per day. Go beyond that, and you will increase your risk of heart disease. Cancer is also associated with diets high in saturated fats.

Other fats (mono and polyunsaturated fats) are generally quite good for you and can represent 30-40% of your calorie intake without problems.

Some examples of empty calorie fats

Any food where the label lists plenty of fat (especially saturated fat) and virtually no nutrients fall in this category. Here are some examples:

  • Chips
  • Cake and icing
  • Cream and ice cream
  • Biscuits and crackers
  • Mayonnaise
  • Arguably also milk chocolate and bacon

Much like empty calorie carbs, the big problem is that these foods are truly delicious. Therefore, we’ll spend some time later in this chapter to build our defenses against these carefully engineered addictions.

But don’t worry, there won’t be any expectations to never eat any delicious treat ever again 🙂 Like most things in life, we just need a healthy balance.


The world’s worst foods: Empty calorie fats

Kommentare af op The world’s worst foods: Empty calorie fats

Posted by op 03/12/2019 in Gesondheid, leefstyl, Schalk Cloete Jnr., Uncategorized


Sleutelwoorde: , , , , , , , ,

Boikot Black Friday!

Green FridayTake part in the “Green Friday” consumer strike to save the planet on November 29th! #GreenFriday

Major retailers use “Black Friday” as an opportunity to sell us an ideology of wasteful and exploitative consumerism. Many of us (all around the world) have seen or experienced the dystopian phenomenon of rabid shopping craze on this day promoted by the global corporations who continue to plunder the Earth to bring us next years landfill.

Each year we are sold products built to break or become unwanted, out of fashion, due to planned redundancy so we are forced to keep perpetually consuming and extracting new resources; all to fuel the suicidal capitalist contradiction of infinite growth on a finite planet.

Black Friday sucks the life out of small businesses, who cannot compete against this ruthless price cutting.

This year, on November 29th we are calling on you to take a stand for the planet and your local community by refusing to give any of your hard earned money to this corrupt financial system. By taking part we will be affecting these companies where it hurts them the most, in their profit margins.

Looking for something else to do on the 29th?

Take part in climate strike protest in your area or help out with mutual aid projects such as food not bombs, repair workshops and free shops being organised by Earth Strike and allied groups.

Together we can build the new world in the shell of the old!

“Modern industrial society robs us of community with each other and community with the earth. This creates a great longing inside us, which we are taught to fill with consumer goods. But consumer goods, beyond those needed for basic comfort and survival, are not really what we crave. So our appetite is insatiable, and we turn to more and more efficient and dehumanizing methods of production to make more and more goods that do not satisfy us. If workers really had control of the factories (and I say this as a former factory worker), they would start by smashing the machines and finding a more humane way to decide what we need and how to produce it.” – Judi Bari

#EarthStrike #GreenFriday #FFF #ConsumerStrike #BND #BuyNothingDay


Sleutelwoorde: , , , ,

Net een treetjie op ‘n slag is nodig

everydaymaynotbe-min2Die idee van “mini-habits” of selfs “atomic habits” is deesdae oral om ons. Doodeenvoudig: Stel vir jouself sulke klein doelwitte dat jy feitlik nie kan misluk nie. Sodoende verseker jy eintlik jou sukses en word dit soveel makliker om vol te hou met wat jy ook al wil verbeter in jou lewe. Hier is die idee van net met 1% verbeter in ‘n week:
(Moenie skrik vir die grafiek nie – jy kan hom maar ignoreer ook! 🙂 )

A 1% improvement sounds like nothing, right? Anyone could become 1% better in a week if they tried.

However, when you unleash the superpower of consistency on this simple idea, it takes on a whole new form. The numbers tell the story:

  • Improve by 1% every week for a year and you’ll be 66% better. Not bad.
  • 2 years? 179%.
  • 5 years? Thanks to the power of compounding, 5 years of 1% weekly improvements will make you a whopping 13 times better!
  • After 15 years (only a third of a standard career), it gets pretty ridiculous: 2325 times better! Now we are getting to the realm of billionaires, presidents and great inventors.

These numbers told me to end each Supermorning week with a 1% improvement post. So, here are my top 3 improvements over the past week:

  1. Started this blog and kept to my daily post commitment
  2. Totally clean eating habits and 10 hours of light-to-moderate exercise
  3. Published an article in the largest publication on Medium

In fact, this week was much more than 1% improvement 🙂 You can see the sharp upwards spike in my daily consistency data below (the little red bit). I really hope I can maintain this performance!

Did you grow your 1% this week? Any plans for how you can grow 1% next week? Feel free to share – a little commitment here could make a big difference!

The graph shows my cumulative performance against a target of 35 points daily. Up to now, I have only been averaging a bit more than 33 points per day, hence the slow downwards trend. 33 points per day is still good, but I really want to get back above the 35 point target!

Week 1 of getting 1% better



Sleutelwoorde: , , , , , , , ,

Goed begin is half gewin!

SonopEk het oor baie jare heen op die harde manier geleer dat my dag grootliks bepaal word deur hoe ek hom begin. Dalk het ek ‘n bietjie gehelp dat my liewe kind dit soveel vinniger geleer het en dit nou in so ‘n mooi projek kan omsit. Hier is die betrokke post, met die skakel heel onder:

Win the morning, win the day

Cliché, but true. We all know this, but very few of us manage to do it with any degree of consistency.

Perhaps part of the reason is that we have never really stopped to think about why it’s so important.

So, let’s do that now. Imagine you’re in a maze with doors all around you. When you go through one door, you are faced with several new doors to choose from. This will be our life analogy for the day.

Yes, each day is a series of choices. And each choice we make shapes the next choices available to us. 

The diagram on the right shows why it is so important to start the day with the right choices. If you screw up the first couple of choices, the day is likely to be a mess.

We’ve all been there. Snooze the alarm, run late for work, skip breakfast, run out of energy, grab some unhealthy snacks, get home tired and frustrated, snap unnecessarily at a loved one, sooth the pain with some empty calories and equally empty entertainment, get to bed way too late, repeat.

On the other hand, starting the day right makes it so much easier to have a great day.And a great life is simply a long series of great days.

We’ll talk a lot more about morning routines in coming posts. But for now, let’s just start with building the habit of giving ourselves a fair shot at a great day by getting our asses up and running at the same time each morning (discussed yesterday).

Why not give this a try? A new post will be waiting for you every morning, giving you one minute of quiet reflection before life starts happening.

Win the morning, win the day



Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , , , , ,

Die geheim tot ‘n beter lewe!

Blink idee gloeilampSo, you want to know the secret?

Here it is: simply do the right things (and avoid doing the wrong things) day after day, week after week, year after year. 

Yeah, I know this sounds like state-the-obvious for beginners, but just bear with me for a few more lines.

We all know right from wrong. Eat apples, not chocolates. Work on that important project, don’t binge the latest Netflix series. Save for retirement, don’t splurge on another electronic gadget you don’t really need.

Yet, we keep on doing the wrong stuff. Why? Because it gives instant pleasure. Yes, we know there will be pain down the road, but when that chocolate cake looks at us with those big brown eyes, we must devour it.

It’s basic instinct.

Luckily, human beings are capable of controlling their basic instincts. Willpower is essentially useless in this battle, but there is a tried and tested solution: intelligent design.

Designing a life where you are in control will be a recurring theme on this blog. But for now, let’s start with the simplest of habits that lies at the foundation to a good life:

Monday 1-minute action: Set a constant sleep and wake time on your phone

If you have an iPhone, just visit the bedtime function of the clock. Android users need to install an app like “Sleep as Android” or simply set two recurring alarms: one for bedtime and one for waking up.

Go on. Just do it. Just for tonight…

Then join me tomorrow morning as I try to convince you to go for another day.

Die oorspronklike post is hier te sien:


Sleutelwoorde: , , , , , , , , , ,


My oudste gebruik sy eie en my swaarkry om met hierdie konsep vorendag te kom: Die eenvoudige gedagte dat jou dag soveel beter is wanneer jy die oggend op die regte/beste manier begin.

SupermanhondjieSuperheros have been part of our culture forever. In the old days, they shaped mythology. More recently, they commanded a dedicated group of comic-book fans. And today, they have taken over the silver screen.

Why do we love superheros so much? Aside from awesome action and special effects, they offer a unique brand of escapism into a world where people can fly, teleport or shoot lasers out of their eyes.

Sadly, the real world is much more bland and boring. But it has its own bland and boring superpower: consistency. As unsexy as it sounds, this amazing superpower can give you everything you want out of life.

Consistency is the power to command your own body and mind. Very few people have mastered this dormant superpower within them. That’s why so few of us are in great shape, financially free and performing at our true potential.

But the good news is that anyone can awaken this awesome power that lies within. This origin moment is an important part of every superhero story – a story that can also be yours!

My hope is that this blog can give you your own origin moment and help push you through the subsequent training montage. Since we are stuck in the real world, it will take a couple of years, not a couple of minutes like in the movies. But the results can be just as magical.

As homage to the superpower of consistency, I will consistently publish a daily post that will arrive in your inbox at 6 am (GMT +2). This quick 1-2 minute read will provide a little nudge in the right direction every single morning.

And as these little nudges accumulate, your own superpower of consistency will take form.

Oorspronklike post by:



Sleutelwoorde: , , , , ,

2017: Die oppe en die affe

Sommer ‘n klompie random gedagtes, in geen spesifieke volgorde nie. Net vir ingeval dit vir iemand iets kan beteken, nie om te wys hoe oulik ek is nie. Want ek is nie. Ek is ‘n soekende siel wat hard probeer sin maak uit die lewe.

  • My alreeds leë nes het emosioneel gesproke nog leër geword. Dit was miskien die moeilikste ding van die jaar. ‘n Troue plus ‘n tesis het sy tol geëis. Maar ek is vasberade om nie ‘n needy ma te wees nie. Al bars dit.
  • Twee familielede ‘n maand uitmekaar verloor. Albei skokkend onverwags. Intens bewus van verganklikheid en die tydelikheid van alles en almal.
  • Die gevaar van selfbejammering deeglik besef. Siestog, arme ek sonder kleinkinders – en met geen kind in die land nie. Maklikste manier om jouself die afgrond in te stuur.
  • Die krag van dankbaarheid. Al moet jy dit forseer. Tree vir tree soggens terwyl die lyf én die gees nog in die bed wil lê en hulself jammer kry: Dan-kie-dan-kie-dan-kie …
  • Die gevoel van buite beheer wees wat angs meebring. Skrikwekkend.
  • Die genade van die regte medikasie.
  • Die genade om te sien my besluit om voorlopig op romanses te konsentreer, was die Romanse in Rock_low reskorrekte een. Die skryf en publikasie van ‘n paar plesierige liefdesverhaaltjies met lieflike, feilbare helde (feilbaar, maar steeds beeldskoon).
  • Die geleentheid van Lapa om verskillende lengtes verhale te skryf (novelle vir tydskrif, kort romanse vir Romanza Singles en lang SuperRomanza). Dit kom neer daarop om teen verskillende tempo’s elke keer die held en heldin GELOOFWAARDIG by mekaar uit te bring. Jy kan nie die storie bloot vroeër of later afsny nie. Die storie moet sy natuurlike loop neem en tot ‘n bevredigende einde kom teen die regte woordtelling. Nie so maklik nie.
  • Die voorreg om elke keer ‘n lieflike held te skep, heerlik op hom verlief te raak – en te weet my ware held is steeds fiks en gesond en kom saans steeds getrou huis toe.
  • Die lekkerte van ‘n bundeltjie met drie van my ouer romanses in een.
  • My geliefde Springsteen het voortgegaan om nuwe uitdagings die hoof te bied en 2013 Heroes 2.jpgmy te inspireer. Die grasie waarmee hy sy solo-vertonings op Broadway hanteer het my laat voel ek kan dan seker my ou klein stappies vorentoe ook aangryp.
  • Een hiervan was die optree as onderhoudsvoerder by ‘n ander skrywer se boekbekendstelling. En volgende jaar dieselfde by die Woordfees. Met ‘n manlike skrywer wat ek nie persoonlik ken nie.
  • ‘n Paar keer se wegsink in die dieptes van depressie. En genadiglik elke keer weer die opstaan en gryp na die lig. Mens leer die lig regtig, egtig waardeer.
  • Die skokkende effek wat die selfdood van Dana Snyman se verloofde op my gehad het. (Ek ken nie vir hom of haar persoonlik nie, maar ek ken sy skryfwerk goed.) Dit het my laat wonder oor die effek van ander mense se selfdood op depressievegters in die algemeen. Ek vermoed dit word heeltemal onderskat.
  • My leesprojek in die hospitaal het ‘n paar oppe en heelwat affe gehad. Dis nie so maklik om tweeuur op ‘n somermiddag aan te tree as niemand jou kontroleer nie, niemand jou toejuig nie en niemand ekstaties reageer op jou storietjie nie. (Die kinders is dikwels so getraumatiseer dat hulle min reaksie toon.) ‘n Blinkigheidjie in die ogies, ‘n skelm glimlag is dikwels my enigste beloning. Maar dan is daar die enetjie wat skaterlag vir die storie en die enetjie wie se ma entoesiasties vir hom die Xhosa-woorde sê as ek die prentjies wys.
  • ‘n Klein stukkie van die wêreld in ‘n staatshospitaal het voor my oopgegaan. Dis ‘n harde wêreld met baie moeë ma’s wat dae en weke langs hul kinders se bed omwag op die wiele om stadig te draai. Sonder iets om te doen, dikwels sonder enige ondersteuningsisteem.
  • My en ‘n vriendin se voorleesprojek by twee speelskole in die township het gemengde vreugde gebring. Die kinders is versorg en vrolik en gretig vir stories. Maar o, vandag se kiddies is woelig!
  • My werk met graad R-kleintjies wat agter is, het my hart gebreek. En my die gesig van ‘n skool in die township gewys. Daar is goeie en slegte kante aan daardie gesig. Daar is veral baie blink ogies wat aandag soek, liefde soek, stimulasie soek. Daar is talle kleintjies wat net met intensiewe begeleiding (miskien) suksesvol deur hulle skooljare gaan kom. Ek is glad nie seker ek het ‘n betekenisvolle verskil gemaak nie. Maar ten minste het hulle ‘n uur per week se liefdevolle aandag en stimulasie gekry, al is dit ‘n druppel in ‘n groot, groot see.


  • My betrokkenheid by Paarl Homeless Cats het nog ‘n nuwe wêreld vir my oopgemaak. Ja, daar is mense wat hulle tyd (en geld) opoffer om katte wat niemand wil hê nie, te versorg, met moeite te vang en te laat steriliseer. Daar is mense wat wilde babakatte foster en makmaak en vir hulle huise soek. Daar is goeie siele by besighede wat rondloperkatte voer en ons kontak vir die vang en die steri. Ja, daar is ‘n veearts wat dikwels ‘n Saterdag opoffer om katte teen die minimumkoste te “doen.”
  • Onvermydelik het ek ontdek my hart het plek vir nog katte. Die huis en die erf ook. IMG-20171201-WA0017.jpgDie swart-en-wit orkaantjie het ek uitgesoek en makgespeel. Die tabby-en-wit lady wat letterlik op death row was, het eenvoudig net weer en weer oor ons pad gekom. Ons kan steeds nie glo niemand wou haar hê nie.
  • In Junie was daar die afskeid van ons geliefde Hilde. Amper tien jaar se lief en leed. Henri arboretumVyf jaar se saamleef met die wete van die onvermydelike einde. Die afskeid – die prys van die liefde. (En die professionele deernis van die veearts en sy mense.)
  • ‘n Maandlange reis deur Australië aan die sy van (of eintlik so ‘n tree of twee agter) 20170702_145039.jpgmy onvermoeibare, rotsvaste, kalm man. Ja, dis ‘n vreeslike vervelige land. Maar dis ook vol skoonheid en lieflike mense. Dit was vermoeiend, maar kosbaar. (En die storie van die tand het reeds sy weg gevind in twee publikasies.)
  • Die insluit van my storie Nagmusiek in ‘n bundel met kortverhale uit rooirose het my nie ryk gemaak nie, maar baie plesier verskaf. Die dagboek van LAPA met twee (baie kort!) aanhalings van my werk, was ook ‘n lekker verrassing.
  • En toe kom die liewe Lea. Vermoedelik tien jaar oud, gewoond aan min aandag en IMG-20171223-WA0003.jpgstimulasie en liefde, sag en gedwee. En sy vee ons voete onder ons uit. Sy floreer – en ons floreer. Sy mag dalk selfs die hoogtepunt van die jaar wees.
  • Die konsep van rou kos vir jou hond kom toe onverwags weer oor my pad, na ek tien jaar gelede al daarvan oortuig was, maar nie kans gesien het vir die moeite en die gemors nie. Nou eet Lea Doggobone se voorafbereide, gebalanseerde rou kos. En sy floreer. En dis goedkoper as die veeartskos wat ek die laaste tyd vir Hilde gegee het en waarop ek nie regtig enige verbetering gesien het nie.
  • Saam met Lea en die katte het die wete gekom dat ek nie reg is vir afskaal en kleiner gaan nie. Of die lyf gaan byhou, sal ons maar moet sien. Maar die gees floreer.
  • En dan was dit natuurlik die jaar van die droogte. As Karoo-kind is die konsep om spaarsaam met water te werk, nie vir my vreemd nie. Maar nou funksioneer ons op ‘n heel ander vlak. Elke druppel tel. En ons kom agter mens kan baie goed so leef. Die skrikwekkende situasie het ook sy positiewe kant: dankbaarheid vir wat ons nog altyd as vanselfsprekend aanvaar het, ‘n nuwe bewustheid van die broosheid van ons aarde en hoe ons haar verniel.

Nou is ek moeg. Daar was nog kleiner vreugdes en smarte. Maar my oorheersende ervaring is een van dankbaarheid en die gevoel dat die winste tog meer was as die verliese.


Sleutelwoorde: ,

‘n Man vir altyd: drie stories oor liefde en honde

'n man vir altyd_voorblad_high res.jpgDie eerste van die drie stories in hierdie omnibus het ek ‘n klompie jare gelede geskryf terwyl ek by ‘n teler vir ‘n wolfhondbaba gewag het. Ek het baie met die teler gesels, van sy opleidingsklasse vir honde bygewoon en baie geleer. En vir altyd verlief geraak op die ras, wat ek as jong meisie die eerste keer in my man se familie leer ken het. Teen die einde van daardie jaar het Hilde deel van ons familie geword en die volgende twee boeke is in die roes van my liefde vir haar geskryf. 🙂 As jy dus nie van diere en veral van honde hou nie, moet jy dalk maar verbyhou by hierdie stories.
Dis ironies dat ek die proeflees vir die omnibus moes doen in Hilde se laaste tydjie by ons. Dit was emosioneel om weer te onthou hoe ek vir haar gewag het, watter harde maar vreugdevolle werk dit was om haar mooi op te voed en hoeveel vreugde sy in ons gesin gebring het.
Henri arboretum.jpgIntussen moes ons van Hilde afskeid neem en het die liewe Lea heel onverwags in ons lewe gekom. Ek het nooit vermoed dit kan so ‘n vreugde wees om ‘n bejaarde hond in mens se hart toe te laat nie. Sy laat my, snaaks soos dit mag klink, so baie aan my ma in haar laaste jare dink: Oud, bietjie broos, al deur die lewe getrap, maar steeds sag en geduldig en sonder ‘n greintjie boosheid of bitterheid in Read the rest of this entry »


Sleutelwoorde: , , , ,

2016 was ‘n riller … And so say all of us …

Want to inspireLyk my dit het mode geword om vir mekaar te vertel wat ‘n dolle jaar dit was.

Tot op ‘n punt het ek hartlik meegedoen.

Maar toe besef ek moet verder dink. Ja, daar was moeilike dinge. Maar daar was altyd ‘n MAAR.

  • 2016 het begin met my eerste ervaring van angs. Angs wat jou beheer laat verloor, angs wat jou laat glo jy is nou al jou varkies kwyt, wat jou keel laat toetrek en jou hart op loop laat sit en jou vir die toekoms laat vrees.

Maar dit het verby gegaan. (Met die regte pilletjie en heelwat vasbyt.)

  • Die Swart Hond was vanjaar nie net op my spoor nie; hy het kom intrek. Hoe beskryf mens die donkerte? Dag en nag? Come rain or shine? Die doelloosheid, die moegheid, die uitsigloosheid. Terwyl jy met jou verstand goed weet jy het tonne en tonne seëninge om voor dankbaar te wees? Maar dit help jou niks. Behalwe om jou ongelooflik skuldig te laat voel.

Read the rest of this entry »


Sleutelwoorde: , , , , , ,

Tyd vir AKSIE!

Creating yourselfDis baie menslik om soms te wéét ʼn (onaangename) ding moet gedoen word, maar eenvoudig nie so ver te kom nie.

Veral wanneer ʼn mens weet jy moet uit ʼn afbrekende situasie beweeg, maar dit gaan nie sonder pyn geskied nie. Dit kan ʼn verhouding, selfs ʼn huwelik, ʼn werksituasie of ʼn vriendskap wees wat jou afbreek en nie vir jou menswees goed is nie. Dit kan ook iets wees soos om minder sjokolade en meer groente te eet, om te begin oefen, om op te hou rook of drink.

Dit verg dapperheid om van hierdie soort situasie werk te maak en ʼn mens het geen waarborg dat alles ten goede sal uitwerk nie.
Dit lyk vir my na die soort ding wat mens alte maklik by Read the rest of this entry »


Sleutelwoorde: , , , , ,

Goeiemore, Mnr. Mandela

Goeiemore, mnr MandelaSoos die meeste Suid-Afrikaners was hierdie leser ook vaagweg bewus van die aantreklike jong witvrou aan Madiba se sy. Van tyd tot tyd het mens hulle in die pers gesien; die bejaarde swartman en die stralende blondine, dikwels met sy hand stewig in hare. Toe dit bekend word dat sy ‘n boek geskryf het oor haar tyd saam met hom, het dit ook my verbeelding aangegryp.

Die boek was nie vir my ‘n maklike lees, soos ek lesers daarvan hoor sê het nie. Dis ‘n lang dokument en daar is baie detail. (Op sommige plekke sou mens weer meer detail wou hê. Hopelik weet die skrywer niemand kan ooit almal plesier nie!) Dis nie altyd ‘n opwindende boek nie en vir my het dit beter gewerk om rustig en stuk-stuk daaraan te lees. Dit het uit die aard van die saak nie ‘n spanningslyn wat mens dwing om om te blaai nie, wat sommige lesers die woord “vervelig” laat gebruik het.

Madiba ZeldaVervelig het ek dit beslis nie gevind nie. Hartverskeurend, ja. Dis al dae sedert ek dit klaar gelees het en die gevoel van diep weemoed bly steeds oor my hang. Hopelik sal dit later vervaag en die herinneringe aan al die mooi belewenisse meer prominent word, soos dit hopelik ook vir die skrywer sal word. Maar vir die oomblik bly die beeld van die siek ou man wat van sy regterhand afgesny is en moontlik gevoel het sy laat hom in die steek, onverbiddelik by my.

Daar is egter talle ligte oomblikke en voornemende lesers hoef nie op ʼn tranedal voorbereid te wees nie. Madiba se humor skemer dikwels deur en talle staaltjies bly die leser by.

Mense verskil of dit ‘n biografie is of nie. Volgens my definisie is ‘n biografie ‘n boek waarin detail oor ‘n persoon se lewe nagevors is en dan bespreek word met insette van verskillende partye, dalk interpretasie uit verskillende hoeke, tot ‘n mate van emosie gestroop. Vir my maak dit nie saak wat hierdie boek is nie, dis die egtheid wat daaruit spreek, wat my aangryp. As dit dan ‘n biografie moet wees, is dit sekerlik een van Zelda sowel as van Madiba. Eintlik is dit bloot ‘n vertelling uit haar oogpunt van haar tyd saam met hom. Ek dink nie dit moet as meer of minder as dit gelees word nie. (Ek wens ons kon dieselfde vertelling van sy kant af hoor. Hy moes sekerlik kwaliteite in haar raakgesien het waarvan sy self moontlik onbewus was.)

Vir my is dit ‘n amperse sprokiesverhaal met ‘n baie onwaarskynlike held en heldin. ‘n Held en heldin wat ‘n paar dekades gelede skaars met mekaar sou kon praat, wat nog te sê hande vashou in die openbaar. Zelda kom na vore as die verpersoonliking van ‘n paar miljoen wit Afrikaners wat met vrees gewag het vir die “terroris” om uit die tronk te kom en toe – aanvanklik teensinnig – moes sien hoe hy haar versperrings een vir een afbreek met doodgewone, outydse goedheid.

Van die aangrypendste dele van die boek was vir my haar verwarring aan die begin, die impak wat sy persoonlikheid op haar gehad het en die geweldige skuldgevoel wat sy ervaar het dat hierdie goeie man deur haar mense soveel leed aangedoen is. Stadig is sy eenvoudig ingetrek deur sy persoonlikheid en sy integriteit, tot sy bereid was om haar totale jongmeisielewe vir hom op te gee.

Hierdie leser het redelik gou na sy vrylating ‘n bewonderaar van Madiba geword. Dis lankal my hipotese dat as hy ‘n kort persoon met ‘n kleinmannetjiesindroom was, hy daardie dag op die Parade ‘n boodskap van konfrontasie kon gelewer het. Maar Nelson Mandela was ‘n lang, aantreklike man sonder enige minderwaardidheidskomplekse wat sy oordeel kon benewel, inderdaad iemand van koninklike afkoms wat dit nooit vergeet het nie. Uit hierdie posisie van krag het hy dit in homself gevind om voor te loop op ‘n pad van versoening en geregtigheid.

Nee, ‘n engel was hy beslis nie. Nog minder ‘n klein godjie. (Een van die kosbare aanhalings in die boek lui min of meer so: “‘n Heilige is ‘n sondaar wat aanhou probeer.”) Maar dat hy ‘n besondere mens met besondere insig was, kan niemand ontken nie. Hierdie boek toon hoe hy dit in homself gevind het om die verlede agter te laat, vorentoe te kyk en alles moontlik te doen om die hele Suid-Afrika met hom saam te neem.

As daar een woord is wat ek uit hierdie boek onthou, is dit die woord respek. Telkens kom die woord na vore in die gesprekke en belewenisse wat sy saam met hom het. As ons as nasie maar daardie één woordjie ter harte kon neem, sou dit al soveel beter met ons gegaan het.

Die storie van Zelda la Grange en Nelson Mandela is ‘n amperse sprokiesverhaal met ‘n baie hartseer einde. Dit is ons verantwoordelikheid om verby daardie hartseer einde te leef en die goeie te onthou en toe te pas.

Dis my mening dat die boek moontlik vir sommige lesers vervelig kan wees omdat daar geen sensasie in is nie, geen lakenkaskenades nie, geen skandale wat oopgevlek word nie. Selfs teen die einde van die boek word daar nie modder gegooi nie en behou mens die gevoel dat ook die familie se optrede bloot menslik was en spruit uit die bagase wat hulle ook maar met hulle saamdra.

Vir hierdie leser is Goeiemôre, Mnr. Mandela ‘n boek wat elke Suid-Afrikaner moet lees en vir sy kinders bêre. Dis ‘n storie van liefde en respek wat grense afgebreek en verhoudings gebou het. Dis die storie van wat met blote goedheid en integriteit gedoen kan word.

Ten spyte van die ongelukkige taalfout in die titel is die Afrikaanse uitgawe keurig vertaal deur Tinus Horn en oor die algemeen goed versorg.

Dankie, Zelda! (Nee, ek ken haar nie persoonlik nie en ek kry ook nie kommissie nie.)


Sleutelwoorde: , , , , , ,

Springsteen in SA: Ready to grow young again

From Backstreets, the largest Springsteen fanzine, for which I was privileged to write about my experience:

Cape of High Hope 1Bruce Springsteen landed in Perth earlier today, where he and the E Street Band will begin a month-long Australia/New Zealand run on Wednesday night. But before we turn our full attention to Oz, let’s take one more look at Bruce’s first visit to South Africa, which wrapped up on Saturday. These four shows constituted a massive road trip for writer Connor Kirkpatrick, who flew 14,000 miles in covering Cape Town and Johannesburg for us. But we also wanted to hear from someone who wasn’t traveling, but rather traveled to — someone for whom South Africa is home. Alta Cloete, who administers a Bruce Springsteen South Africa Facebook page, found Springsteen’s first visit to her homeland “a tremendous experience.”

When I was privileged to see Bruce Springsteen for the first time in the UK in 2012, I never thought for one moment that he would ever come to South Africa. For that matter, when I became a fan in late 2009 I never thought I Read the rest of this entry »


Sleutelwoorde: , , , ,

It’s Boss time!

Ouer crowd agterVir diegene wat belang stel, my posts oor die Springsteen shows van hierdie week verskyn by


Sleutelwoorde: , , ,

Blitskursus: Springsteen 101 :)

Ouer crowd agterEk is verstom en verheug oor die yslike buzz wat die aankondiging van Bruce Springsteen se shows hierdie week veroorsaak het. Diep in my hart het ek seker maar gedink dis net ek en ʼn handjievol ander malles wat enigiets voor en na 1984 se Born in the USA ken en daagliks deur sy musiek geïnspireer word. Ek was verkeerd, skielik dop die fans oral uit.

            Maar ek is seker daar gaan steeds baie mense die shows bywoon wat nie veel van hom of sy werk weet nie. En ek sal dit maar moet hanteer as almal nie mal daaroor gaan wees nie. 🙂 Wat ek moeilik sal hanteer, is mense wat hom afskiet sonder dat hulle hul huiswerk gedoen het. Ek vra dus mooi: Leer ken die man en sy musiek in die komende drie maande sodat jy weet wat om Read the rest of this entry »


Sleutelwoorde: , , , ,

Alweer ek en die inspirasie

Writing is like breathingIn ʼn vorige post (wat ek nie nou in die hande kry nie) het ek dapper probeer om aan te pas by die kassie waarin my uitgewer my na aanleiding van my eerste liefdesroman (Geur van genade) gesit het.

Dit was die boksie van inspirerende skrywer. Geur van genade het ʼn sterk geestelike aspek en vir daardie boek was die etiket heel gepas. Die probleem was dat die volgende boeke hiervan afgewyk het.

Die internet toon dat die term inspirerend in die Engelse wêreld ook wyer as bloot geestelik gebruik word. Enigiets wat mense laat beter voel of dalk ʼn lewenslessie bevat, kan vir inspirerend deurgaan, lyk dit my.

In daardie opsig kan die ander boeke in die Geur- en Seisoen-reekse waarskynlik hiervoor kwalifiseer. Die hoofkarakters groei meestal emosioneel deur die verloop van die storie en leer om hulle probleme beter te hanteer, in die gesig te kyk of Read the rest of this entry »


Sleutelwoorde: , , , ,

Positief oud word … Hoe moontlik is dit?

Over the moonDeesdae is daar heelwat te lees oor positiewe veroudering, o.a. in hierdie boek deur ʼn Suid-Afrikaanse kenner op ʼn hele boel terreine:

Die baby boomers is besig om oud te word en baie van hulle doen dit met ʼn bang. Die skrywer reken ons kan baie doen aan hóé ons oud word. Ons weet ook almal dat die ouer mense die deel van die bevolking is wat die vinnigste groei, seker ten minste in ontwikkelde lande.

Maar hoe moontlik is dit om positief oud te word? Hoeveel is geluk en genade en hoeveel kan ʼn mens regtig self bepaal?

Volgend dr. Van Zyl-Edeling is die belangrikste ding om jou kop aan die gang te hou. Maar wat dan van mense soos Reagan en Thatcher wat ook maar Alzheimer’s gekry het? (Nee, ek dink nie dis ʼn aanduiding dat daar min in politici se koppe Read the rest of this entry »


Sleutelwoorde: , , , , , , ,

Eienskappe van Mandela: 13 – 15

Hierdie laaste drie is vir my besonder treffend:

13. Om opsy te staan is ook leierskap:
In vele opsigte was Mandela se grootste gebaar van leierskap die feit dat hy daarvan afstand gedoen het.

Nadat hy die eerste demokraties verkose president van ‘n vrye SA geword het, sou hy seker die res van sy lewe in die amp kon gebly het. Sy verkiesing tot ‘n tweede vyfjaartermyn sou sekerlik groot byval gevind het. Maar hy het geweet sy werk was, soos Cyril Ramaphosa dit gestel het, “om die rigting te bepaal, nie om die skip te stuur nie”. In April 1995, slegs ‘n jaar na die aanvang van sy eerste termyn, het hy opgemerk dat hy in 1999 tagtig jaar oud sou wees en dat ‘n “tagtigjarige hom nie met die politiek behoort op te hou nie.” Toe aan hom gevra is of hy ‘n tweede termyn sou Read the rest of this entry »


Sleutelwoorde: , , , ,

Eienskappe van Mandela: 10 – 12

Mandela 110. Weet wanneer om nee te sê:
Nelson Mandela is nie ‘n man wat van miskien hou nie.
Hy is dalk stil. Hy is dalk ontwykend. Hy sal soms uitstel en sloer en probeer om jou te vermy. Maar op die ou end sal hy nie sê wat jy wil hoor net omdat jy dit wil hoor nie.
Hoewel hy ‘n buitengewone begeerte het om mense te behaag, hoewel hy dit haat om mense teleur te stel, is Nelson Mandela baie goed daarmee om nee te sê. Daar is tye wanneer hy sal sê: “Laat ek daaroor dink,” maar wanneer hy weet die antwoord is nee, dan sê hy nee. Dit is nie so eenvoudig of maklik soos dit klink nie. Mense vergeet soms dat Nee ‘n volsin is.
Mandela hou nie daarvan om nee te sê nie; jy kan sien hoe hy sukkel om dit op ‘n hoflike manier te doen.Maar hy weet dat uitstel Read the rest of this entry »


Sleutelwoorde: , , , ,

Eienskappe van Mandela: 7-9

Mandela7. Sien die goeie in ander raak:
Party mense noem dit ‘n blinde kol, ander dink dit is naief, maar Nelson Mandela beskou feitlik alle mense as goed totdat hy verkeerd bewys word. Hy aanvaar uit die staanspoor dat jy te goeder trou handel. Net soos wat hy glo dat om voor te gee dat jy dapper is tot werklike dapperheid kan lei, glo Mandela ook dat as jy die goeie in iemand anders kan raaksien, daar ‘n beter kans is dat die goeie sy van sy karakter na vore sal kom.
Dis buitengewoon vir ‘n man wat vir die grootste deel van sy lewe sleg behandel is om soveel deugsaamheid in ander mense te sien. Trouens, dit was soms frustrerend om met hom te praat omdat hy feitlik nooit ‘n slegte woord oor iemand wou rep nie. Hy wou hom nie eens uitspreek oor die man wat probeer het om hom te laat teregstel nie.
… Wat ek van hom bewonder het. Mandela soek altyd na die positiewe, die konstruktiewe. Hy verkies om verby die negatiewe te kyk … Die ergste wat hy dalk oor mense sal sê, is dat hulle in hulle eie belang opgetree het.
8. Ken jou vyand:
… saans ‘n amateurbokser … sy vurige afrigter, Skipper Molotsi, het hom geleer dat ‘n bokser wat sukses wil behaal, nie net rats en sterk moet wees nie, maar ook sy Read the rest of this entry »


Sleutelwoorde: , , , ,

Nog eienskappe van Mandela

Madiba werelbeker4. Lei van agter af:
Om vanuit die agterhoede die rigting aan te dui, is in ‘n sekere sin vir Mandela slegs ‘n versluierde manier om van voor af te lei. Maar hy verstaan ook die beperkinge van enige persoon se leierskap, selfs sy eie. Toe hy uit die tronk gekom het, was hy ‘n soort Afrika-Rip van Winkel. Vriende en kollegas moes hom inlig oor alles onder die son: vroueregte, die moderne media, MIV en vigs, en dosyne ander onderwerpe. Dit was noodsaaklike remediërende onderrig, maar ook ‘n demonstrasie van die Afrika-idee van kollektiewe leierskap. Reeds sedert sy kinderdae het hy geweet dat kollektiewe leierskap oor twee beginsels gaan: die groter wysheid van die groep vergeleke met dié van die individu, en die groter belegging van die groep in enige uitslag wat deur konsensus bereik word. Dit is ‘n Read the rest of this entry »


Sleutelwoorde: , , , , , ,

Dalk die tyd om hierdie posts van ‘n paar jaar gelede weer te lees … Eienskappe van Mandela

Op pad met MandelaDirek aangehaal uit: Op pad met Mandela – Richard Stengel

Beskikbaar by:

1.Moed is nie om nie bang te wees nie:
Die meeste mense sou reken dat Nelson Mandela die verpersoonliking van moed is. Mandela self definieer moed egter op ‘n ongewone manier. Hy sien dit nie as ingebore of aangeleer op enige konvensionele manier nie, en ook nie as ‘n soort elikser wat ‘n mens kan drink nie. Hy sien dit as ‘n keuse. Niemand word dapper gebore nie, het hy gese; die geheim le in die manier waarop ons op verskillende situasies reageer.
… Maar moed, het Mandela beweer, is ‘n alledaagse verskynsel, en dit kan op groot en klein maniere getoon word.
2. Wees deurdag:
Op ‘n dag het ek langs Mandela op die agtersitplek van sy koeelvaste BMW gesit, toe ons besef sy bestuurder het verdwaal … Die bestuurder het vet gegee en met skeeuende bande om die draaie gejaag asof hy verlore tyd wou inhaal. Mandela het vorentoe geleun en gese: “Kom ons bly kalm, man.”
Kom ons bly kalm. Te midde van storms wat woed, bly Mandela kalm en soek hy na kalmte in ander. Hy straal trouens kalmte uit. Sodra jy beheer verloor oor jouself, glo hy, verloor jy beheer oor die situasie.
3. Lei van voor af:
Dwarsdeur sy lewe het Mandela risiko’s geneem om as leier op te tree. As hy ‘n soldaat was, sou hy die een gewees het wat uit die skuilgat spring en die stormloop oor die slagveld lei. Sy standpunt is dat leiers nie net moet lei nie, maar dat mense hulle moet sien lei – dit is deel van die Read the rest of this entry »


Sleutelwoorde: , , , , ,

Projek: Inspirasie vir depressievegters!

Want to inspireMy gereelde lesers is teen hierdie tyd seker al keelvol vir die geheen-en-weer tussen my blog en facebook.

Vir julle vra ek om net so ‘n bietjie uit te hou … 🙂

Vir die nuwelinge: My nuutste baba is ‘n blog en facebook-bladsy ter ondersteuning van die projek wat lank in my kop lê en sluimer. En wat ek eintlik te bang is om aan te pak. Maar ons weet mos dis net ‘n kwessie van feel the fear and go through it.

Die projek is dus om ‘n e-boek(ie) met praktiese wenke oor die hantering van depressie saam te stel.

En dalk, miskien, eendag, wil ‘n egte/regte uitgewer hom ook hê …

Op hierdie stadium het ek nie ‘n idee van die uiteindelike lengte nie. Die tyd sal leer.

My bekende blogposts oor depressie en die reaksie daarop was die aanvanklike inspirasie Read the rest of this entry »


Sleutelwoorde: , , , , , , , ,


Seisoen van Vergifnis - Copy - CopyKyk gerus weer ‘n slag na die woord hierbo: PANIEK-AANVAL. Twee skrikwekkende woorde, dodelik gekombineer om nog skrikwekkender te word. ‘n Aanval is iets wat jou bedreig, ‘n kwessie van lewe en dood. Paniek impliseer dat jy niks aan die aanval kan doen, behalwe miskien in kringe hardloop en gil. Chaos, dis hoe dit vir my klink.

Die ander assosiasie wat by my opkom, is dié van magteloosheid. Iemand wat paniekerig is, kan homself nie help nie. Hy het ‘n slagoffer geword.

Die slim mense sê ‘n paniekaanval het te doen met die liggaam se oeroue veg- of vlug meganisme. In die goeie ou dae (?) was die keuse vir ons voorouers so eenvoudig: As iets jou wou opvreet of ‘n dominante lid van jou clan wou van jou ontslae raak, het jy die keuse gehad: Jy hol weg of jy baklei.

Deesdae is die bedreigings anders (Ek laat vir die oomblik misdaad buite berekening, want dis weer ‘n heel ander storie.) en ons keuses is anders. Dis nie meer ‘n leeu of ‘n grotman wat jou met tande of knuppel aanval nie – dis dalk jou sjarmante, gesofistikeerde baas wat jou met ‘n dodelike glimlag en vlymskerp sarkasme (probeer) vermorsel. Of jou man wat weer eens sy wenkbroue lig vir die Read the rest of this entry »


Sleutelwoorde: , , , , , , , , , , , , ,