RSS

Wanneer jy nie genade ontvang nie …

Depressie 2Hier is die ervaring van dapper depressievegter Adele Vorster ten opsigte van die behandeling van geestesiektes selfs by gerespekteerde hospitale waartoe die geseëndes met ‘n mediese fonds toegang het. Ek plaas dit in haar eie woorde en met haar toestemming, met die hoop dat dit iemand sal bewus maak van die stigma wat nog aan geestesiektes kleef en die groot skade wat mediese werkers én gewone mense uit onkunde kan veroorsaak. Intussen het Adele voortgegaan om die saak op te volg en ‘n uitnodiging gekry om met die ambulansmense te gesels. Dis ‘n voorbeeld van die goeie dinge wat kan gebeur as ons praat oor die slegte dinge wat ons ervaar. 

Ek het hierdie week weer besef hoe moeilik dit is om goeie mediese sorg vir ‘n geestessiekte te kry, AL het jy ‘n mediese fonds. Ek het besluit ek gaan my storie wyd en syd verkondig in die hoop dat daar iewers een persoon in die mediese bedryf is wat dit sal lees en die volgende keer wat hul met ‘n beangste en psigotiese pasiënt werk daardie persoon met respek en empatie sal hanteer en nie met ongeduld en walging nie. En bo alles dat hul nie vir daardie persoon sal lag nie. Hoe wreed is dit om vir iemand wat in so toestand is te lag?

Ek het my Maandagaand in ‘n slegte toestand bevind. Ek het ‘n vriendin gebel en sy het vir my ‘n ambulans gebel. Ek kan nie alles onthou nie, maar ek onthou dele. Ek onthou hoe ek op die trap van die huis gesit het en myself natgepiepie het. Dan onthou ek twee ambulansmanne wat vir my lag. Ja, lag. Ek onthou ek het die een gevra om asseblief vir my te tel. Ek het nie geweet wat is waar en wat nie en wou desperaat seker maak ek verbeel my nie alles nie en gaan nie totaal in die psigose in nie, want wat as ek hierdie keer nie weer terugkom nie? Ek het gesien hoe die een ambulansman vir die ander een kyk en lag toe ek hom vra watter kleur my pajamatop is. Hoe weet ek jy is werklik? vra ek hom. Volgende onthou ek hulle stamp my seer want ek is te groot om op die stretcher te pas. Stamp stamp. Die ambulansbestuurder bel iemand en ek hoor hom weer lag. Wat is op my beursie? vra ek. Hoe weet ek ek verbeel my nie hierdie rit nie? Ek kan hierdie angs nie beskryf nie.
Volgende flash: ons is by die hospitaal. Netcare Universitas sê hulle vir my. Ja, ek noem die naam om te name en shame. Dinge is steeds so deurmekaar. Iemand baklei met my oor my mediese fonds. Ek praat met myself. Ek sê Adele, as jy al ooit in jou lewe baklei het dan is dit NOU. Jy het te ver gekom om die waansin nou te laat oorneem. Komaan, Adele, bly by nou. Bly by nou. Daar is ‘n uiters ongeskikte vrou wat my vorms laat teken, maar ek weet nie hoe of wat om te skryf nie. Ek sien weer die ambulansman, hy lag nogsteeds. My bene ruk. Hoekom het jy my gevra om te tel? vra hy. Want ek probeer desperaat by nou bly sê ek of dink ek, nie seker nie. Die vrou van die vorm sit voor ‘n rekenaar, sy kyk met disgust na my pajamas, kaal voete en sien ek het myself natgepiepie. Daar is ‘n grys dokter, kort dokter. Hy praat oor toe hy in die weermag was? Daar is ongeduldige verpleegsters. Iemand sê of vra: Is dit ‘n ou bietjie depressie? Ek lê. Op ‘n stadium loop ek. Sit by ontvangs. Ek moet huis toe gaan, hier is nie hulp nie. En ek is bang hul spuit my in en dan moet ek vir dae slaap en kan nie beweeg nie. Nee, nee. Ek moet baklei. Die gryskopdokter vra vrae, kan nie onthou wat. Ek gaan lê maar weer op die bed. Ek is papnat gepiepie, niemand gee om nie. Lê en lê en lê. Ek kry ‘n vriendin gekontak. Sy klim in haar kar en kom na my toe. Ek huil van verligting, ‘n bekende gesig. Dan is hierdie dalk tog nie ‘n droom nie. Nog vrae van dokter. Trek bloed. Na nog ‘n ewigheid ‘n drup en pille. Als is steeds ‘n droom.
Almal hanteer my of met disgust of hulle lag soos die twee ambulansmanne.
Ek vat die ambulansman se hand, ek sê vir hom: Belowe my een ding. Volgende keer as iemand jou vra om vir hulle te tel doen dit asb. Dis dalk die enigste ding wat hul anker. Kan nie onthou of hy geantwoord het nie.
Vir die verpleegpersoneel, dokters en adminassistente en vir die twee ER24-ambulansmanne: Weet asb dat hoe “mal” iemand ookal is, ‘n deel van hulle kan hoor en sien. Weet julle hoe skaam ek gekry het oor julle gelag? Julle is wreed!
Ek gaan dit nie hier los nie. Ek gaan praat en praat en praat totdat mense soos julle psigiatriese pasiënte met waardigheid, respek en empatie hanteer. Ek gaan name en shame.
En ook dankie sê vir die twee susters wat my wel so hanteer het, die een wat bloed getrek het en die een wat my drip opgesit het, wat my met menswaardigheid hanteer het.
En ook dankie aan my vriendinne vir hul bystand.
Dit gaan nou baie beter en ek is weer fighting fit. Sodat ek kan baklei vir die regte van psigiatriese pasiënte wat nie vir hulself kan baklei nie. Want ek is die bliksem in.

Advertisements
 

Sleutelwoordw: , , ,

Net een treetjie op ‘n slag is nodig

everydaymaynotbe-min2Die idee van “mini-habits” of selfs “atomic habits” is deesdae oral om ons. Doodeenvoudig: Stel vir jouself sulke klein doelwitte dat jy feitlik nie kan misluk nie. Sodoende verseker jy eintlik jou sukses en word dit soveel makliker om vol te hou met wat jy ook al wil verbeter in jou lewe. Hier is die idee van net met 1% verbeter in ‘n week:
(Moenie skrik vir die grafiek nie – jy kan hom maar ignoreer ook! 🙂 )

A 1% improvement sounds like nothing, right? Anyone could become 1% better in a week if they tried.

However, when you unleash the superpower of consistency on this simple idea, it takes on a whole new form. The numbers tell the story:

  • Improve by 1% every week for a year and you’ll be 66% better. Not bad.
  • 2 years? 179%.
  • 5 years? Thanks to the power of compounding, 5 years of 1% weekly improvements will make you a whopping 13 times better!
  • After 15 years (only a third of a standard career), it gets pretty ridiculous: 2325 times better! Now we are getting to the realm of billionaires, presidents and great inventors.

These numbers told me to end each Supermorning week with a 1% improvement post. So, here are my top 3 improvements over the past week:

  1. Started this blog and kept to my daily post commitment
  2. Totally clean eating habits and 10 hours of light-to-moderate exercise
  3. Published an article in the largest publication on Medium

In fact, this week was much more than 1% improvement 🙂 You can see the sharp upwards spike in my daily consistency data below (the little red bit). I really hope I can maintain this performance!

Did you grow your 1% this week? Any plans for how you can grow 1% next week? Feel free to share – a little commitment here could make a big difference!

The graph shows my cumulative performance against a target of 35 points daily. Up to now, I have only been averaging a bit more than 33 points per day, hence the slow downwards trend. 33 points per day is still good, but I really want to get back above the 35 point target!

Week 1 of getting 1% better

 

 

Sleutelwoordw: , , , , , , , ,

Goed begin is half gewin!

SonopEk het oor baie jare heen op die harde manier geleer dat my dag grootliks bepaal word deur hoe ek hom begin. Dalk het ek ‘n bietjie gehelp dat my liewe kind dit soveel vinniger geleer het en dit nou in so ‘n mooi projek kan omsit. Hier is die betrokke post, met die skakel heel onder:

Win the morning, win the day

Cliché, but true. We all know this, but very few of us manage to do it with any degree of consistency.

Perhaps part of the reason is that we have never really stopped to think about why it’s so important.

So, let’s do that now. Imagine you’re in a maze with doors all around you. When you go through one door, you are faced with several new doors to choose from. This will be our life analogy for the day.

Yes, each day is a series of choices. And each choice we make shapes the next choices available to us. 

The diagram on the right shows why it is so important to start the day with the right choices. If you screw up the first couple of choices, the day is likely to be a mess.

We’ve all been there. Snooze the alarm, run late for work, skip breakfast, run out of energy, grab some unhealthy snacks, get home tired and frustrated, snap unnecessarily at a loved one, sooth the pain with some empty calories and equally empty entertainment, get to bed way too late, repeat.

On the other hand, starting the day right makes it so much easier to have a great day.And a great life is simply a long series of great days.

We’ll talk a lot more about morning routines in coming posts. But for now, let’s just start with building the habit of giving ourselves a fair shot at a great day by getting our asses up and running at the same time each morning (discussed yesterday).

Why not give this a try? A new post will be waiting for you every morning, giving you one minute of quiet reflection before life starts happening.

Win the morning, win the day

 

 

Sleutelwoordw: , , , , , , , , , , , , , ,

Die geheim tot ‘n beter lewe!

Blink idee gloeilampSo, you want to know the secret?

Here it is: simply do the right things (and avoid doing the wrong things) day after day, week after week, year after year. 

Yeah, I know this sounds like state-the-obvious for beginners, but just bear with me for a few more lines.

We all know right from wrong. Eat apples, not chocolates. Work on that important project, don’t binge the latest Netflix series. Save for retirement, don’t splurge on another electronic gadget you don’t really need.

Yet, we keep on doing the wrong stuff. Why? Because it gives instant pleasure. Yes, we know there will be pain down the road, but when that chocolate cake looks at us with those big brown eyes, we must devour it.

It’s basic instinct.

Luckily, human beings are capable of controlling their basic instincts. Willpower is essentially useless in this battle, but there is a tried and tested solution: intelligent design.

Designing a life where you are in control will be a recurring theme on this blog. But for now, let’s start with the simplest of habits that lies at the foundation to a good life:

Monday 1-minute action: Set a constant sleep and wake time on your phone

If you have an iPhone, just visit the bedtime function of the clock. Android users need to install an app like “Sleep as Android” or simply set two recurring alarms: one for bedtime and one for waking up.

Go on. Just do it. Just for tonight…

Then join me tomorrow morning as I try to convince you to go for another day.

Die oorspronklike post is hier te sien: https://schalkcloete.com/the-secret-to-a-great-life/

 

Sleutelwoordw: , , , , , , , , , ,

SUPERMORNINGS!

My oudste gebruik sy eie en my swaarkry om met hierdie konsep vorendag te kom: Die eenvoudige gedagte dat jou dag soveel beter is wanneer jy die oggend op die regte/beste manier begin.

SupermanhondjieSuperheros have been part of our culture forever. In the old days, they shaped mythology. More recently, they commanded a dedicated group of comic-book fans. And today, they have taken over the silver screen.

Why do we love superheros so much? Aside from awesome action and special effects, they offer a unique brand of escapism into a world where people can fly, teleport or shoot lasers out of their eyes.

Sadly, the real world is much more bland and boring. But it has its own bland and boring superpower: consistency. As unsexy as it sounds, this amazing superpower can give you everything you want out of life.

Consistency is the power to command your own body and mind. Very few people have mastered this dormant superpower within them. That’s why so few of us are in great shape, financially free and performing at our true potential.

But the good news is that anyone can awaken this awesome power that lies within. This origin moment is an important part of every superhero story – a story that can also be yours!

My hope is that this blog can give you your own origin moment and help push you through the subsequent training montage. Since we are stuck in the real world, it will take a couple of years, not a couple of minutes like in the movies. But the results can be just as magical.

As homage to the superpower of consistency, I will consistently publish a daily post that will arrive in your inbox at 6 am (GMT +2). This quick 1-2 minute read will provide a little nudge in the right direction every single morning.

And as these little nudges accumulate, your own superpower of consistency will take form.

Oorspronklike post by: https://schalkcloete.com/supermorning/

 

 

Sleutelwoordw: , , , , ,

Hekel en word heel: Onderhoud met Nadia de Kock

  1. Hekel en word heelVertel ons ietsie oor jouself? Vorige boeke? Is jy self ‘n hekelaar? Wat beteken hekel vir jou persoonlik?
    Ek woon in Johannesburg en werk in Inligtingstelsels. Ek het twee romans op my kerfstok: Sabina’s (onder die skrywersnaam Nadia de Wet) en Heildronk op ‘n Gypsyromp. Dit het onderskeidelik in 2008 en 2010 verskyn. Ek het vir lank nie geskryf nie omdat Inligtingstelsels my ingesluk het. Ek hekel self, maar sal my nie uitgee as ‘n voorslag nie! Ek geniet dit vreeslik en dit help my beslis om stres te ontlaai. Al die tellery help geweldig: mens kan mos nie tel en stres tegelyk nie.
  2. Vertel ons meer oor Hilda Steyn? Wat is haar spesifieke bydrae tot die boek? Wat is haar agtergrond?
    Hilda hekel en brei al vandat sy vier jaar oud is. Sy het in 2013 begin ontwerp en het ‘n groot aanhang. Haar Facebookgroep “Ilona’s slow living” is baie gewild en sy maak gebruik van vertalers en toetsers van regoor die wêreld. Sy het al die motiewe en patrone vir die boek ontwerp.
  3. Hoe het julle mekaar leer ken?

Toe ek en Marida Fitzpatrick van LAPA op die konsep van die boek besluit het, het Christelle Botha (van die “Ons Hekel Facebook-groep) voorgestel dat ek met Hilda gesels en ons samewerking het daar begin.

  1. Hoe lank is daar aan die boek gewerk?

Ons het middel-September 2018 begin: 6 maande dus. Die hekel self het lank gevat: patrone moes ontwerp word en toetsers moes hekel, toets en terugvoer gee.Nadia en Hilda.jpg

Hilda (links) en Nadia – foto deur Di O’Donovan Read the rest of this entry »

 

Sleutelwoordw: , , , , , , , ,

Kliniek toe!

20180606_125256Amper ‘n jaar gelede het ek eindelik ingegee en my in ‘n kliniek vir depressie laat opneem – een van die beste besluite van my lewe. Hieronder is die stukkie wat later daaroor in rooirose verskyn het. Dis baie persoonlik en dis steeds moeilik om dit te deel, maar ek doen dit in die hoop dat dit iemand wat op die rand van ‘n afgrond staan, kan help om ook daardie stap te neem.
NS. ‘n Vriendin het vir my dié blomme gestuur. Ek was een van die min pasiënte wat blomme gekry het – terwyl gewone hospitaalkamers gewoonlik oorloop van blomme. Dit sê iets oor die stigma wat nog aan opname vir geestesiektes kleef. Dis elkeen van ons se plig om teen daardie stigma te veg. 

“Ek kan nie, ek kan nie!” Ek staan op my knieë langs my bed en skree magteloos in die matras in.

Op hierdie stadium is daar heelwat goed wat ek nie meer kan doen nie. Ek kan nie meer maklik lag nie. Ek sukkel om dankbaar te wees. Ek vind dit moeilik om op te hou as ek trooskos te ete kry. Ek kan kwalik die energie bymekaar skraap om soggens uit die bed te kom. My woorde het opgedroog, ek is nie meer ‘n goeie geselser nie.

Net my goeie man sien my in my nood, maar hy is magteloos om my te help.

Ek weet lankal dis net ek wat myself kan help. Vir jare het ek dit redelik goed reggekry, soms selfs uitstekend. Leefstylkeuses het ‘n groot invloed op depressie. Wat jy eet, of jy oefen, of jy iets doen wat jou lewe sinvol laat voel, of jy goeie menseverhoudings het, dit alles kan Read the rest of this entry »

 
 

Sleutelwoordw: , , , , ,